Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP-Fabio Di Giannantonio: Ο μοναδικός Ιταλός "εκτός κύκλου" της VR46 Academy

“Δεν με προσέγγισαν ποτέ”, δήλωσε ο αναβάτης της Pertamina Enduro VR46 Racing
Fabio Di Giannantonio
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/7/2025

Ο Fabio Di Giannantonio διανύει μια κρίσιμη περίοδο στην καριέρα του στο MotoGP, με υψηλές απαιτήσεις και προσδοκίες. Παρότι αναβάτης της ομάδας VR46 του Valentino Rossi, παραμένει εκτός της διάσημης Ακαδημίας της Tavullia, γεγονός που τον κάνει να νιώθει πως τον καθιστά “ξένο”.

Από το ντεμπούτο του το 2022 με την Gresini, ο Di Giannantonio ακολούθησε έναν ανεξάρτητο δρόμο, χωρίς να ενταχθεί σε κάποια υποστηρικτική δομή όπως η VR46 Academy. Παρότι κατά καιρούς παίρνει μέρος σε προπονήσεις με τα μέλη της, δεν υπήρξε ποτέ επίσημη προσέγγιση ή επαφή με την Ακαδημία του Valentino Rossi. Ο ίδιος φαίνεται να αποδέχεται αυτόν τον ρόλο, τονίζοντας ότι έχει χαράξει μια προσωπική πορεία, μακριά από τις επιρροές και τα προνόμια που προσφέρει μια τέτοια πλατφόρμα στήριξης.

“Ναι, δεν είμαι μέλος της Ακαδημίας. Δεν ξέρω ακριβώς γιατί, αλλά δεν με με έψαξαν ποτέ, δεν είχαμε ποτέ επαφή. Δεν βρέθηκα ποτέ σε αυτή τη δυναμική. Πιστεύω πως η Ακαδημία κάνει εξαιρετική δουλειά με τους αναβάτες της, αλλά εγώ ακολούθησα τον δικό μου δρόμο. Νιώθω κάπως σαν "ξένος" στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Αλλά αυτό μου αρέσει, γιατί έχω τη δική μου προσωπικότητα, τη δική μου ιστορία, και μου αρέσει να κάνω τη διαφορά μόνος μου.”

Η ένταξή του στην ομάδα VR46 για την περίοδο 2024–2025 του προσέφερε μια νέα ευκαιρία να εδραιώσει τη θέση του. Παρόλο που είναι ο μόνος Ιταλός αναβάτης στην μεγάλη κατηγορία που δεν έχει υπάρξει μέλος της Ακαδημίας, η παρουσία του Rossi δίπλα του λειτούργησε θετικά, τόσο σε προσωπικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Η αντιμετώπιση που λαμβάνει από την ομάδα ως ισότιμο μέλος του συνόλου ενισχύει την αυτοπεποίθησή του σύμφωνα με δηλώσεις του ίδιου.

Η περσινή σεζόν αποτέλεσε ορόσημο για τον 27χρονο Ιταλό. Παρά το ότι μέχρι τον Σεπτέμβριο φαινόταν ότι οδεύει προς την έξοδο από το MotoGP, κατάφερε να κλείσει τη χρονιά θεαματικά με ένα βάθρο στην Αυστραλία και μια νίκη στο Κατάρ. Η απελευθέρωση από το άγχος των συμβολαίων και των προσδοκιών του επέτρεψε να αποδώσει στο μέγιστο των δυνατοτήτων του.

Fabio Di Gianantonino

“Πιστεύω πως συχνά οι άνθρωποι δίνουν περισσότερη σημασία στο όνομα ή στην καταγωγή κάποιου, παρά σε αυτά που κάνει στην πίστα. Αλλά είμαι ήρεμος, γιατί ξέρω ποιος είμαι, ξέρω τι μπορώ να κάνω, και σιγά-σιγά ο κόσμος το καταλαβαίνει.”

Αυτή τη στιγμή ο Di Giannantonio βρίσκεται στην 5η θέση του πρωταθλήματος MotoGP και φαίνεται να είναι σε θέση να ξεπεράσει τον teammate του, Franco Morbidelli, στον επερχόμενο αγώνα στο Sachsenring, έπειτα και από την εξαιρετική του εμφάνιση στο Mugello, όπου ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου στον κυρίως αγώνα.