Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Casey Stoner-MotoGP: Αντίθετος με τα περισσότερα ηλεκτρονικά βοηθήματα

Επέμβαση για λόγους ασφάλειας και όχι απόδοσης θέλει ο Stoner - Περισσότερη έμφαση στο ταλέντο του αναβάτη
Stoner on electronics
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/9/2025

Ο δις πρωταθλητής του MotoGP καλεί σε περιορισμό των ηλεκτρονικών βοηθημάτων, προτείνοντας ένα σύστημα που θα αφήνει τον έλεγχο στον αναβάτη – μέχρι να υπάρξει πραγματικός κίνδυνος

Ο Stoner, που αποσύρθηκε στο τέλος του 2012, παραμένει σφοδρός επικριτής της υπερβολικής τεχνολογικής παρέμβασης των ηλεκτρονικών συστημάτων στις σύγχρονες αγωνιστικές πρωτότυπες μοτοσυκλέτες της κατηγορίας.

"Πρέπει να σταματήσουμε να προσθέτουμε όλα αυτά τα βοηθήματα που κάνουν εύκολη την έξοδο από τις στροφές. Το anti-wheelie δεν είναι ζήτημα ασφάλειας, είναι ζήτημα ευκολίας", τόνισε ο Αυστραλός από το Red Bull Ring.

"Η ολίσθηση στο πίσω μέρος, ναι, είναι ζήτημα ασφάλειας μέχρι ένα σημείο, κάτι που κάποτε ρυθμίζαμε στο 20% ολίσθηση. Μέχρι εκεί να μην υπάρχει καμία ηλεκτρονική παρέμβαση και μετά να μπαίνει το σύστημα για λόγους ασφαλείας."

Η Michelin έχει εκτιμήσει ότι το βέλτιστο ποσοστό σπινιαρίσματος για μέγιστη πρόσφυση είναι γύρω στο 15%. Ο Stoner, βάζοντας το όριο στο 20%, ζητάει τα ηλεκτρονικά να επεμβαίνουν μόνο όταν ο αναβάτης ξεπερνά τη "ζώνη απόδοσης".

Κριτική στο νέο σύστημα Stability Control

Με την εισαγωγή του νέου Stability (ή Slide) Control στην ενιαία ECU, ο Stoner φοβάται ότι ανοίγει ο δρόμος για επιπλέον απώλεια ελέγχου από τον αναβάτη.

"Έχουμε σχεδόν 300 ίππους, αλλά μπορείς να ανοίγεις το γκάζι και να μη συμβαίνει τίποτα. Οι καλύτεροι αναβάτες του κόσμου οδηγούν τις πιο εύκολες μοτοσυκλέτες στον κόσμο. Δεν υπάρχει πλέον έλεγχος στο πόσο θα γλιστρήσεις", είπε χαρακτηριστικά.

"Θέλω να βλέπω αυτές τις απίστευτες λήψεις σε αργή κίνηση, να φαίνεται ο έλεγχος, το slide, το λάστιχο να παραμορφώνεται, ο αναβάτης να κρατάει τον μπροστά τροχό στην άσφαλτο. Όχι να πατάει κουμπιά."

Stoner on electronics

Ο Marc Márquez συμφωνεί

Ο Marc Márquez, με τον οποίο ο Stoner συζήτησε για το νέο σύστημα στην Αυστρία, συμμερίζεται τις ανησυχίες του. "Όσο περισσότερα συστήματα βάζουμε, τόσο λιγότερη διαφορά μπορεί να κάνει ο αναβάτης. Το δοκίμασα και είναι απλά πιο εύκολο να οδηγήσεις", δήλωσε ο Ισπανός.

Το μέλλον και οι κανονισμοί του 2027

Παρά τις αλλαγές που έρχονται το 2027 – κατάργηση ride height devices, μείωση κυβισμού στα 850cc και περιορισμός αεροδυναμικών βοηθημάτων, ο Stoner παραμένει σκεπτικός: "Αν συνεχίσουμε έτσι, θα καταλήξουμε να κάνουμε τα ίδια λάθη που έκανε η Formula 1", προειδοποίησε και επισήμανε πως η δεξιοτεχνία του αναβάτη πρέπει να παραμείνει το κυρίαρχο στοιχείο του MotoGP: "Αυτοί οι αναβάτες είναι απίστευτα ταλαντούχοι και πρέπει να τους επιτρέψουμε να το δείχνουν."