Lorenzo: Έμαθα να φρενάρω στη Ducati [video]

Μιλώντας για μια ιστορική ήττα χωρίς το άγχος του ανταγωνισμού
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/4/2020

Ο ανταγωνισμός βελτιώνει το είδος, αλλά πολλές φορές χαλάει τους χαρακτήρες των ανθρώπων. Κι αν δεν τους χαλάει, σίγουρα δημιουργεί ένα τεταμένο κλίμα μεταξύ των σχέσεων. Μια τέτοια σχέση ακραίου ανταγωνισμού ήταν και εκείνη του Lorenzo με τον Rossi όταν ήταν και οι δύο στη Yamaha, που έφτασε στο σημείο να βάλουν αληθινούς τοίχους ανάμεσά τους, απαγορεύοντας ακόμα και στους μηχανικούς τους να έχουν επαφές κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Οι μάχες μεταξύ τους ήταν επικές μέσα και έξω από την πίστα. Γι΄αυτό όταν ρώτησαν τον Rossi να κατονομάσει τις τρεις καλύτερες νίκες της καριέρας του, η μία από αυτές ήταν στην πίστα της Βαρκελώνης το 2009, όπου προσπέρασε τον Lorenzo στον τελευταίο γύρο, στην τελευταία στροφή. Τώρα, η μοίρα τα έφερε έτσι ώστε οι δυο τους να είναι πάλι μαζί στη Yamaha. Όμως το γεγονός πως ο ένας από τους δύο δεν διεκδικεί το πρωτάθλημα, έχει αλλάξει ριζικά τη σχέση τους.

Αυτό φάνηκε από τον τρόπο που ο Lorenzo εξηγεί πως έχασε εκείνον τον αγώνα στη Βαρκελώνη και τελικά το πρωτάθλημα από τον Rossi. “Από τη μια μεριά με αιφνιδίασε και από την άλλη ήταν κάτι που περίμενα πως θα συμβεί. Είχε κάνει ακριβώς την ίδια προσπέραση στον Stoner, οπότε ήξερε πως γίνεται . Έπρεπε να είχα κλείσει τη γραμμή μου αλλά δείλιασα. Φοβήθηκα να αλλάξω τη γραμμή που ακολουθούσα σε όλο τον υπόλοιπο αγώνα.  Ήμουν μόλις 22 χρονών και δεν είχαν την αγωνιστική εμπειρία που έχω τώρα. Ο Rossi ήταν τότε σχεδόν 30 ετών με περισσότερη εμπειρία και ήξερε να φρενάρει καλύτερα από εμένα. Είχα μεγαλύτερη ταχύτητα μέσα στη στροφή αλλά ο Rossi πάντα φρέναρε καλύτερα από εμένα. Εγώ έμαθα να φρενάρω όταν πήγα αργότερα στη Ducati.”  Να θυμίσουμε εδώ, πως όταν ο Lorenzo πήγε στη Ducati είχε ήδη μερικά παγκόσμια πρωταθλήματα, τα οποία τα είχε κατακτήσει με αντιπάλους τους Rossi, Stoner και Marquez, οι οποίοι και αυτοί είχαν ήδη κατακτήσει μερικά παγκόσμια πρωταθλήματα… Παρ’ όλα αυτά λέει πως έμαθε να φρενάρει στο τέλος της καριέρας του… όχι τίποτε άλλο, απλώς το υπογραμμίζουμε για όσους νομίζουν πως δεν υπάρχει κάτι που δεν ξέρουν… 

Απολαύστε ξανά τους τελευταίους γύρους εκείνου του αγώνα στο video που ακολουθεί:

        

Ετικέτες

MotoGP: Επίσημο αντίο Davide Brivio στην Trackhouse – Προορίζεται για αντικαταστάτης του Alberto Puig στο HRC

Μια ακόμη ηχηρή μεταγραφή επιβεβαιώνεται, κατά το ήμισυ τουλάχιστον
Davide-Brivio
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Με επίσημο ανακοινωθέν της ομάδας Trackhouse Racing MotoGP στο περιθώριο του Καταλανικού Grand Prix στη Βαρκελώνη επισημοποιήθηκε μια φήμη που είχε φουντώσει τις προηγούμενες εβδομάδες. Ο Davide Brivio θα αποχωρήσει από τη διεύθυνση της ομάδας μετά το τέλος της φετινής σεζόν, γεγονός που καλύπτει κατά το ήμισυ την επικαιρότητα. Επιβεβαιώνεται δηλαδή ότι ο έμπειρος Ιταλός φεύγει, αλλά δεν αποκαλύπτεται ο νέος του προορισμός.

Πριν λίγες μέρες γράφαμε για την αναβάθμιση του Alberto Puig από διευθυντή της εργοστασιακής ομάδας Honda HRC Castrol σε έναν πιο κομβικό ρόλο με ευρύτερες αρμοδιότητες εντός του αγωνιστικού τμήματος HRC (Honda Racing Corporation). Το προφανές ερώτημα που εξαρχής δημιουργήθηκε αφορούσε τον αντικαταστάτη του και η διασύνδεση των δύο ειδήσεων μας δίνει την απάντηση.

Η φημολογία ήδη ήθελε τον 58χρονο Brivio σε διαπραγματεύσεις με τη Honda για τη θέση αυτή και η ανακοίνωση της Trackhouse ανοίγει τον δρόμο για τον επόμενο προορισμό του Ιταλού, με μόνο τις επίσημες ανακοινώσεις να απομένουν.

Ο Brivio είναι ένα πολύ έμπειρο στέλεχος με πολλά χρόνια προϋπηρεσίας και ανάλογα πολλές επιτυχίες στο βιογραφικό του. Προερχόμενος από μια πενταετία στην ηγεσία της Yamaha στο WSBK, μετακινήθηκε εντός της ιαπωνικής εταιρείας στο MotoGP το 2001. Εκεί, παρέα με τον Lin Jarvis ήταν κομβικός στο να προσελκύσει τον Valentino Rossi στη Yamaha το 2004, παίρνοντας μαζί του μια σειρά αξέχαστα πρωταθλήματα.

Ένας από τους επόμενους σταθμούς του Brivio ήταν η Suzuki (2013), με την οποία πανηγύρισε τον ιστορικό τίτλο του Joan Mir το 2020, τον πρώτο για τη Suzuki μετά από μια στείρα 20ετία από τον τελευταίο τίτλο του Kenny Roberts Jr. στη δίχρονη ακόμη εποχή του πρωταθλήματος το 2000.

Η αποχώρησή του από το MotoGP ήρθε το 2021 για να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην ομάδα Alpine F1, περνώντας τρία χρόνια στο κορυφαίο τετράτροχο πρωτάθλημα πριν επιστρέψει το 2024 ως αγωνιστικός διευθυντής της νεοσύστατης αμερικανικής ομάδας Trackhouse Racing MotoGP.

Όσο για την Trackhouse, η φετινή χρονιά συνδυάζει αγωνιστικές επιτυχίες με δυσάρεστες ειδήσεις, καθώς εκτός από τον team manager της, Brivio, χάνει του χρόνου και τον Ai Ogura που οδεύει πως μια εργοστασιακή Yamaha το 2027.