Jorge ‘Aspar’ Martinez: H CFMOTO θέλει MotoGP!

Και το MotoGP θέλει διακαώς CFMOTO
jorge aspar martinez cfmoto
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/7/2026

Δεν είναι μυστικό, ούτε το ακούμε για πρώτη φορά. Στις αρχές της χρονιάς, πριν ξεκινήσει η φετινή σεζόν του MotoGP, ο Martinez και η CFMOTO υπέγραψαν επέκταση της μεταξύ τους συμφωνίας ως το 2031, για να συνεχίσουν την εξαιρετική τους πορεία οι ομάδες Moto2 και Moto3 που τρέχει ο Ισπανός με λογότυπα CFMOTO.

Και τότε είχε αποκαλύψει τη βούληση της κινέζικης εταιρείας να αποκτήσει παρουσία σε όλες τις κατηγορίες του MotoGP, δηλαδή να επεκταθούν και στην κορυφαία, καθώς στις άλλες δύο δεν είναι απλά παρούσα, μα έχει πια πρωταγωνιστικό ρόλο και έχει ήδη γράψει ιστορία. Το 2024 η κατάκτηση των τίτλων Αναβατών και Κατασκευαστών σήμανε μια διπλή πρωτιά για τη CFMOTO – και άλλη μια, προσωπική αυτή τη φορά, για τον David Alonso που έγινε ο πρώτος Κολομβιανός παγκόσμιος πρωταθλητής GP.

alonso holgado
Οι αναβάτες της Aspar Team στη Moto2 προάγονται του χρόνου και οι δύο στο MotoGP: o Daniel Holgado (όρθιος) πάει στη Gresini και ο David Alonso (καθιστός) στη Honda

O Martinez έδωσε πρόσφατα άλλη μια συνέντευξη σε γερμανικό μέσο, στο οποίο αποκάλυψε μερικές επιπλέον πτυχές της στρατηγικής της CFMOTO. Εκεί εξήγησε πως οι Κινέζοι δεν βιάζονται και θέλουν να φτάσουν στην κορυφή με σίγουρα βήματα, έτσι δεν περιμένει να τους δει στο MotoGP πριν να έχουν εγκαθιδρύσει σταθερή παρουσία στο WSBK πρώτα, για το οποίο αυτόν τον καιρό προετοιμάζουν την πρώτη τους superbike, V4 SR-RR.

“Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Είναι 2026 και είμαστε ήδη έτοιμοι σε όλα γι’ αυτή τη χρονιά. Το στήσιμο μιας νέας υποδομής τώρα για το 2027 θα ήταν τρέλα. Νομίζω πως πρέπει να το πάμε βήμα-βήμα και όλα θα είναι εφικτά στο μέλλον.

“Δεν μπορώ να σας δώσω ακόμα ένα χρονικό πλαίσιο, ίσως να πάρει τρία χρόνια, ίσως πέντε. Μπορώ όμως να επιβεβαιώσω πως είναι κοινό μας όραμα να πάμε στο MotoGP. Πρέπει να καταλάβετε πως αυτό δεν είναι απλώς ενδιαφέρον για μένα και τη CFMOTO, αφού και το ίδιο MotoGP είναι πάρα πολύ πρόθυμο να προσελκύσει μια μεγάλη εταιρεία από την Κίνα.

 “Με έναν νέο δυνατό κατασκευαστή στο παιχνίδι, το MotoGP κερδίζει πρόσβαση σε νέους συνεργάτες και χορηγούς. Περνώντας στην επόμενη φάση μπορούν να αναπτυχθούν νέες προοπτικές, έως και ένα Grand Prix στην Κίνα. Πιστεύω πως αυτό είναι ένα σημείο-κλειδί: το άθλημά μας θα γίνει πολύ πιο διεθνές στα επόμενα χρόνια.”

Ενδεχόμενη είσοδος της CFMOTO στο MotoGP θα σημάνει ταυτόχρονα την επιστροφή του Martinez στη μεγάλη κατηγορία, από την οποία αποσύρθηκε το 2018 για επικεντρωθεί στην ανάπτυξη ταλέντων στις δύο μικρότερες. Κάτι που μάλλον το έχει καταφέρει και με το παραπάνω, αν σκεφτούμε πως και οι δύο φετινοί αναβάτες του στη Moto2 έχουν ήδη εξασφαλίσει μεταγραφές στο MotoGP για του χρόνου, καθώς και το ότι στην ομάδα Moto3 έχει τον 18χρονο-φαινόμενο Max Quiles, που κάνει πλάκα στον ανταγωνισμό φέτος και έχει ήδη κλείσει θέση στη Moto2 για του χρόνου.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.