Lorenzo: Έμαθα να φρενάρω στη Ducati [video]

Μιλώντας για μια ιστορική ήττα χωρίς το άγχος του ανταγωνισμού
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/4/2020

Ο ανταγωνισμός βελτιώνει το είδος, αλλά πολλές φορές χαλάει τους χαρακτήρες των ανθρώπων. Κι αν δεν τους χαλάει, σίγουρα δημιουργεί ένα τεταμένο κλίμα μεταξύ των σχέσεων. Μια τέτοια σχέση ακραίου ανταγωνισμού ήταν και εκείνη του Lorenzo με τον Rossi όταν ήταν και οι δύο στη Yamaha, που έφτασε στο σημείο να βάλουν αληθινούς τοίχους ανάμεσά τους, απαγορεύοντας ακόμα και στους μηχανικούς τους να έχουν επαφές κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Οι μάχες μεταξύ τους ήταν επικές μέσα και έξω από την πίστα. Γι΄αυτό όταν ρώτησαν τον Rossi να κατονομάσει τις τρεις καλύτερες νίκες της καριέρας του, η μία από αυτές ήταν στην πίστα της Βαρκελώνης το 2009, όπου προσπέρασε τον Lorenzo στον τελευταίο γύρο, στην τελευταία στροφή. Τώρα, η μοίρα τα έφερε έτσι ώστε οι δυο τους να είναι πάλι μαζί στη Yamaha. Όμως το γεγονός πως ο ένας από τους δύο δεν διεκδικεί το πρωτάθλημα, έχει αλλάξει ριζικά τη σχέση τους.

Αυτό φάνηκε από τον τρόπο που ο Lorenzo εξηγεί πως έχασε εκείνον τον αγώνα στη Βαρκελώνη και τελικά το πρωτάθλημα από τον Rossi. “Από τη μια μεριά με αιφνιδίασε και από την άλλη ήταν κάτι που περίμενα πως θα συμβεί. Είχε κάνει ακριβώς την ίδια προσπέραση στον Stoner, οπότε ήξερε πως γίνεται . Έπρεπε να είχα κλείσει τη γραμμή μου αλλά δείλιασα. Φοβήθηκα να αλλάξω τη γραμμή που ακολουθούσα σε όλο τον υπόλοιπο αγώνα.  Ήμουν μόλις 22 χρονών και δεν είχαν την αγωνιστική εμπειρία που έχω τώρα. Ο Rossi ήταν τότε σχεδόν 30 ετών με περισσότερη εμπειρία και ήξερε να φρενάρει καλύτερα από εμένα. Είχα μεγαλύτερη ταχύτητα μέσα στη στροφή αλλά ο Rossi πάντα φρέναρε καλύτερα από εμένα. Εγώ έμαθα να φρενάρω όταν πήγα αργότερα στη Ducati.”  Να θυμίσουμε εδώ, πως όταν ο Lorenzo πήγε στη Ducati είχε ήδη μερικά παγκόσμια πρωταθλήματα, τα οποία τα είχε κατακτήσει με αντιπάλους τους Rossi, Stoner και Marquez, οι οποίοι και αυτοί είχαν ήδη κατακτήσει μερικά παγκόσμια πρωταθλήματα… Παρ’ όλα αυτά λέει πως έμαθε να φρενάρει στο τέλος της καριέρας του… όχι τίποτε άλλο, απλώς το υπογραμμίζουμε για όσους νομίζουν πως δεν υπάρχει κάτι που δεν ξέρουν… 

Απολαύστε ξανά τους τελευταίους γύρους εκείνου του αγώνα στο video που ακολουθεί:

        

Ετικέτες

Βιογραφία Marc Marquez: «Στα 12 ήμουν τόσο μικροκαμωμένος που χρειάστηκαν οριακές πατέντες στη μοτοσυκλέτα»

«Η μητέρα μου ξεσκόνιζε τους γιατρούς για την ανάπτυξή μου»
Βιογραφία Marc Marquez: «Στα 12 ήμουν τόσο μικροκαμωμένος που χρειάστηκαν οριακές πατέντες στη μοτοσυκλέτα»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/12/2025

Διαβάζοντας την βιογραφία του Marc Marquez, ανακαλύπτει κανείς μικρά σημεία με μεγάλη όμως σημασία, τόσο για το χτίσιμο ενός πρωταθλητή από πολύ νωρίς, όσο και για την νοοτροπία μίας ολόκληρης χώρας, κυρίως όμως για την προσήλωση της οικογένειας αποκλειστικά στους αγώνες και στην βελτίωση του μικρού αθλητή. Ο Marc εξιστορεί:

Είναι δεύτερη χρονιά στο τοπικό, ιδιαίτερα σημαντικό πρωτάθλημα της Κατανολονίας και είναι μόλις 12 ετών, αγωνιζόμενος στα 125 με την Honda RS125R. Την προηγούμενη χρονιά είχε ανέβει από τα 50 κυβικά στα 125 όπου νικητής ήταν τότε ο Pol Espargaro. Ο Marc τερμάτισε δεύτερος στην πρώτη του χρονιά με την RS125!

Σημειώστε εδώ πως ένα τοπικό πρωτάθλημα έβγαζε σε κάθε φουρνιά αναβάτες για το παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Την δεύτερη χρονιά του στο GP της Καταλονίας έχει ήδη την στόφα του πρωταθλητή, αλλά η μοτοσυκλέτα είναι το μεγάλο του πρόβλημα. Στην εκκίνηση δεν πατά κάτω παρά μόνο όταν κάθεται στραβά με το ένα πόδι, πράγμα που το δυσκολεύει και έτσι δεν γίνεται να φεύγει κάθε φορά πρώτος.

Η ομάδα του είχε ήδη προσθέσει βάρος στην μοτοσυκλέτα και δέρμα στην φόρμα του για να έχουν το ελάχιστο που απαιτείται όμως από πλευράς εργονομίας δεν είχαν καταφέρει πολλά.

Τότε ήταν που μπήκαν στην διαδικασία να κοντύνουν το μήκος του ρεζερβουάρ κατά 15 ολόκληρους πόντους, για να μπορεί να φτάσει τα κλιπόν ο Marc και να μην δυσκολεύεται στην οδήγησή του.

Τότε ήταν που τον απελευθέρωσαν κιόλας.

Δεν κέρδισε απλά το τοπικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας Καταλονίας στην κατηγορία των 125 κυβικών το 2005, αλλά κατατρόπωσε τους υπόλοιπους καθώς σε ορισμένους αγώνες κέρδιζε με 20 δευτερόλεπτα διαφοράς!

Τερμάτιζε μισή πίστα εμπρός από τους υπόλοιπους που είχαν όλοι τους, μοτοσυκλέτες με την ίδια ιπποδύναμη!

Παράλληλα η μητέρα του είχε πάρει σβάρνα τους γιατρούς υποβάλλοντας τον Marc Marquez σε κάθε γνωστή ιατρική εξέταση της εποχής εκείνης ψάχνοντας τρόπους να τον κάνει να ψηλώσει περισσότερο. Δεν τα κατάφερε, έκανε όμως τον δικό της αγώνα.

Εκείνη η χρονιά που κόντυναν το ρεζερβουάρ της μοτοσυκλέτας ενώ της είχαν προσθέσει βάρος, απελευθερώνοντας τον Marc, ο μικρός αθλητής εκτός από πρωταθλητής Καταλονίας στα 125 κυβικά της Ταχύτητας, πήρε και τον τίτλο στο Supermotard στην κατηγορία των 85 κυβικών.

Ο άνθρωπος που έκοψε τα 15 εκατοστά, ήταν ο Emilio Alzamora, που λίγα χρόνια πριν ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής στα 125 και απόδειξη ότι δάσκαλοι μπορούν να γίνουν λίγοι, όχι όλοι και δεν εξαρτάται η καριέρα τους ως δάσκαλοι από το τι πώς οδηγούν οι ίδιοι.

Την επόμενη χρονιά, μόλις στα 13, ο Marc Marquez πήρε ξανά το πρωτάθλημα της Καταλονίας και ήταν έτοιμος για το Ισπανικό Πρωτάθλημα CEV, τον προθάλαμο για τα MotoGP. Εκείνη την χρονιά τερμάτισε 8ος και ήταν ο νεότερος αναβάτης.

Το πρόβλημα των κιλών παρέμενε.

Από την ηλικία των 11 ετών ο Marc Marquez ήταν μόλις 29 κιλά σταθερά!
Για αυτό και η μητέρα του είχε γυρίσει όλους τους γιατρούς της Ισπανίας ψάχνοντας εκείνον που θα βοηθούσε τον γιό της να κερδίσει βάρος!

Στο CEV ο Alzamora έπρεπε να βρει τρόπο να προσθέσει 21 κιλά έρμα στην μοτοσυκλέτα με τρόπου που θα διατηρεί την ευελιξία της!

Μόλις 15 ετών, μπαίνει στα MotoGP με τον Alzamora να πιέζει για να μην περιμένει μέχρι τα 16…

Ετικέτες