Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: Fabio Quartararo - "Προτιμώ να μην να ξεκινώ από την pole position”

“Σου δίνει ελπίδα, αλλά μηδενική δυναμική"
MotoGP Quartararo on poles
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/7/2025

Ο Fabio Quartararo κατακρίνει την έλλειψη ρυθμού της Yamaha στους αγώνες, μετά την τέταρτη θέση του στο Γερμανικό MotoGP, σχεδόν 19 δευτερόλεπτα πίσω από τον Marc Marquez και 10 από το βάθρο.

Παρά το γεγονός ότι τερμάτισε ως ο ταχύτερος μη-Ducati αναβάτης στο Sachsenring, ο Fabio Quartararo αποχώρησε απογοητευμένος λόγω των συνεχιζόμενων προβλημάτων της Yamaha στον αγωνιστικό ρυθμό, αμφισβητώντας ακόμα και τη χρησιμότητα των καλών κατατακτήριων.

Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2021, που ξεκίνησε από την έκτη θέση στο grid, βρισκόταν ένατος στους πρώτους γύρους και για άλλη μια φορά δυσκολεύτηκε στις προσπεράσεις.

Περνώντας μεγάλο μέρος του αγώνα στην έβδομη θέση, ο αναβάτης της Monster Yamaha κατάφερε να κερδίσει τρεις θέσεις χάρη στις πτώσεις των Fabio di Giannantonio, Johann Zarco και Marco Bezzecchi, τερματίζοντας τέταρτος.

Ήταν το καλύτερο αποτέλεσμά του σε Κυριακάτικο αγώνα από τη δεύτερη θέση στο Jerez.

Όμως ο Quartararo δεν έμεινε ικανοποιημένος, καθώς τερμάτισε 18.738 δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή Marc Marquez και πάνω από 10 δευτερόλεπτα πίσω από τον τρίτο Francesco Bagnaia.

"Δεν είμαι χαρούμενος γιατί είμαστε υπερβολικά αργοί. Το αίσθηση της μοτοσυκλέτα δεν είναι καλή. Τερματίσαμε πάνω από 18 δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή, κάτι που δεν είναι ο στόχος μας, αλλά τερματίσαμε και 10 δευτερόλεπτα πίσω από τον Pecco [Bagnaia]. Είμαστε αργοί και πρέπει να καταλάβουμε γιατί δυσκολευόμαστε τόσο στους αγώνες." δήλωσε ο Fabio Quartararo.

Το Sachsenring έχει υπάρξει ευνοική πίστα για τον Quartararo στο παρελθόν, με την τελευταία νίκη του ίδιου και της Yamaha στο MotoGP να έρχεται εκεί το 2022.

Όμως φέτος, παρότι ο χρόνος του Marquez ήταν 2.8s πιο αργός από του Bagnaia πέρσι, ο Quartararo ήταν κατά 4.3s πιο αργός από τον περσινό του τερματισμό στην 11η θέση, υπό τις δύσκολες συνθήκες χαμηλής πρόσφυσης και ανέμου.

Η Yamaha έχει δείξει καλά δείγματα στις κατατακτήριες το 2025, με τον Quartararo να έχει εξασφαλίσει τέσσερις pole positions. Όμως, ο ίδιος παραδέχεται πως αυτές οι επιδόσεις έχουν χάσει την αξία τους χωρίς ανταγωνιστικό ρυθμό στον αγώνα.

Εκτός από το Jerez, η άλλη ξεχωριστή Κυριακή ήταν το βρετανικό  Grand Prix, όπου ο Quartararo έχασε πιθανή νίκη λόγω αποτυχίας στο σύστημα ρύθμισης ύψους της ανάρτησης.

Σχολιάζοντας τις απαιτητικές συνθήκες του αγώνα, πρόσθεσε:
"Υπήρχε ένας αγώνας παρόμοιος στο Jerez το 2020.
Ήταν δύσκολες συνθήκες, ειδικά στη Στροφή 1, με τον άνεμο να φυσάει από πίσω.
Δεν ήταν ο πιο εύκολος αγώνας."

Το MotoGP μεταφέρεται τώρα απευθείας στο Brno, για τον τελευταίο αγώνα πριν το καλοκαιρινό διάλειμμα, με τον Quartararo να βρίσκεται στη δέκατη θέση του πρωταθλήματος.