Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Honda LCR-Johann Zarco: H ομάδα υπεύθυνη για την πτώση του Γάλλου στη Γερμανία

Το εμπρός ελαστικό δεν έφτασε ποτέ στη σωστή θερμοκρασία
MotoGP Johann Zarco Crash
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/7/2025

Η ομάδα της LCR Honda ανέλαβε την ευθύνη για την πτώση του Johann Zarco στον 18ο γύρο του Γερμανικού GP, δηλώνοντας πως η κύρια αιτία ήταν η μη φυσιολογική θερμοκρασία του εμπρός ελαστικού.

Ο Zarco, ο οποίος είχε ξεκινήσει από την πρώτη σειρά μετά από μια εξαιρετική εμφάνιση στα βρεγμένα προκριματικά του Σαββάτου, έχασε τον έλεγχο στην πρώτη στροφή, λίγες στιγμές μετά την πτώση του Fabio di Giannantonio από τη δεύτερη θέση στο ίδιο σημείο.

"Δυστυχώς, το εμπρός ελαστικό δεν έφτασε τη σωστή θερμοκρασία και έπεσα. Είναι κρίμα, γιατί αυτό το σαββατοκύριακο είχαμε πάλι καλή αίσθηση και την δυναμική για να κάνουμε καλή δουλειά." δήλωσε ο Zarco.

Η επίσημη ανακοίνωση της LCR μετά τον αγώνα ανέφερε:

"Η LCR αναλαμβάνει την ευθύνη, καθώς μετά από έλεγχο των δεδομένων, φαίνεται πως η θερμοκρασία του ελαστικού δεν ήταν η ιδανική.
Η ομάδα θα αναλύσει τώρα διεξοδικά το περιστατικό για να εξαγάγει όσο το δυνατόν περισσότερα συμπεράσματα."

Ο Zarco αποκάλυψε αργότερα πως η θερμοκρασία του εμπρός ελαστικού του, είχε πέσει πολύ κάτω από το κρίσιμο εύρος λειτουργίας, ενώ κανονικά είναι στους 80–90°C, ήταν κάτω από 70° όπως είπε ο ίδιος ο αναβάτης.

"Έπρεπε να αφήσω τον Quartararo να με περάσει"

Μετά την πτώση, ο Γάλλος αναβάτης παραδέχθηκε πως θα έπρεπε να είχε αφήσει τον Fabio Quartararo να τον περάσει, ώστε να μπει στο slipstream του και να ανεβάσει θερμοκρασία στα ελαστικά του.

"Δεν ήθελα να περιμένω τον Quartararo, κάτι που θα ήταν η καλύτερη λύση", είπε ο Zarco.
"Δεν μπορούσα να ανεβάσω πίεση ή θερμοκρασία μόνος μου, σε αυτού του είδους τις συνθήκες.

"Οπότε είναι καλύτερο να περιμένεις και να επανεκκινήσεις τον αγώνα πίσω από κάποιον. Πάντα χάνεις λιγότερα έτσι, απ’ το να τερματίσεις και να πάρεις ποινή για χαμηλή πίεση." Οι ψυχρές συνθήκες στον αγώνα επηρέασαν πολλούς. "Πιστεύω πως πολλές από τις πτώσεις σήμερα συνέβησαν εξαιτίας της πτώσης της θερμοκρασίας. Κατά τη διάρκεια του αγώνα δεν ήταν τόσο ζεστά", σχολίασε ο Γάλλος.

Ευτυχώς για τον Zarco, δεν του επιβλήθηκε κάποια μεταγενέστερη ποινή από τους αγωνοδίκες της FIM, παρά το γεγονός πως έπεσε υπό κίτρινη σημαία για το συμβάν του di Giannantonio. "Η πτώση δεν έγινε επειδή πίεσα υπερβολικά", εξήγησε. "Είδα την κίτρινη σημαία, όλα ήταν υπό έλεγχο, αλλά μετά στην κατηφόρα, γέρνοντας τη μοτοσυκλέτα... πτώση. Ευτυχώς, δεν πήρα ποινή γιατί η πτώση δεν έγινε ακριβώς στο ίδιο σημείο με την κίτρινη σημαία."

Ο Zarco είχε αντιμετωπίσει παρόμοια προβλήματα και στο Sprint του Σαββάτου, όπου είχε θέμα με τη θερμοκρασία του πίσω ελαστικού σε βρεγμένες συνθήκες.

Πλέον, κατευθύνεται προς το Grand Prix της Τσεχίας στο Brno, όπου ο Takaaki Nakagami θα αντικαταστήσει τον τραυματισμένο Somkiat Chantra στη δεύτερη μοτοσυκλέτα της LCR.