Την πρώτη ημέρα που πάτησε το πόδι του σε πίστα των Gran Prix ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Derbi, ήταν αναγκασμένος να κάτσει στα πιτς και να κοιτάει τους υπόλοιπους να οδηγούν στην πίστα, διότι δεν είχε συμπληρώσει ακόμα την ηλικία των 15 ετών ώστε να του επιτραπεί η είσοδος στην πίστα! Το βράδυ της Παρασκευής έσβησε τα κεράκια στην τούρτα γενεθλίων του και την επόμενη ημέρα έλαβε μέρος κατευθείαν στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά! Τα αποτελέσματα και τα στατιστικά του Jorge Lorenzo τον κατατάσσουν ανάμεσα στην μικρή ελίτ των αναβατών της ιστορίας των GP και ήταν ο αναβάτης που έβαλε τα θεμέλια της σύγχρονης Ισπανικής δυναστείας.
Ήδη στον τέταρτο αγώνα του με την Derbi ξεκίνησε να μαζεύει βαθμούς στο παγκόσμιο πρωτάθλημα και έναν χρόνο αργότερα ανέβηκε στο πρώτο σκαλί του βάθρου. Έχοντας δείξει τις ικανότητές του στα 125, μεταπηδά το 2005 στα 250 όπου ανέβηκε πέντε φορές στο βάθρο. Το 2006 ξεκινά η συλλογή παγκόσμιων πρωταθλημάτων, κατακτώντας τον πρώτο του τίτλο στα GP σημειώνοντας αλλεπάλληλες νίκες.
Το 2007 κατακτά πάλι το παγκόσμιο πρωτάθλημα στα 250 με 9 νίκες και η Yamaha τον εντάσσει στην εργοστασιακή της ομάδα στα MotoGP την επόμενη χρονιά. Για να τους ευχαριστήσει κάνει pole position στον πρώτο του αγώνα με την Μ1, συντρίβοντας το ρεκόρ της πίστας. Μάλιστα το συγκεκριμένο ρεκόρ έμεινε για δέκα ολόκληρα χρόνια!!!!
Φυσικά ανέβηκε στο βάθρο στον πρώτο του αγώνα στα MotoGP, ένα σπάνιο επίτευγμα σε ολόκληρη την ιστορία των Gran Prix. Δεύτερος αγώνας και πάλι στο βάθρο! Στον τρίτο αγώνα είχε πάρει ήδη την πρώτη του νίκη από τον Valentino Rossi, κάνοντας σαφές πως ο Ιταλός superstar βρήκε τον σκληρό αντίπαλο που έψαχνε ως κίνητρο. Η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη καθώς κάποιες πολύ άσχημες πτώσεις τον φιλοδώρησαν με αρκετά σοβαρούς τραυματισμούς. Όχι πως αυτό του έριχνε το ηθικό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το 2013 όταν έσπασε την κλήδα του την Παρασκευή το πρωί στα ελεύθερα δοκιμαστικά. Πήρε αμέσως το αεροπλάνο για Βαρκελώνη, όπου χειρουργήθηκε το απόγευμα και το βράδυ της ίδιας ημέρας ήταν πίσω στην πίστα. Όχι μόνο αυτό, αλλά την επόμενη ημέρα έκανε χρονομετρημένα και την Κυριακή τερμάτισε στην πέμπτη θέση!
Το παρατσούκλι “Spartan” που τον συνοδεύει, λόγω της αρχαιοελληνικής περικεφαλαίας στο κράνος του, ξεκίνησε από τον ίδιο μετά την παρακολούθηση της ταινίας “300” και αντιπροσωπεύει σε μεγάλο βαθμό την μαχητικότητα του χαρακτήρα του. Το 2010, η αναμφισβήτητη ταχύτητά του συνοδεύτηκε από τα εντυπωσιακά αποτελέσματα. Ήταν πάνω στο βάθρο στους 12 πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος και μάλιστα μόνο μία φορά στην τρίτη θέση. Στο τέλος της χρονιάς πήρε τον πρώτο του τίτλο στα MotoGP με εννέα νίκες.
Ο ερχομός του Casey Stoner το 2011 άλλαξε το σκηνικό, προσθέτοντας προσωρινά άλλον έναν πρωταγωνιστικό χαρακτήρα στο έργο “Rossi εναντίον Lorenzo” το οποίο μέχρι τότε είχε περιορίσει σε ρόλο guest-star τον Dani Pedrosa. Ο Stoner τους πήρε δύο πρωταθλήματα στο σύντομο πέρασμά του από τα MotoGP και το 2013 αποσύρθηκε, αλλάζοντας ξανά εκ βάθρων το σκηνικό. Ο άσωτος Rossi επέστρεψε στην Yamaha και ένα νέο όνομα εμφανίστηκε στη λίστα με τις συμμετοχές… Marc Marquez.
Το πρωτάθλημα του 2013 τα είχε όλα. Μάχες σώμα με σώμα με τον rookie Marquez μέσα στην πίστα και ψυχολογικό πόλεμο με τον άσπονδο “φίλο” και συγκάτοικο Rossi έξω από αυτή. Το σκηνικό μύριζε μπαρούτι και οι αγώνες που έγιναν έως το τέλος εκείνης της χρονιάς ήταν επικοί. Στην πραγματικότητα έμοιαζαν πολύ με τα πρώτα χρόνια του Rossi στα GP500 και τις μάχες του με τον Biaggi. Το 2014 ξεκινά επίσημα η “εποχή Marquez” και όλοι αρχίζουν να μιλούν για την ισπανική δυναστεία στα MotoGP, αφού για πρώτη φορά δύο Ισπανοί αναβάτες διεκδικούν ισάξια τον τίτλο, κάτι που μόνο οι Ιταλοί και πιο παλιά οι Αμερικάνοι και οι Αυστραλοί είχαν κάνει την εποχή των δίχρονων 500.
Τα γεγονότα του 2015 ήρθαν να ενισχύσουν αυτή την αντιπαλότητα ανάμεσα στα δύο εθνικά στρατόπεδα, καθώς ο Rossi δημόσια υποστήριξε πως ο Marc Marquez τον εμπόδιζε συνειδητά στη μάχη που έδινε εναντίον του Lorenzo για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Αυτό ήταν και το τελευταίο παγκόσμιο πρωτάθλημα που κέρδισε ο Jorge Lorenzo, πριν πάει στην Ducati, για να αποδείξει μεταξύ άλλων στον Rossi πως μπορεί να πετύχει εκεί που ο Ιταλός απέτυχε.
Η πρώτη του χρονιά στην ιταλική ομάδα ήταν ένα δυνατό χαστούκι για τον Ισπανό, αλλά και για την ιταλική ομάδα που τον χρυσοπλήρωσε. Το ίδιο απογοητευτικό ήταν και το ξεκίνημα της δεύτερης χρονιάς, αναγκάζοντας την Ducati να ψάχνει τρόπους να τον αντικαταστήσει και να ξεφορτωθεί το βαρύ συμβόλαιό του. Όταν οι αποφάσεις είχαν ήδη παρθεί, ο Jorge Lorenzo ξεκίνησε ένα εντυπωσιακό σερί εμφανίσεων, με δύο νίκες τύπου Vini Vidi Vici στην Αυστρία και μέσα στο σπίτι των Ιταλών στο Mugello.
Κάπως έτσι μπήκαν οι βάσεις της ισπανικής dream team του 2018 που παρουσίασε το HRC. Ο γιγαντιαίος ισπανικός κολοσσός πετρελαιοειδών Repsol με αναβάτες δύο παγκόσμιους πολυπρωταθλητές σε ένα πρωτάθλημα που διοργανώνει η ισπανική Dorna!
Η αληθινή ζωή όμως δεν επιβεβαίωσε τα ευφάνταστα σενάρια διαπλοκής των εχθρών και η dream team αποδείχτηκε σκόρπιο χωριό. Οι πτώσεις και οι τραυματισμοί ήταν πλέον η καθημερινότητα του Jorge Lorezno και η απόφασή του να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, παρά το γεγονός πως έχει ακόμα έναν χρόνο συμβόλαιο με την Repsol-Honda, μοιάζει παράταιρη για τον χαρακτήρα του. Με 68 νίκες, 152 βάθρα, 69 pole position και 37 ταχύτερους γύρους, ο Jorge Lorenzo έχει γράψει τη δική του ιστορία στα GP και μάλιστα σε μια εποχή που δίπλα του είχε για αντίπαλους τον Valentino Rossi, τον Casey Stoner και τον Marc Marquez.
