Kalex - Επιστροφή στη Moto3 με τις μοτοσυκλέτες των 500 κυβικών - Αλλάζουν όλα το 2028!

Η γερμανική εταιρεία σκέφτεται ξανά την είσοδό της στην κατηγορία με την εισαγωγή νέων κανονισμών και μοτοσυκλετών
Kalex Moto3
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/8/2025

Η Kalex Engineering, κυρίαρχος στην κατηγορία Moto2, εξετάζει την επιστροφή της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto3, με το βλέμμα στραμμένο στους νέους κανονισμούς που θα τεθούν σε ισχύ το 2028

Η γερμανική εταιρεία από το Bobingen, που έχει κυριαρχήσει με τα πλαίσια της στη Moto2, με 12 τίτλους αναβατών από το 2010, εξετάζει σοβαρά την πιθανότητα να επιστρέψει στο Moto3. Η Kalex είχε εμπλακεί και στο παρελθόν (2012-2014) στην κατηγορία, πετυχαίνοντας τρεις νίκες με τους Luis Salom και Jonas Folger ενώ παρέχει εξαρτήματα και σε μεγάλους κατασκευαστές στην κορυφαία κατηγορία MotoGP, όπως ψαλίδια αλουμινίου για τις Honda RC213V.Kalex Moto3

Οι νέοι κανονισμοί για το 2028 προβλέπουν μοτοσυκλέτες 500 κυβικών, δικύλινδρες εν σειρά με ισχύ περίπου 80 ίππων, βάρος κοντά στα 120 kg και κόστος στο εύρωος των 50.000€ που θα διατίθενται από ένα μόνο κατασκευαστή, σύμφωνα με τον σχεδιασμό της Dorna.

Moto3 - Νέα εποχή με αλλαγή κανονισμών από το 2028

διπλάσιος κυβισμός, περισσότερη δύναμη και ένας κατασκευαστής για όλα - Σημαντική μείωση και στο κόστος για τις ομάδες

Ο CEO της Kalex, Alex Baumgärtel γνωρίζοντας ότι πολλοί κατασκευαστές, μεταξύ των οποίων οι Honda, Yamaha, KTM Aprilia και CFMOTO, έχουν δείξει αρχικό ενδιαφέρον, χωρίς να είναι σίγουρο εάν είναι διατεθειμένοι να εξελίξουν όλοι εξ αυτών και πλαίσια πέρα από κινητήρες, καθώς πέρα από το θέμα της τεχνογνωσίας και το κόστος εξέλιξης και παραγωγής πχ στην Ιαπωνία θα ήταν σημαντικά υψηλότερο από ότι στην Ευρώπη δήλωσε:

“Είναι ακόμη πολύ νωρίς για σοβαρές συζητήσεις, αλλά ένα νέο εγχείρημα σε μια νέα κατηγορία είναι πάντα ελκυστικό”.

Kalex Moto3

Παρά το ενδιαφέρον, το θέμα του κόστους παραμένει πρόκληση, καθώς μια πλήρης μοτοσυκλέτα Moto2 κοστίζει σήμερα περίπου 90.000 €. Ο Baumgärtel θεωρεί ότι η Dorna θα πρέπει να λάβει άμεσα αποφάσεις για να προχωρήσει η παραγωγή, αφού η Kalex, όπως και οποιαδήποτε εταιρεία θα χρειαστεί τουλαχιστον έναν χρόνο για να ολοκληρώσει το πρώτο πρωτότυπο πλαισίου.

Kalex Moto3

Ο ίδιος δηλώνει εντυπωσιασμένος με τον σχεδιασμό της Dorna, καθώς δεν μπορεί να αντιληφθεί πως θα διατηρηθεί τόσο χαμηλά το κόστος παραγωγής μιας αγωνιστικής μοτοσυκλέτας της κατηγορίας Moto3, ενώ επίσης δηλώνει τις αμφιβολίες του για την λογική αύξησης του κυβισμού της μικρότερης κατηγορίας στα 500cc.

Ο αγωνιστικός διευθυντής της Yamaha, Paolo Pavesio έχει δηλώσει ανοικτά πως ενδιαφέρονται να γίνουν οι προμηθευτές του κινητήρα, καθώς ένας δικύλινδρος στα 500 κυβικά ταιριάζει με την στρατηγική της Yamaha, πράγμα που από μόνο του είναι είδηση που θα αναπτύξουμε μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες όταν πιστεύουμε πως θα υπάρχουν περισσότερα δεδομένα. Έχουν καταθέσει επίσημο αίτημα στην διοργάνωση και αναμένουν την τελική απάντηση.

Η τελική επιλογή κατασκευαστή αναμένεται μέχρι το τέλος του φθινοπώρου, ενώ οι πρώτες δοκιμές υπολογίζεται να ξεκινήσουν το 2027, ώστε να είναι όλα έτοιμα για την σεζόν του 2028. Όσο μακρινό και αν ακούγεται αυτό, στην πράξη ο χρόνος ήδη τελειώνει και απαιτείται να ξεκινήσουν άμεσα την εξέλιξη της νέας μοτοσυκλέτας.

Kalex Moto3

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.