Η αλήθεια των αριθμών του Rossi!

Απολαμβάνει πλήρη στήριξη από την Yamaha
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/7/2019

Μπορεί μέχρι σήμερα τα "πέτρινα χρόνια" για τον G.O.A.T. των MotoGP, τον Valentino Rossi, να ήταν η διετής θητεία του στην Ducati, αλλά η φετινή σεζόν δεν δείχνει να εξελίσσεται και πολύ καλύτερα γι' αυτόν. Ήδη, στον τελευταίο αγώνα του Assen συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από την τελευταία φορά που ο Γιατρός είδε πρώτος την καρό σημαία και ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στον "Καθεδρικό" των GP. Είναι ένα στατιστικό που δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικό για τον Rossi, ενώ τα τελευταία στοιχεία που προστίθενται κάθε άλλο παρά βελτιώνουν την κατάσταση. Στην ολλανδική πίστα είχε την τρίτη του κατά σειρά πτώση, τον τρίτο αγώνα που είχε μηδενική συγκομιδή βαθμών. Η εικόνα χειροτερεύει κι άλλο, αν συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι στον ίδιο αγώνα ο team mate του, Maverick Vinales, ήρθε πρώτος, ενώ το δορυφορικό Yamaha του Quartararo ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου. Όλος ο κόσμος των MotoGP ψάχνει να βρει τι είναι αυτό που δυσκολεύει τον Γιατρό, με πρώτο απ' όλους τον ίδιο τον Rossi.


Ο Ιταλός αναβάτης από την Tavullia δεν έκρυψε από το ξεκίνημα της σεζόν τον προβληματισμό του, σε ό,τι έχει να κάνει με το στήσιμο του Μ1, αλλά και με την απόδοση του κινητήρα. Μετά τα τελευταία αποτελέσματα, άρχισαν να ακούγονται όμως πιο έντονα οι φωνές της αμφισβήτησης. Πρόσφατα, λίγο μετά τον αγώνα του Assen, του τέθηκε ευθέως η ερώτηση: Μπορεί όλο αυτό να οφείλεται στον αναβάτη και όχι στην μοτοσυκλέτα; Ο ίδιος έδωσε μια διφορούμενη απάντηση, ότι μπορεί ναι, μπορεί και όχι. H ομάδα πάντως, δια στόματος του αφεντικού της, Lin Jarvis, εξέφρασε την απόλυτη στήριξή της στο πρόσωπο του Rossi. Πιο συγκεκριμένα, ο Jarvis δήλωσε στην ισπανική Marca ότι: "Τρεις αγώνες χωρίς κανέναν βαθμό είναι κάτι άσχημο, αλλά θα πρέπει να εξετάσουμε την κατάσταση προσεκτικά. Πιστεύουμε ότι στην Catalunya θα μπορούσε να διεκδικήσει τη νίκη (σ.σ. ήταν εκεί όπου στον δεύτερο γύρο ο Lorenzo πήρε παραμάζωμα τον Rossi μαζί με τους Vinales και Dovizioso). Ακόμη και στο Assen, δεδομένου του ρυθμού του, όχι την Παρασκευή ή το Σάββατο, αλλά την Κυριακή, η μοτοσυκλέτα δούλευε πολύ καλά. Επιτέλους ήταν σωστά ρυθμισμένη, αλλά έκανε ένα λάθος. Και το έκανε επειδή πίεσε ακριβώς λόγω του ότι η μοτοσυκλέτα του αύξησε τα περιθώρια. Το σημαντικό τώρα είναι να είμαστε μαζί του, να τον υποστηρίξουμε και να βρούμε μαζί έναν τρόπο συνεργασίας για τους επόμενους αγώνες". Επιπλέον, ο team manager της ομάδας είπε ότι ακόμη και μετά τα πρόσφατα αποτελέσματα, ο Rossi εξακολουθεί να είναι ο κορυφαίος αναβάτης της Yamaha, σε ό,τι αφορά την βαθμολογική κατάταξη. Τόνισε δε ότι η πίστη της ομάδας απέναντι στον Rossi παραμένει ακλόνητη και ότι πρέπει να δουλέψουν πιο σκληρά. "Πολλές φορές, όπως συνέβη και στο Assen, βρίσκουμε τις σωστές ρυθμίσεις την Κυριακή του αγώνα. Η αποστολή μας όμως είναι να έχουμε αυτό το αποτέλεσμα από την Παρασκευή".


Πάντως, εάν θέλουμε να εξετάσουμε το ζήτημα από όλες τις πλευρές, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και τα στατιστικά στοιχεία, που μάλλον καταρρίπτουν τα περισσότερα επιχειρήματα των επικριτών του Rossi. Ως γνωστόν τα νούμερα δεν λένε ψέματα και κατ' επέκταση η εικόνα που σχηματίζουν δεν είναι τόσο μαύρη όσο βιάζονται πολλοί να την παρουσιάσουν, λέγοντας ότι ο Rossi διανύει τον κατήφορο της καριέρας του. Κατ' αρχήν σερί των τριών DNF είναι το πρώτο του από το 2011 που πήγε στην Ducati. Εκείνη ήταν η μακράν χειρότερη σεζόν της καριέρας του με μέσο όρο 8,17 βαθμών σε 17 αγώνες. Μέχρι στιγμής, αυτό το νούμερο τη φετινή χρονιά είναι στο 9.
Σε ό,τι αφορά την ταχύτητά του αρκεί να πούμε ότι στους πέντε πρώτους αγώνες –όπως επισημαίνει εύστοχα ένας από τους πλέον έγκριτους δημοσιογράφους των GP, ο Mat Oxley- ο μέσος όρος της απόστασης του Rossi από των πρώτο είναι 4,2 δευτερόλεπτα. Σίγουρα αυτή η διαφορά δεν χαρακτηρίζει έναν αργό αναβάτη… Αν το αναγάγουμε σε ποσοστό και με δεδομένο ότι ο νικητής αποδίδει στο 100%, τότε η απόδοση του Rossi ανέρχεται στο 99,8%, κάτι που αποδεικνύει ότι ο Rossi στα 40 του χρόνια, μόνο εκτός ρυθμού δεν βρίσκεται. Στην πραγματικότητα, αυτό που συμβαίνει δεν είναι ότι ο Valentino είναι αργός, αλλά οι κανονισμοί και οι περιορισμοί της Dorna έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί, επιτρέπουν πλέον σε όλους να είναι εξίσου ή περισσότερο γρήγοροι. Πριν από μια δεκαετία, η χρονική απόσταση ανάμεσα στους γρήγορους και τους πιο αργούς αναβάτες ήταν πολύ μεγαλύτερη. Για παράδειγμα, το 2009 ο Rossi με αυτή την διαφορά των 4,2 δευτερολέπτων θα είχε ανέβει στο βάθρο στους 11 από τους 17 αγώνες. Στον πρόσφατο αγώνα της Βαρκελώνης, είχε τον τέταρτο χρόνο στις κατατακτήριες δοκιμές και είναι πολύ πιθανό να είχε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα στον αγώνα. Ήταν η καλύτερη εκκίνησή του μετά τον αγώνα στο Austin όπου ξεκίνησε και τερμάτισε δεύτερος.


Τα δύο πραγματικά "μελανά" σημεία στην φετινή χρονιά, είναι το Mugello και το Assen, δύο από τις αγαπημένες του πίστες στο καλεντάρι των MotoGP. Στον εντός έδρας αγώνα της πατρίδας του, ο Rossi είχε δηλώσει ότι δεν είχε καλή αίσθηση από την μοτοσυκλέτα του, αλλά έναν γύρο πριν πέσει είχε σημειώσει χρόνο ταχύτερο από τον αναβάτη που ήταν επικεφαλής. Στην Ολλανδία, οι μηχανικοί του βρήκαν τελικά το σωστό σετάρισμα και το γυρολόγιό του είχε κατέβει ήδη στο 1:34.0 πριν πέσει και παρασύρει μαζί του τον Nakagami.
Τα παραπάνω στοιχεία λοιπόν, επιβεβαιώνουν ότι ο Rossi δεν έχει χάσει την ορμή και την ταχύτητά του και μετά και τα πρόσφατα ευρήματα στο Assen, ο Γιατρός θεωρεί ότι είναι εξαιρετικά θετικό το ότι υπάρχει αμέσως μετά ο αγώνας στο Sachsenring, όπου φιλοδοξεί να είναι πιο ανταγωνιστικός από την πρώτη μέρα κιόλας των ελεύθερων δοκιμών.

 

MotoGP: Ελάχιστος ετήσιος μισθός αναβατών τα 500.000 ευρώ - Από το 2027

Η πλειοψηφία ήδη κερδίζει πολλά περισσότερα - Αφορά περισσότερο στους rookies
MotoGP - Ελάχιστος μισθός αναβατών από το 2027
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Όπως γράφει το Motorsport.com, ο διοργανωτής MotoGP Sports Entertainment -πρώην Dorna- και οι ομάδες της κορυφαίας κατηγορίας του Πρωταθλήματος βρίσκονται λίγο πριν τη σύναψη συμφωνίας για θέσπιση ελάχιστου ετήσιου μισθού ύψους 500.000 ευρώ για όλους τους αναβάτες, με στόχο την αντιμετώπιση των μεγάλων αποκλίσεων στις αποδοχές που κυριαρχούν σήμερα στη σειρά.

Η πρόταση που βρίσκεται στην τελική φάση συμφωνίας μεταξύ διοργάνωσης και ομάδων, αναμένεται να τεθεί σε ισχύ από τη σεζόν του 2027, παράλληλα με τις ευρύτερες αλλαγές στους κανονισμούς και το τεχνικό πλαίσιο του πρωταθλήματος.

Σύμφωνα με το άρθρο του Motorsport, το νέο μέτρο στοχεύει στο να εξασφαλίσει έναν “αξιοπρεπή βασικό μισθό” σε όλους τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας του MotoGP, ανεξαρτήτως εμπειρίας ή φήμης. Σύμφωνα με τη σχετική πρόταση, κάθε αναβάτης θα πρέπει να λαμβάνει κατ’ ελάχιστο 500.000 € ετησίως, ποσό που δεν περιλαμβάνει πιθανά μπόνους απόδοσης ή συμφωνίες με χορηγούς.

Η κίνηση αυτή έρχεται ως απάντηση σε χρόνια ανισορροπιών: ενώ τα μεγάλα ονόματα της κατηγορίας όπως ο Marc Márquez και ο Fabio Quartararo έχουν συμβόλαια με ετήσιες αποδοχές που υπερβαίνουν τα 10 εκατομμύρια ευρώ χωρίς να υπολογίζονται τα έσοδα από τους χορηγούς που μπορεί να είναι ακόμα περισσότερα, από την άλλη "δευτεροκλασάτοι" αναβάτες σε μικρότερες ή δορυφορικές ομάδες λαμβάνουν σημαντικά λιγότερα, με συμβόλαια που σε κάποιες -λίγες- περιπτώσεις βρίσκονται κάτω από τα 120.000 €.

Η πρωτοβουλία για έναν ελάχιστο μισθό αποτελούσε θέμα συζήτησης τα τελευταία χρόνια, με πολλές ομάδες και αναβάτες να υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητη για τη βιωσιμότητα και την ελκυστικότητα του πρωταθλήματος.

Το μέτρο περιλαμβάνεται στο προσχέδιο της νέας πενταετούς εμπορικής συμφωνίας που θα δεσμεύσει τη διοργάνωση, τις ομάδες και τους συμμετέχοντες από το 2027 έως το 2031. Η πρόταση βρίσκεται σε τελικό στάδιο πριν από τη τυπική επικύρωσή της, με συζητήσεις που αναμένεται να ολοκληρωθούν τις επόμενες εβδομάδες.

Αν και δεν υπάρχουν επίσημα συγκεντρωτικά στοιχεία από τον διοργανωτή για όλους τους μισθούς των αγωνιζομένων της κορυφαίας κατηγορίας, στοιχεία από ανακοινώσεις ομάδων, αναβατών και μέσων του ειδικού τύπου τοποθετούν Marc Marquez & Fabio Quartararo στην κορυφή με περίπου 12 εκατομμύρια μισθό το 2025, ενώ την ίδια χρονιά ο Bagnaia αμείφθηκε με 7 εκατομμύρια ευρώ, ο Martin με 4,2, ο Vinales με 4, ο Zarco με 3, ο Bastianini με 2,5, ο Acosta με 1,5, o Alex Marquez με 900.000 ευρώ, ενώ οι “δευτεροκλασάτοι” και rookies (πχ. Chantra) με μισθούς που κυμαινόταν από 300-800.000 ευρώ.

Εδώ που τα λέμε, ο “αξιοπρεπής βασικός μισθός” των 500.000 ευρώ δεν νομίζουμε να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα τις μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των χαμηλόμισθων και των καλύτερα αμοιβόμενων αναβατών, αφού από το μισό μέχρι τα 12 εκατομμύρια των MM93 και Quartararo, το κενό είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Όμως αν λάβουμε υπόψη τα προηγούμενα 300.000 ευρώ που αποτελούσαν το κατώτατο όριο, σίγουρα η αύξηση δεν είναι καθόλου αμελητέα.

Ετικέτες