KTM - Σενάριο για 3η ομάδα στο MotoGP, με την LCR και τους Marc Marquez και Pedro Acosta

Η ερμηνεία της “εκκωφαντικής σιωπής”, σε συνέντευξη του Lucio Cecchinelo
Marc Marquez και Pedro Acosta στην KTM LCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/7/2023

Όταν προέκυψε το πρόβλημα Acosta για τους πορτοκαλί, με τον Ισπανό να αρνείται να περιμένει μέχρι το 2025 για να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP, ο Carlos Ezpeleta είχε αρνηθεί να παραχωρήσει δυο έξτρα μοτοσυκλέτες στην ΚΤΜ για το 2024, όμως τώρα προκύπτει ένα νέο, δυνατό σενάριο για τρίτη ομάδα του Pierer Group -στα πρότυπα της Ducati- μέσω της… LCR, με αναβάτες τους Pedro Acosta και Marc Marquez!

Καθώς η Dorna κρίνει πως τουλάχιστον για το 2024 οι μοτοσυκλέτες στη σχάρα εκκίνησης του MotoGP δεν μπορούν να αυξηθούν έστω και κατά δύο ακόμα, και μετά την δήλωση της ΚΤΜ πως οι Αυστριακοί κατάφεραν να “βολέψουν” τον Pedro Acosta στη μεγάλη κατηγορία για την επόμενη χρονιά, σε μια θέση “έκπληξη”, έρχεται τώρα η πληροφορία πως Red Bull & KTM βρίσκονται σε συνομιλίες με την LCR, για να φύγει η τελευταία από τις αγκάλες της Honda και να προσέλθει στο “πορτοκαλί” στρατόπεδο το 2024.

Όταν σε συνέντευξη του, ο μάνατζερ της LCR Lucio Cecchinello ρωτήθηκε αν θα εκπληρώσει το τρέχων συμβόλαιο του με τη Honda, που έχει διάρκεια μέχρι το τέλος του 2024, εκείνος απάντησε με “εκκωφαντική σιωπή”.

Η σιωπή αυτή, σε συνδυασμό με την κρίση του HRC, και με τη δήλωση για θέση της ένταξης του Acosta σε ομάδα “έκπληξη” το 2024, βάζουν το σενάριο της αλλαγής στρατοπέδου της LCR σε ρεαλιστικές βάσεις.

Η LCR διανύει αυτή τη στιγμή την 18η της σεζόν με τη Honda, με τους αναβάτες Alex Rins και Takaaki Nakagami, με τον πρώτο να έχει τραυματιστεί άσχημα μετά από πτώση, και με τον δεύτερο να μην μπορεί να διακριθεί με την προβληματική RC213V. Όλα αυτά εν μέσω της μεγάλης κρίσης του HRC, με τους Ιάπωνες να έχουν χάσει πλήρως την επαφή με τις τελευταίες εξελίξεις στον χώρο, με μια μοτοσυκλέτα που δεν μπορεί ούτε ο Marc Marquez να “δαμάσει”, και χωρίς ορατές ελπίδες για μια γρήγορη έξοδο από το τέλμα. Θυμίζουμε πως ακόμα κι ο Nakagami έχει ξεκινήσει τα παράπονα (κάτι σχεδόν αδιανόητο για Ιάπωνα αναβάτη ιαπωνικού εργοστασίου) ενώ ο Rins γκρίνιαζε από την αρχή της σεζόν, βλέποντας τη Honda να μην του παρέχει τα ίδια εξαρτήματα με τους εργοστασιακούς αναβάτες της ομάδας της Repsol, αφήνοντας την υπόθεση “εξέλιξη RCV” στους υπόλοιπους πιλότους της.

Πριν λίγο καιρό, με στόχο τη δημιουργία μιας τρίτης ομάδας από το Pierer Group στη μεγάλη κατηγορία, πληροφορίες ανέφεραν πως Red Bull και KTM ασκούσαν πίεση στην Dorna, μέσω της Ajo Motorsport που δραστηριοποιείται σε Moto2 & Moto3.

Το νέο σχέδιο του Pierer Group, που έχει κάνει θεαματικά βήματα εξέλιξης τα τελευταία χρόνια -και ειδικά το 2023- στο MotoGP, αφορά στην προσέγγιση της LCR, ώστε η τελευταία να κάνει μεταστροφή από τους Ιάπωνες στους Αυστριακούς για το 24.

Το σενάριο σίγουρα δεν είναι εύκολο, καθώς για να γίνει πραγματικότητα θα πρέπει να σπάσουν τα συμβόλαια με τη Honda τόσο ο Marquez -με τους Ιάπωνες όμως να έχουν δηλώσει πως δεν θα τον εμποδίσουν να φύγει αν έτσι θέλει-, όσο και η LCR. Αν και είναι δύσκολο, -και με σίγουρη παρενέργεια την περαιτέρω βύθιση του HRC σε κρίση-, εντούτοις το παραπάνω σενάριο είναι παράλληλα και πραγματοποιήσιμο. Αν πάλι δεν καταφέρει να μετουσιωθεί σε πράξη (σε πρόσφατες δηλώσεις του ο Stefan Pierer είπε πως ο Marquez δεν ταιριάζει στην ΚΤΜ, που εξελίσσει τους αναβάτες της από το φυτώριο του Red Bull Rookies Cup, ανεβάζοντας τους στη συνέχεια σταδιακά κατηγρίες) τότε η κύρια εναλλακτική θα είναι να διακόψει τη συνεργασία της η GASGAS με κάποιον από τους αναβάτες της -ο κλήρος μάλλον πέφτει στον Augusto Fernandez- ώστε να “βολευτεί” τουλάχιστον ο Pedro Acosta στις τάξεις των Αυστριακών, και να μην βρεθεί απέναντι τους ως “εχθρός”.

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες