Η αλήθεια των αριθμών του Rossi!

Απολαμβάνει πλήρη στήριξη από την Yamaha

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/7/2019

Μπορεί μέχρι σήμερα τα "πέτρινα χρόνια" για τον G.O.A.T. των MotoGP, τον Valentino Rossi, να ήταν η διετής θητεία του στην Ducati, αλλά η φετινή σεζόν δεν δείχνει να εξελίσσεται και πολύ καλύτερα γι' αυτόν. Ήδη, στον τελευταίο αγώνα του Assen συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από την τελευταία φορά που ο Γιατρός είδε πρώτος την καρό σημαία και ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στον "Καθεδρικό" των GP. Είναι ένα στατιστικό που δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικό για τον Rossi, ενώ τα τελευταία στοιχεία που προστίθενται κάθε άλλο παρά βελτιώνουν την κατάσταση. Στην ολλανδική πίστα είχε την τρίτη του κατά σειρά πτώση, τον τρίτο αγώνα που είχε μηδενική συγκομιδή βαθμών. Η εικόνα χειροτερεύει κι άλλο, αν συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι στον ίδιο αγώνα ο team mate του, Maverick Vinales, ήρθε πρώτος, ενώ το δορυφορικό Yamaha του Quartararo ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου. Όλος ο κόσμος των MotoGP ψάχνει να βρει τι είναι αυτό που δυσκολεύει τον Γιατρό, με πρώτο απ' όλους τον ίδιο τον Rossi.

Ο Ιταλός αναβάτης από την Tavullia δεν έκρυψε από το ξεκίνημα της σεζόν τον προβληματισμό του, σε ό,τι έχει να κάνει με το στήσιμο του Μ1, αλλά και με την απόδοση του κινητήρα. Μετά τα τελευταία αποτελέσματα, άρχισαν να ακούγονται όμως πιο έντονα οι φωνές της αμφισβήτησης. Πρόσφατα, λίγο μετά τον αγώνα του Assen, του τέθηκε ευθέως η ερώτηση: Μπορεί όλο αυτό να οφείλεται στον αναβάτη και όχι στην μοτοσυκλέτα; Ο ίδιος έδωσε μια διφορούμενη απάντηση, ότι μπορεί ναι, μπορεί και όχι. H ομάδα πάντως, δια στόματος του αφεντικού της, Lin Jarvis, εξέφρασε την απόλυτη στήριξή της στο πρόσωπο του Rossi. Πιο συγκεκριμένα, ο Jarvis δήλωσε στην ισπανική Marca ότι: "Τρεις αγώνες χωρίς κανέναν βαθμό είναι κάτι άσχημο, αλλά θα πρέπει να εξετάσουμε την κατάσταση προσεκτικά. Πιστεύουμε ότι στην Catalunya θα μπορούσε να διεκδικήσει τη νίκη (σ.σ. ήταν εκεί όπου στον δεύτερο γύρο ο Lorenzo πήρε παραμάζωμα τον Rossi μαζί με τους Vinales και Dovizioso). Ακόμη και στο Assen, δεδομένου του ρυθμού του, όχι την Παρασκευή ή το Σάββατο, αλλά την Κυριακή, η μοτοσυκλέτα δούλευε πολύ καλά. Επιτέλους ήταν σωστά ρυθμισμένη, αλλά έκανε ένα λάθος. Και το έκανε επειδή πίεσε ακριβώς λόγω του ότι η μοτοσυκλέτα του αύξησε τα περιθώρια. Το σημαντικό τώρα είναι να είμαστε μαζί του, να τον υποστηρίξουμε και να βρούμε μαζί έναν τρόπο συνεργασίας για τους επόμενους αγώνες". Επιπλέον, ο team manager της ομάδας είπε ότι ακόμη και μετά τα πρόσφατα αποτελέσματα, ο Rossi εξακολουθεί να είναι ο κορυφαίος αναβάτης της Yamaha, σε ό,τι αφορά την βαθμολογική κατάταξη. Τόνισε δε ότι η πίστη της ομάδας απέναντι στον Rossi παραμένει ακλόνητη και ότι πρέπει να δουλέψουν πιο σκληρά. "Πολλές φορές, όπως συνέβη και στο Assen, βρίσκουμε τις σωστές ρυθμίσεις την Κυριακή του αγώνα. Η αποστολή μας όμως είναι να έχουμε αυτό το αποτέλεσμα από την Παρασκευή".

Πάντως, εάν θέλουμε να εξετάσουμε το ζήτημα από όλες τις πλευρές, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και τα στατιστικά στοιχεία, που μάλλον καταρρίπτουν τα περισσότερα επιχειρήματα των επικριτών του Rossi. Ως γνωστόν τα νούμερα δεν λένε ψέματα και κατ' επέκταση η εικόνα που σχηματίζουν δεν είναι τόσο μαύρη όσο βιάζονται πολλοί να την παρουσιάσουν, λέγοντας ότι ο Rossi διανύει τον κατήφορο της καριέρας του. Κατ' αρχήν σερί των τριών DNF είναι το πρώτο του από το 2011 που πήγε στην Ducati. Εκείνη ήταν η μακράν χειρότερη σεζόν της καριέρας του με μέσο όρο 8,17 βαθμών σε 17 αγώνες. Μέχρι στιγμής, αυτό το νούμερο τη φετινή χρονιά είναι στο 9.
Σε ό,τι αφορά την ταχύτητά του αρκεί να πούμε ότι στους πέντε πρώτους αγώνες –όπως επισημαίνει εύστοχα ένας από τους πλέον έγκριτους δημοσιογράφους των GP, ο Mat Oxley- ο μέσος όρος της απόστασης του Rossi από των πρώτο είναι 4,2 δευτερόλεπτα. Σίγουρα αυτή η διαφορά δεν χαρακτηρίζει έναν αργό αναβάτη… Αν το αναγάγουμε σε ποσοστό και με δεδομένο ότι ο νικητής αποδίδει στο 100%, τότε η απόδοση του Rossi ανέρχεται στο 99,8%, κάτι που αποδεικνύει ότι ο Rossi στα 40 του χρόνια, μόνο εκτός ρυθμού δεν βρίσκεται. Στην πραγματικότητα, αυτό που συμβαίνει δεν είναι ότι ο Valentino είναι αργός, αλλά οι κανονισμοί και οι περιορισμοί της Dorna έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί, επιτρέπουν πλέον σε όλους να είναι εξίσου ή περισσότερο γρήγοροι. Πριν από μια δεκαετία, η χρονική απόσταση ανάμεσα στους γρήγορους και τους πιο αργούς αναβάτες ήταν πολύ μεγαλύτερη. Για παράδειγμα, το 2009 ο Rossi με αυτή την διαφορά των 4,2 δευτερολέπτων θα είχε ανέβει στο βάθρο στους 11 από τους 17 αγώνες. Στον πρόσφατο αγώνα της Βαρκελώνης, είχε τον τέταρτο χρόνο στις κατατακτήριες δοκιμές και είναι πολύ πιθανό να είχε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα στον αγώνα. Ήταν η καλύτερη εκκίνησή του μετά τον αγώνα στο Austin όπου ξεκίνησε και τερμάτισε δεύτερος.

Τα δύο πραγματικά "μελανά" σημεία στην φετινή χρονιά, είναι το Mugello και το Assen, δύο από τις αγαπημένες του πίστες στο καλεντάρι των MotoGP. Στον εντός έδρας αγώνα της πατρίδας του, ο Rossi είχε δηλώσει ότι δεν είχε καλή αίσθηση από την μοτοσυκλέτα του, αλλά έναν γύρο πριν πέσει είχε σημειώσει χρόνο ταχύτερο από τον αναβάτη που ήταν επικεφαλής. Στην Ολλανδία, οι μηχανικοί του βρήκαν τελικά το σωστό σετάρισμα και το γυρολόγιό του είχε κατέβει ήδη στο 1:34.0 πριν πέσει και παρασύρει μαζί του τον Nakagami.
Τα παραπάνω στοιχεία λοιπόν, επιβεβαιώνουν ότι ο Rossi δεν έχει χάσει την ορμή και την ταχύτητά του και μετά και τα πρόσφατα ευρήματα στο Assen, ο Γιατρός θεωρεί ότι είναι εξαιρετικά θετικό το ότι υπάρχει αμέσως μετά ο αγώνας στο Sachsenring, όπου φιλοδοξεί να είναι πιο ανταγωνιστικός από την πρώτη μέρα κιόλας των ελεύθερων δοκιμών.

https://bit.ly/MOTO_681

Race News

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.