Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP Aragon: Έραψε κάθε στόμα! Νίκη Marc Marquez σε ρεκόρ δεκαετίας

Απόλυτα πιο γρήγορος σε κάθε ημέρα
MotoGP Aragon: Έραψε κάθε στόμα! Νίκη Marc Marquez σε ρεκόρ δεκαετίας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/6/2025

Ακριβώς δέκα χρόνια είχαμε να δούμε έναν αναβάτη να είναι ο απόλυτα ταχύτερος κάθε ημέρας, ξεκινώντας από τις ελεύθερες δοκιμές της Παρασκευής. Την τελευταία φορά δεν υπήρχε μάλιστα ο αγώνας Sprint και ο αναβάτης αυτός ήταν ο Marc Marquez.

Θα είχε σπάσει και νωρίτερα φέτος αν δεν είχε σημειώσει συγκεκριμένες πτώσεις, αλλά σήμερα, ανεξαρτήτως αν πάρει τον φετινό τίτλο, που κακά τα ψέματα είναι ήδη δικός του, ο Marc Marquez δίδαξε σήμερα ένα μεγάλο μάθημα σε κάθε έναν εκεί έξω τα προηγούμενα χρόνια που είχε βιαστεί να μιλήσει για αυτόν.

Από το πιο “light” όπως το «μη μας ενημερώνετε για την υγεία του, δεν θα επιστρέψει», μέχρι τα πιο επιθετικά που έλεγαν πως έτσι και αλλιώς δεν θα τα καταφέρει απέναντι στους νεότερους αναβάτες, ο Marc Marquez τους κέρασε τσιχλίτσα. Το είχα γράψει πολλές φορές με τον πιο απλό τρόπο: «Γιατί η βιασύνη;» Ασχέτως αν τον συμπαθεί κανείς ή όχι, δεν μπορείς να ξεγράψεις έναν τέτοιο αναβάτη τόσο εύκολα.

Αυτός είναι και ο λόγος που κρατιούνται τώρα με τον Martin, γιατί απλά κατάλαβαν το λάθος του να βιάζεσαι να μιλήσεις.

Σήμερα ο Marc Marquez ξεκίνησε καλύτερα και μαζί και ο Bagnaia σε μία αντίστροφη εικόνα από τον Sprint, έκανε πολύ γρήγορα την διαφορά με τον αδερφό του στην δεύτερη θέση και το βάθρο για τις θέσεις 1-2 κλείδωσε από την εκκίνηση.

Ο Bagnaia είχε δρόμο μπροστά του, θα έπρεπε να παλέψει περισσότερο.

Για αρχή οι δύο KTM που εχθές πάλεψαν με τις VR46, σήμερα έκαναν φανταστική εκκίνηση και βρέθηκαν πίσω από το βάθρο να πιέζουν για να ανέβουν.

Με την σκληρή γόμα και με μπόλικη πίεση στον Bagnaia, βάζοντας συνέχεια μούρη στα φρένα για να βρεθεί ο Acosta να δυσκολεύεται να μαζέψει μετά την γραμμή του και τον Bagnaia να ξανά κερδίζει, ήταν σίγουρο πως κάνουν σκληρότερη χρήση των ελαστικών.

Στο μεταξύ ο Binder πίσω από τον Acosta είχε να αντικρούσει τις επιθέσεις του Morbidelli που είχε παλέψει και εχθές για το βάθρο και είχε σκοπό σήμερα να μην το χάσει έτσι εύκολα. Χαρακτηριστική στιγμή όταν ο Morbidelli προσπάθησε να περάσει τον Binder την στιγμή που ο Acosta έκανε επίθεση στον Bagnaia!

Την μάχη αυτή με την πρόσφυση οδηγώντας κολλημένοι στον μπροστινό τους ενώ η άσφαλτος είχε 51 βαθμούς, θα την έχανε πρώτος ο Binder σημειώνοντας πτώση στην μέση του αγώνα.

Ο Aldeguer έδινε επίσης πολύ καλή μάχη, ξεκαθαρίζοντας πως είναι πολύ δυνατός Rookie, ξεχωρίζοντας παράλληλα με την απουσία του Ai Ogura βέβαια…

Στο δεύτερο μισό του αγώνα η μάχη του Aldeguer με τον Morbidelli μας κράτησε στον αγώνα που έτσι και αλλιώς η απονομή του βάθρου ήταν σαν να είχε τελειώσει, από την στιγμή που και ο Bangnaia είχε αρχίσει να κερδίζει την μάχη.

Η πτώση του Vinales, παρόλο που ξανά μπήκε στον αγώνα, έβαλε σκέψεις για το αν ο Acosta θα καταφέρει να μείνει εμπρός, τελικά όμως πήρε την 4η θέση.

Είχε προηγηθεί και η πτώση του Zarco που πήγαινε για σερί καλύτερων εμφανίσεων με βάση το προσωπικό ρεκόρ που έχει η Honda φυσικά, ιδιαίτερα χαμηλό τις τελευταίες σεζόν. Και φυσικά στην αρχή η ατυχία του Quartararo που έφερε συνολικά 3 απουσίες από την συνολική δράση.

Ο Morbidelli πήρε τελικά την μάχη από τον Aldeguer, τον θυμωμένο Aldeguer μετά από κάτι τόσο έντονο και ταυτόχρονα τους ευχαριστούμε γιατί μας έδιναν το έναυσμα να παροακολουθούμε την πίστα πιο συγκεντρωμένα.

Ο ρυθμός των πρώτων ήταν καταπληκτικός για τις συνθήκες, ο Bagnaia κατάφερε στο τέλος να κάνει τον ταχύτερο χρόνο και ο Marc Marquez έπρεπε να οδηγεί αλάνθαστα για να διατηρήσει την απόστασή του και το έκανε.

Ένας καταπληκτικός αγώνας για την οικογένεια Marquez!

 

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

 

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

41:11.19

2

 

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+1.107

3

 

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+2.029

4

 

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+7.657

5

 

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+10.363

6

 

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+11.889

7

 

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+14.938

8

 

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+16.022

9

 

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+18.321

10

 

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+19.190

11

 

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+19.646

12

 

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+24.624

13

 

7A. Fernandez

Yamaha Factory Racing

+25.986

14

 

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+26.761

15

 

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+27.122

16

 

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+37.117

17

 

32L. Savadori

Aprilia Racing

+43.588

18

 

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+86.319

Πτώσεις / Εγκαταλείψεις

   

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

 
   

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

 
   

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

 

 

Ετικέτες