Λάβρος εναντίον του Johann Jarco ήταν ο Aleix Espargaro σε συνέντευξη που έδωσε κατά τη διάρκεια του τελευταίου αγώνα της χρονιάς στη Valencia. Φυσικά αφορμή ήταν η κενή θέση στο HRC που δημιούργησε η απόφαση “συνταξιοδότησης” του Jorge Lorenzo, αλλά και η διαρκώς βελτιωμένη αγωνιστική εικόνα του Johann Jarco στους αγώνες που συμμετείχε ως αντικαταστάτης του τραυματία Nakagami στην LCR. Ο αναβάτης της Aprilia είπε από την αρχή ορθά-κοφτά πως όποιος πιστεύει πως ο Zarco αξίζει να πάει στην εργοστασιακή ομάδα του HRC κάνει λάθος. Πιστεύει πως ο αδερφός του Marc Marquez, o Alex Marquez αξίζει πολύ περισσότερο να ανέβει από τα Moto2 στα MotoGP. Όχι μόνο αυτό, αλλά έγινε ακόμα πιο σκληρός, λέγοντας πως δεν του αξίζει του Jarco να πάει στην κορυφαία ομάδα και την κορυφαία μοτοσυκλέτα των MotoGP. Οι αντιρρήσεις τους Aleix Espargaro δεν έχουν να κάνουν τόσο με τις οδηγητές ικανότητες του γάλλου, όσο με τον χαρακτήρα του. “Η ομάδα μου ξέρει πόσες φορές έχω βάλει τα κλάματα πέρσι και φέτος. Δεν τα παράτησα όμως γιατί υπάρχουν άνθρωποι με οικογένειες στην ομάδα, που δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους κάθε μέρα και υπάρχουν άνθρωποι που χαλάνε πάρα πολλά χρήματα για αυτό το project. Οπότε όταν βγαίνεις και να λες σταματάω γιατί η μοτοσυκλέτα σας είναι σκατά, τότε δεν σου αξίζει μια θέση στην καλύτερη ομάδα με την καλύτερη μοτοσυκλέτα των MotoGP (σ.σ. αναφέρεται στην Repsol Honda). Αν αυτός το αξίζει μία φορά, τότε ο αδερφός μου κι εγώ το αξίζουμε δέκα! Για μένα, αν η Honda αποφασίσει να πάρει τον Alex Marquez από την Moto2 είναι πολύ καλύτερη επιλογή. Είναι πρωταθλητής της Moto2 και του αξίζει. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη”.
Αν γίνει πράξη αυτό το σενάριο, ο Jarco θα βρεθεί στη σέλα της μοτοσυκλέτας του Alex Marquez στη Marc VDS στην Moto2. Κάτι που φαίνεται πως είναι μέσα στις προτιμήσεις του γάλλου, αφού αρνήθηκε να συζητήσει το ενδεχόμενο να πάει στην δορυφορική ομάδα Avintia Ducati, λέγοντας πως δεν θέλει να ξαναζήσει τα “δυσάρεστα χρόνια” που είχε στην ΚΤΜ, πηγαίνοντας ξανά σε μια ομάδα με αμφίβολη αποτελεσματικότητα και αμφίβολης απόδοσης μοτοσυκλέτα!
Κύπρος: Oι μοτοσυκλετιστές ζητούν πράξεις πριν χαθούν κι άλλες ζωές στην άσφαλτο
Έκκληση για μέτρα από την Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
20/5/2026
Η συνεχής αύξηση των σοβαρών και θανατηφόρων τροχαίων με μοτοσυκλέτες φέρνει ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα της οδικής ασφάλειας, με τους ίδιους τους Μοτοσυκλετιστές στην Κύπρο να καταθέτουν συγκεκριμένες εισηγήσεις προς το Συμβούλιο Οδικής Ασφάλειας.
Με επτά νεκρούς Μοτοσυκλετιστές ήδη μέσα στους πρώτους μήνες του 2026, η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας ζητά μέτρα για εκπαίδευση, επιδότηση εξοπλισμού και βελτίωση των υποδομών, την ώρα που το πρόβλημα δείχνει να παραμένει βαθύτερο και πολυπαραγοντικό.
Κατά την τελευταία συνεδρία του Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας, ο πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας παρουσίασε σειρά εισηγήσεων με στόχο τη μείωση των θανάτων και των σοβαρών τραυματισμών αναβατών.
Τα στοιχεία παραμένουν ανησυχητικά, καθώς μέσα στο 2026 έχουν χάσει τη ζωή τους επτά Μοτοσυκλετιστές, όταν συνολικά το 2025 οι νεκροί αναβάτες και συνεπιβάτες μοτοσυκλέτας ήταν δώδεκα.
Οι προτάσεις κινούνται σε δύο βασικούς άξονες, την ενεργητική ασφάλεια, δηλαδή την αποφυγή της σύγκρουσης και την παθητική ασφάλεια, που αφορά τον περιορισμό των τραυματισμών όταν το ατύχημα τελικά συμβεί.
Στην πλευρά της ενεργητικής ασφάλειας, η Ομοσπονδία εισηγείται βελτίωση και εξειδίκευση κατά την εκπαίδευση στις εγκεκριμένες σχολές οδήγησης, εκπαίδευση σε φρεναρίσματα πανικού και αξιολόγηση κινδύνων, αλλά και προώθηση μοτοσυκλετών με σύγχρονα ηλεκτρονικά βοηθήματα όπως ABS και traction control, χωρίς να αποσαφηνίζεται τί σημαίνει αυτό.
Παράλληλα, ζητούν κίνητρα για απόσυρση παλαιών μοτοσυκλετών χωρίς σύγχρονα συστήματα ασφαλείας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, τέτοια μέτρα στην Ευρώπη έχουν συνδεθεί με μείωση θανατηφόρων συγκρούσεων έως και 31%, ενώ οι σοβαροί τραυματισμοί μειώνονται σημαντικά.
Βέβαια, όσο ενδιαφέρον και αν έχουν πολλές από τις εισηγήσεις, το ερώτημα παραμένει αν αρκούν από μόνες τους. Η ποιότητα του οδικού δικτύου και η οδική παιδεία όλων των χρηστών του δρόμου φαίνεται να παίζουν εξίσου, αν όχι σημαντικότερο ρόλο.
Η Ομοσπονδία ζητά βέβαια την βελτίωση των υποδομών και αυστηρότερους ελέγχους, ειδικά σε κοινότητες και επαρχιακούς δρόμους όπου, όπως επισημαίνεται, συχνά παρατηρείται χαλαρότερη αστυνόμευση.
Στο κομμάτι της παθητικής ασφάλειας, οι εισηγήσεις επικεντρώνονται στη χρήση πιστοποιημένου εξοπλισμού, κράνη προδιαγραφών ECE 22.06, προστατευτικό ρουχισμό με πιστοποιήσεις CE, airbag γιλέκα, γάντια, μπότες και προστασίες θώρακα και σπονδυλικής στήλης.
Μάλιστα, προτείνεται ακόμη και επιχορήγηση για αγορά σύγχρονων κρανών με τεχνολογία MIPS, σε μια προσπάθεια να αυξηθεί η χρήση ποιοτικού εξοπλισμού.
Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες που επικαλείται η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας, η χρήση κράνους μειώνει τον κίνδυνο θανάτου έως και 42%, ενώ περιορίζει δραστικά τις σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Αντίστοιχα, τα συστήματα ABS φαίνεται να μειώνουν σημαντικά τις θανατηφόρες συγκρούσεις.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στην εκπαίδευση πρώτων βοηθειών, με την αντιπαραβολή παραδειγμάτων από χώρες όπως η Γερμανία, η Αυστρία και η Νορβηγία, όπου αντίστοιχα σεμινάρια είναι ήδη υποχρεωτικά για τους νέους οδηγούς.
Η πρόταση για αλλαγή του τρόπου εξέτασης αδειών οδήγησης παρουσιάζει επίσης ενδιαφέρον, καθώς γίνεται λόγος για αξιολόγηση βάσει συγκεκριμένων απαραίτητων δεξιοτήτων.
Το θέμα όμως ίσως δεν είναι μόνο πόσα νέα μέτρα θα προστεθούν, αλλά πόσα από τα ήδη υπάρχοντα εφαρμόζονται πραγματικά στην πράξη και πέρα από επίπεδο αστυνόμευσης κυρίως σε επίπεδο προσωπικής επιλογής των αναβατών.
Κανείς δεν διαφωνεί με τα οικονομικά μέτρα βοηθείας, τις επιδοτήσεις και τις φοροελαφρύνσεις για τον εξοπλισμό ή την ενημέρωση και εκπαίδευση για την αυστηρότερη επιλογή αυτού, αλλά σίγουρα δε βοηθά το να στρουθοκαμηλίζουμε και να να επιρρίπτουμε εκεί κάθε πρόβλημα όταν δεν υπάρχει εδραιωμένη μοτοσυκλετιστική κουλτούρα ώστε να θεωρείται αυτονόητη η χρήση προστατευτικού εξοπλισμού από όλους.
Γιατί η εικόνα των δρόμων δείχνει συχνά ότι ακόμη και βασικοί κανόνες ασφάλειας αντιμετωπίζονται επιλεκτικά από αναβάτες, οδηγούς όσο και από τις ίδιες τις αρχές.
Και όσο αυτό παραμένει καθημερινότητα, ο φόρος αίματος των μοτοσυκλετιστών δύσκολα θα μειωθεί μόνο με θεωρητικές εξαγγελίες.
Είναι πάντως θετικό δείγμα να βλέπουμε ότι η Κυπριακή Ομοσπονδία προσπαθεί να προωθήσει τα συμφέροντα των μοτοσυκλετιστών με μια ευρεία γκάμα αιτημάτων που στην πλειοψηφία τους θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα.
