Η Triumph στη Moto2!

Έγινε η επίσημη ανακοίνωση

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

7/6/2017

H Triumph έκανε και επίσημα την ανακοίνωση για το ότι θα είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής κινητήρων στην μεσαία κατηγορία των GP, την Moto2. Είναι μια κίνηση για την οποία σας είχαμε ενημερώσει εδώ και πολύ καιρό –από τα τέλη της προηγούμενης σεζόν- καθώς το συμβόλαιο της Dorna με την Honda για τους κινητήρες των CBR600RR έληγε και η Ισπανική εταιρεία είχε κινηθεί για την διάδοχη κατάσταση.

Η συμφωνία οριστικοποιήθηκε λίγες μέρες πριν –στις 3 Ιουνίου- όπου ανακοινώθηκε επίσημα ότι η Triumph Motorcycles θα είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής κινητήρων στο Πρωτάθλημα Moto2^TM από το 2019 και έπειτα. Το συμβόλαιο προβλέπει τριετή σύμβαση σχετικά με την προμήθεια κινητήρων 765cc, με διαφορετικές ρυθμίσεις, που προέρχεται από την Street Triple. Ο συγκεκριμένος κινητήρας αποτελεί την εξέλιξη του κινητήρα των Daytona 675, ο οποίος έχει πλούσιες αγωνιστικές περγαμηνές, με επιτυχίες στο IoM TT, στο Βρετανικό πρωτάθλημα Supersport, αλλά και στην Daytona 200, το 2014 και 2015.

Οι αλλαγές που έχουν γίνει προκειμένου να ανταποκριθεί ο κινητήρας στις απαιτήσεις της Moto2 είναι οι εξής:

- Τροποποιημένη κυλινδροκεφαλή με επανασχεδιασμένες θύρες εισόδου και εξαγωγής για βελτιστοποιημένη ροή.

- Βαλβίδες τιτανίου και σκληρότερα ελατήρια βαλβίδων για περισσότερες στροφές.

- Εναλλάκτης κιτ χαμηλής εξόδου για μειωμένη αδράνεια

- Μακρύτερη 1^η σχέση.

- Μονόδρομος, αγωνιστικός συμπλέκτης με δυνατότητες ρύθμισης

- Ειδική αγωνιστική ECU, που θα εξελιχθεί περεταίρω με τη Magneti Marelli.

- Επανασχεδιασμένα καπάκια κινητήρα για μειωμένο πλάτος.

- Διαφορετικό κάρτερ για βελτιωμένη διαδρομή και λειτουργία των λαιμών της εξάτμισης.

Στη στάνταρ μορφή του, ο κινητήρας των 765cc παράγει 123 ίππους στις 11,700 στροφές και ροπή 7,8kgm στις 10.800 αντίστοιχα. Διαθέτει περισσότερα από 80 νέα εξαρτήματα σε σύγκριση με τον κινητήρα της προηγούμενης γενιάς, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης της διαμέτρου και της διαδρομής. Τα ολοκαίνουργια εξαρτήματα του κινητήρα περιλαμβάνουν:

- νέο στρόφαλο

- νέα έμβολα

- νέες μπιέλες και αντικραδασμικό άξονα

- κυλίνδρους από αλουμίνιο με επίστρωση Nikasil

- επανασχεδιασμένο κιβώτιο ταχυτήτων

Ο αγωνιστικών προδιαγραφών κινητήρας Triumph Moto2 765cc έχει εξελιχθεί περαιτέρω, για να του επιτρέπεται να αναπνέει πιο ελεύθερα και να ανεβάζει στροφές πιο άμεσα από τη μοτοσυκλέτα παραγωγής, αυξάνοντας τη συνολική απόδοση. Άλλες αλλαγές έχουν γίνει ειδικά για την προσαρμογή του κινητήρα για χρήση σε αγώνες.

Εδώ μπορείτε να δείτε ένα βίντεο CGI του κινητήρα Triumph Moto2

Ο Paul Stroud, Διευθύνων Εμπορικός Διευθυντής της Triumph Motorcycles, δήλωσε: "Αυτή είναι μια σημαντική στιγμή για την Triumph που φέρνει ένα συναρπαστικό νέο κεφάλαιο στην ιστορία μας των 109 χρόνων και χτίζει πάνω στους διάσημους τρικύλινδρους κινητήρες που κέρδισαν σε TT και Supersport. Προσβλέπουμε σε μια μακρά και συναρπαστική σχέση με τη Dorna και τις ομάδες Moto2^TM, τους αναβάτες και τους οπαδούς."

Ο Carmelo Ezpeleta, Διευθύνων Σύμβουλος της Dorna, πρόσθεσε: "Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι που συνεργαζόμαστε με μία από τις πιο εμβληματικές μάρκες μοτοσικλετών στον κόσμο. Οι τρικύλινδροι κινητήρες Triumph είναι γνωστοί για την ισχυρή, γραμμική τους δύναμη και την ροπή, και έχουν επιτύχει πολλές επιτυχίες στους αγώνες, καθιστώντας τους την ιδανική επιλογή για το πρωτάθλημα Moto2^TM. Προσβλέπουμε στην εποχή του 2019 και στην αρχή μιας νέας γενιάς Moto2^TM σε συνεργασία με την Triumph."

Ο Trevor Morris, τεχνικός διευθυντής από την ExternPro, ο οποίος θα είναι υπεύθυνος για την τελική προετοιμασία των κινητήρων για τη σειρά αγώνων, σχολίασε. "Είναι εξαιρετικά συναρπαστικό να εργαζόμαστε σε συνδυασμό με την εμβληματική εταιρεία μοτοσυκλετών Triumph στην προμήθεια κινητήρων για το παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto 2^TM. Είμαι οπαδός του τρικύλινδρου κινητήρα για μεγάλο χρονικό διάστημα, τα μοναδικά χαρακτηριστικά και η απόδοση του θα εξασφαλίσουν και θα ενισχύσουν τη μελλοντική επιτυχία του πρωταθλήματος."

Ο Julian Simon, Παγκόσμιος Πρωταθλητής 125cc του 2019 και αγωνιζόμενος στην Moto2^TM, ο οποίος συμμετείχε στην δοκιμή και στην εξέλιξη του κινητήρα στην Aragon, δήλωσε: "Ο κινητήρας δείχνει ισχυρός και ιδιαίτερα οι μεσαίες είναι πολύ εντυπωσιακές. Η αίσθηση μεταξύ του γκαζιού και του πίσω τροχού είναι πολύ άμεση και ελέγξιμη. Η γενική αίσθηση είναι πολύ καλή και ο κινητήρας δείχνει ήδη μεγάλες δυνατότητες."

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!