Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP-Jorge Martin: Στην Aprilia και το 2026 ο παγκόσμιος πρωταθλητής

Τέλος στα σενάρια της αποχώρησής του - Με τη στήριξη της διοργάνωσης το Noale
Aprilia Martin Dorna
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/7/2025

Δεν είναι ακόμα βέβαιο εάν η υπόθεση Martín–Aprilia θα συνεχιστεί στα δικαστήρια ή όχι, αλλά αυτό που δείχνει ότι κλειδώνει είναι η παραμονή του Jorge Martín στην εργοστασιακή ομάδα της Aprilia τουλάχιστον για ακόμα μία χρονιά, δηλαδή έως το τέλος της σεζόν του 2026.

Παρότι ο πρωταθλητής του MotoGP είχε ενημερώσει τους επικεφαλής του ότι επιθυμεί να ενεργοποιήσει ρήτρα αποδέσμευσης στο συμβόλαιό του, προκειμένου να αλλάξει ομάδα την επόμενη σεζόν με προορισμό τη Honda, ο χρόνος λειτουργεί εις βάρος του και υπέρ της εταιρείας από το Noale, η οποία έχει πλέον και τη στήριξη των διοργανωτών, με τον Carmelo Ezpeleta να ξεκαθαρίζει στο Assen ότι δεν θα επιτραπεί η εγγραφή αναβάτη σε άλλη ομάδα αν δεν υπάρχει πλήρης λύση του συμβολαίου μεταξύ των δύο πλευρών, είτε φιλικά είτε νομικά.

Ο εκπρόσωπος του Ισπανού αναβάτη, Albert Valera, κλιμάκωσε την ένταση πριν δύο περίπου εβδομάδες με δηλώσεις στις οποίες υποστήριζε ότι ο πελάτης του είναι ελεύθερος για το 2026, ότι η Honda αποτελεί πιθανή επιλογή και ότι δεν υπάρχει μηχανισμός που να τον εμποδίζει να αγωνιστεί του χρόνου. Όμως, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Ezpeleta, κάτι τέτοιο βρίσκεται πολύ μακριά από την πραγματικότητα και εξηγεί και τη σχετική χαλαρότητα που επέδειξε το Noale όλον αυτόν τον καιρό.

Η ίδια εφημερίδα αποκάλυψε στο GP της Ολλανδίας ότι το συμβόλαιο που υπέγραψε ο Martín με την Aprilia περιλαμβάνει όντως ρήτρα αποδέσμευσης, η οποία όμως ο Martin ήθελε να ενεργοποιηθεί αποκλειστικά για να κάνει την μεταγραφή στη Honda — κάτι που υποδηλώνει ότι υπήρχε πιθανόν ήδη συμφωνία με την ιαπωνική ομάδα.

Επιπλέον, έγινε γνωστό στο Assen ότι η πλευρά του Martín πρότεινε στην Aprilia να προσφύγουν στο CAS (Court of Arbitration for Sport), το ανώτατο δικαστικό όργανο στον αθλητισμό, για άμεση επίλυση του ζητήματος. Η Aprilia, ωστόσο, αρνήθηκε αυτή την πρόταση, καθώς η χρονική καθυστέρηση εξυπηρετεί την παραμονή του Martín στο γκαράζ της, αφού όσο περισσότερο το τραβήξει τόσο μειώνονται οι πιθανότητες ο Martin να αλλάξει ομάδα έπειτα και από τις δηλώσεις του Ezpeleta που υποστηρίξει το Noale λέγοντας έμμεσα πως ο Ισπανός δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί τη ρήτρα στο συμβόλαιό του αφού επί της ουσίας έχει μείνει εκτός αγώνων λόγω των τραυματισμών του και δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τη δικαιολογία της χαμηλής απόδοσης της εργοστασιακής Aprilia.

Noale και Martin φαίνεται να τα έχουν βρει προς το παρόν, όπως φάνηκε στις δοκιμές στο Misano, με τον Ισπανό να δηλώνει χαρούμενος που βρέθηκε ξανά έπειτα από τόσο καιρό σε σέλα MotoGP μοτοσυκλέτας. Έτσι η πιθανότητα να το τραβήξει ο Ισπανός και ο ατζέντης του φαντάζει πλέον πολύ μικρή.