Η Michelin αποσύρει τα ελαστικά της από τον σημερινό αγώνα, χαμός με ρυθμίσεις και δοκιμές!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/4/2016

Οι χθεσινές δοκιμές έδειξαν μία άσχημη κατάσταση στην πίστα, με συνεχείς πτώσεις σε συγκεκριμένες στροφές και πολλά γλιστρήματα. Ανάμεσα στους αναβάτες που είχαν πτώση, ήταν ο Marquez, ο Lorenzo, ο Crutchlow και εντυπωσιακός ο Jack Miller της Estrella Galicia 0,0 Marc VDS που έπεσε την πρώτη φορά, οδήγησε αμέσως στο όριο ντριφτάροντας παντού και ξανά έπεσε…

Πέρα από τις πτώσεις όλοι οι αναβάτες είχαν συνεχή γλιστρήματα στα δοκιμαστικά, σε όλες τις κατηγορίες και όχι μόνο στα MotoGP. Αυτό έδειχνε ότι η κατάσταση της πίστας δεν ήταν η καλύτερη δυνατή ωστόσο δεν άργησε η προσοχή να στραφεί στα λάστιχα, έπειτα από τις lowside πτώσεις των Marquez και Lorenzo. Ο Colin Edwards ήταν ο πρώτος που έριξε το φταίξιμο για την απώλεια πρόσφυσης του εμπρός ελαστικού, στην συμπεριφορά του σκελετού του πίσω, και όταν αργότερα ήρθε το περιστατικό του Scott Redding με την Ducati, οι πάντες έστρεψαν την προσοχή τους στο πίσω ελαστικό.

Ο Redding έχασε κομμάτια ολόκληρα από το ελαστικό χωρίς να χάσει ωστόσο πίεση. Αυτό αποδείκνυε κατασκευαστική αστοχία και ξεκίνησε αμέσως μία διαβούλευση με την Michelin. Ο Scott Redding δήλωσε τυχερός που την γλίτωσε με έξοδο χωρίς πτώση, αλλά με μία τεράστια μελανιά στην πλάτη, από ένα τμήμα του ελαστικού που τον χτύπησε τόσο δυνατά, ώστε να τον στείλει για εξετάσεις. «Ένιωσα να χάνω πρόσφυση πίσω και έναν οξύ πόνο στην πλάτη και νόμιζα ότι ανατινάχθηκε το πίσω λάστιχο. Όμως αμέσως μετά είχα και πάλι πρόσφυση και κατάλαβα ότι το ελαστικό δεν είχε χάσει αέρα, και αυτό με μπέρδεψε, για ελάχιστο χρόνο νόμιζα ότι μπορώ να συνεχίσω… νιώθω πολύ τυχερός που δεν έπεσα».

Έπειτα κι από αυτό το περιστατικό, η Michelin σε συνεννόηση με την Dorna αρχικά και έπειτα με όλες τις ομάδες, αποφάσισε να αποσύρει όλα τα πίσω ελαστικά, τόσο με την medium όσο και με την hard γόμα. Ο αγώνας θα διεξαχθεί με το ελαστικό «μπαλαντέρ», που είναι ίδιο για όλους τους αναβάτες. Οι κανονισμοί ορίζουν ότι πέρα από τα λάστιχα που η εταιρία φτιάχνει για την διάρκεια του αγώνα, θα πρέπει να υπάρχει κι ένας πρόσθετος τύπος ελαστικού. Το νέο αυτό ελαστικό είναι σχεδιασμένο με σκληρότερο σκελετό όμως έχει την ίδια medium γόμα που έχουν και τα ελαστικά του αγώνα.

Πριν από τον αγώνα που θα ξεκινήσει σήμερα στις 22:00, δική μας ώρα, οι ομάδες θα έχουν τριάντα λεπτά πρόσθετο χρόνο δοκιμών, για να ολοκληρώσουν τις ρυθμίσεις τους με βάση το νέο ελαστικό. Ανάμεσα στην γενική ανησυχία που φέρει η αλλαγή της τελευταίας στιγμής, ο Rossi ήταν ο μόνος που το πήρε στην πλάκα, δηλώνοντας πως «τελικά δεν είμαι και πολύ κακός» και πανηγυρίζοντας την δεύτερη θέση στην εκκίνηση με μια nac-nac σούζα που είχε καιρό να κάνει!

Ο Marquez πιστεύει ότι ο αγώνας θα διεξαχθεί στο άγνωστο, χωρίς να μπορεί να μιλήσει ούτε για τα ελαστικά, ούτε και για την πίστα, ενώ ο Lorenzo έδειξε φανερά προβληματισμένος για την στρατηγική που πρέπει να ακολουθήσει…

Η Michelin θα προβεί σε πλήρη ανακοίνωση σχετικά με το περιστατικό του Scott Redding και την αστοχία του ελαστικού, μόλις ολοκληρώσει την έρευνά της. Με τις εξελίξεις αυτές, όλα δείχνουν πως θα έχουμε έναν πολύ ενδιαφέρον αγώνα, και το μόνο που ευχόμαστε είναι να είναι και εντυπωσιακός όσο και ασφαλής για όλους τους αναβάτες, ανεξαιρέτως!

Η κατάταξη των δοκιμών:

1

93

Marc MARQUEZ

SPA

Repsol Honda Team

Honda

315.3

1'39.411

 

2

46

Valentino ROSSI

ITA

Movistar Yamaha MotoGP

Yamaha

317.4

1'39.786

0.375 / 0.375

3

99

Jorge LORENZO

SPA

Movistar Yamaha MotoGP

Yamaha

317.5

1'39.944

0.533 / 0.158

4

26

Dani PEDROSA

SPA

Repsol Honda Team

Honda

317.0

1'40.011

0.600 / 0.067

5

4

Andrea DOVIZIOSO

ITA

Ducati Team

Ducati

323.4

1'40.198

0.787 / 0.187

6

29

Andrea IANNONE

ITA

Ducati Team

Ducati

325.1

1'40.272

0.861 / 0.074

7

25

Maverick VIÑALES

SPA

Team SUZUKI ECSTAR

Suzuki

317.6

1'40.375

0.964 / 0.103

8

8

Hector BARBERA

SPA

Avintia Racing

Ducati

317.2

1'40.524

1.113 / 0.149

9

35

Cal CRUTCHLOW

GBR

LCR Honda

Honda

313.6

1'40.528

1.117 / 0.004

10

44

Pol ESPARGARO

SPA

Monster Yamaha Tech 3

Yamaha

316.1

1'40.654

1.243 / 0.126

11

41

Aleix ESPARGARO

SPA

Team SUZUKI ECSTAR

Suzuki

313.3

1'40.708

1.297 / 0.054

12

38

Bradley SMITH

GBR

Monster Yamaha Tech 3

Yamaha

315.3

1'40.893

1.482 / 0.185

Εντυπωσιακή η πτώση του Lorenzo... χωρίς ωστόσο να υποστεί κάποιο τραμαυτισμό

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.