Καυστικός ο Gigi Dall’Igna της Ducati για τον Rivola της Aprilia - "Πιο πολύ μιλάει για εμάς παρά για την ομάδα του"
Ο Γενικός Διευθυντής της Ducati Corse απαντά σε δηλώσεις του CEO της Aprilia Racing, αναφορικά με τον Pedro Acosta
Από τον
Παύλο Καρατζά
23/1/2026
Ο Γενικός Διευθυντής της Ducati Corse Gigi Dall’Igna απάντησε με απολαυστικό τρόπο στον CEO της Aprilia Racing, Massimo Rivola, για την δήλωσή του τελευταίου ότι ο Pedro Acosta θα πάει στη Ducati το 2027.
Όλα τα συμβόλαια των εργοστασιακών αναβατών λήγουν στο τέλος του έτους και τα σενάρια για το grid του 2027 δίνουν και παίρνουν, πριν καν αρχίσει η σεζόν του 2026.
Στα σενάρια αυτά, ένας από τους μεγάλους πρωταγωνιστές είναι και ο εξαιρετικά ταλαντούχος Pedro Acosta, που φαίνεται πως θα αποχωρήσει από την εργοστασιακή ομάδα της KTM στο τέλος της σεζόν.
Στην δήλωση αυτή έσπευσε να απαντήσει ο γενικός διευθυντής της Ducati, Gigi Dall’Igna, που είπε “Είδα ότι ο Rivola μίλησε περισσότερο για τη Ducati παρά για την Aprilia στην παρουσίασή του. Προφανώς, θα τον αφήσω να κάνει ό,τι σκέψεις θέλει. Στόχος μας είναι να υπογράψουμε συμβόλαιο με τον Marc, τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή, όπως κάναμε με τον Pecco το 2024.
Ο στόχος είναι να υπογράψουμε με τον άνθρωπο που κέρδισε το πρωτάθλημα μαζί μας πριν από την έναρξη της σεζόν. Δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί όλα. Εργαζόμαστε πάνω σε αυτό, αλλά είμαι αισιόδοξος”.
Ο μάνατζερ του Pedro Acosta, Albert Valera, είπε πως η συνεργασία του Acosta με την VR46 θα μπορούσε να είναι μια επιλογή, αλλά ο στόχος του είναι να εξασφαλίσει στον Ισπανό αναβάτη μια θέση σε εργοστασιακή ομάδα.
Από το grid του 2026, μόνο το δίδυμο της LCR, Johann Zarco και Diogo Moreira, καθώς και ο Toprak Razgatlioglu της Pramac, έχουν επιβεβαιώσει τις συμφωνίες τους μέχρι και τη σεζόν του 2027.
Το επόμενο διάστημα οι περισσότερες εταιρείες θα θελήσουν να κλείσουν τις συμφωνίες με τους αναβάτες τους, ώστε να προχωρήσουν και την εξέλιξη των μοτοσυκλετών των 850 κυβικών, οπότε σχετικά σύντομα θα δούμε και πως θα εξελιχθεί το σίριαλ τόσο του Acosta, όσο και του Marquez.
Ένα ταξίδι 76 χρόνων με ήρωες, θρύλους και αξέχαστες στιγμές
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
5/8/2025
Το επόμενο Σαββατοκύριακο η κορυφαία κατηγορία των Grand Prix γιορτάζει τον 1000ό αγώνα της στο Red Bull Ring, χίλιοι αγώνες σε 76 χρόνια δράσης, ηρώων, κακών, θριάμβων και τραγωδιών
Τρεισήμισι δεκαετίες γεμάτες από αληθινούς θρύλους όπως οι Duke, Surtees, Hailwood, Agostini, Rainey, Doohan, Rossi και Marquez. Χίλια Grand Prix που ταξίδεψαν τον κόσμο σε θρυλικές πίστες: Assen, Phillip Island, Isle of Man, Sachsenring, Indianapolis, Buriram, Buddh και Losail. Ένα Πρωτάθλημα που έσπρωξε την τεχνολογική καινοτομία στα άκρα και ακόμα παραπέρα.
Από την αρχή…
Ο πρώτοςαγώνας της κατηγορίας MotoGP διεξήχθη στον θρυλικό TT Mountain Circuit στο Isle of Man, στις 17 Ιουνίου 1949. Στον επτά γύρων, 425 χλμ. μαραθώνιο κέρδισε ο Harold Daniell με εργοστασιακή Norton.
Χρειάστηκαν 13 χρόνια για να φτάσουμε στον 100ό αγώνα, το 1962 στο Sachsenring, με νικητή τον Mike Hailwood και την MV Agusta. Δέκα χρόνια νωρίτερα, στη Monza, ο Les Graham χάριζε στην MV Agusta την πρώτη της νίκη. Το 1953, ο Fergus Anderson έγινε ο γηραιότεροςνικητής στην ιστορία, κερδίζοντας στα 44 του με Moto Guzzi στο Montjuic Park.
Το 1957, ο Bob McIntyre κατέγραψε τον μεγαλύτερο σε διάρκεια αγώνα στα 76 χρόνια του θεσμού: 3 ώρες, 2 λεπτά και 57 δευτερόλεπτα για 8 γύρους στην διαδρομή των 60,27 χλμ. του Isle of Man.
Από τα 200 στα 400 Grand Prix
Ο 200όςαγώνας έγινε στο Assen με νικητή τον Giacomo Agostini. Λίγο πριν, ο Jim Redman έφερε τη Honda στην κορυφή για πρώτηφορά στο Hockenheim, ενώ ο Godfrey Nash κατέκτησε την τελευταίανίκημονοκύλινδρης μοτοσυκλέτας στο Opatija το 1969. Το 1971, ο Jack Findlay χάρισε στη Suzuki την πρώτηνίκηδίχρονου κινητήρα.
Ο Barry Sheene γιόρτασε τον 300όαγώνα το 1981 στο Anderstorp – τελευταία του νίκη και μοναδική με Yamaha. Το 1973, ο Jarno Saarinen κέρδισε τον πρώτο αγώνα με τετράκυλινδροδίχρονο, όμως χάθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα στο Monza.
Το 1976, στο Nürburgring, ο Agostini πήρε την τελευταίανίκη του, που ήταν και η τελευταία για τετράχρονημηχανή στην κατηγορία μέχρι την εποχή MotoGP.
Το 1977, ο Sheene σημείωσε την υψηλότερη μέση ταχύτητα όλων των εποχών: 217,37 χλμ/ώρα στο Spa. Το 1989, στον 400όαγώνα, ο Eddie Lawson νίκησε στο Le Mans.
Η σύγχρονη εποχή
Η μισήχιλιάδααγώνων ήρθε με τον Mick Doohan νικητή στο Imola, ενώ το 2002, ο Valentino Rossi κέρδισε στον πρώτο αγώνα όπου οι τετράχρονοι 990 κ.εκ. έτρεξαν μαζί με τους δίχρονους.
Ο 600ός αγώνας πήγε στον Sete Gibernau μετά απο τρομερή μάχη με τον Rossi στο Le Mans, ενώ λίγο αργότερα ο Capirossi έφερε την πρώτηνίκηDucati στο MotoGP. Το 2004, ο Rossi έγινε ο μόνος που κέρδισε διαδοχικά σε δύο διαφορετικές μάρκες (Honda και Yamaha).
Το 2007 ήρθαν τα 800 κ.εκ., με τον Stoner και την Ducati κυρίαρχους. Το 2008, το Qatar έγινε ο πρώτοςνυχτερινόςαγώνας στην ιστορία. Ο Jorge Lorenzo πήρε τον 700ό αγώνα στο Motegi (2009), ενώ το 2013 ο Marc Marquez έγινε ο νεότεροςνικητής όλων των εποχών.
Από το 800 στο 1000
O Jorge Lorenzo κέρδισε και τον 800όαγώνα με απόλυτη κυριαρχία. Το 2016 μπήκαν τα ενιαία ECU και τα ελαστικά της Michelin. Ο Cal Crutchlow έγινε ο πρώτοςΒρετανός νικητής μετά από 35 χρόνια. Ο Rossi πήρε την τελευταία του νίκη το 2017, ενώ το 2020 η KTM πανηγύρισε τις πρώτες της νίκες με Binder και Oliveira που κέρδισε εντός έδρας για τον Αυστριακό κατασκευαστή στο Red Bull Ring τον 900ό αγώνα, όντας μέχρι σήμερα ο μοναδικόςΠορτογάλος με νίκηστην μεγάλη κατηγορία.
Το 2021 στο Qatar, οι Quartararo και Zarco έκαναν το πρώτογαλλικό 1-2. Το 2022, ο Aleix Espargaró έφερε την πρώτηνίκηAprilia και ο Rins κέρδισε στον πιο κοντινό τερματισμό στην ιστορία (0,884’’ για 7 αναβάτες).
Το 2024, ο Viñales έγινε ο πρώτος που νίκησε με τρεις διαφορετικές μάρκες στην εποχή MotoGP. Ο Marc Marquez κέρδισε ξανά μετά από 1043 μέρες, αυτή τη φορά με Ducati. Λίγο αργότερα, οι αδελφοί Marquez έγραψαν ιστορία με το πρώτο 1-2 σε αδέρφούς. Στο Le Mans, ο Zarco χάρισε στη Γαλλία την πρώτη της νίκη εντός έδρας μετά από 71 χρόνια.
Και τώρα… το μέλλον
Βαθιά ανάσα και ετοιμαστείτε για τους επόμενους 1000 αγώνες. Ο κόσμος θα αλλάξει δραματικά, αλλά το σίγουρο είναι ένα, ο αγώνας θα είναι πάντα αγώνας.