Marc Marquez - “Ο Rossi δεν με χρειάζεται, και δεν τον χρειάζομαι. Αλλά η μοτοσυκλέτα μας χρειάζεται και τους δύο” [VIDEO]

Ψύχραιμες δηλώσεις του Παγκόσμιου Πρωταθλητή MotoGP 2025 στο ποδοσφαιρικό ισπανικό site El Larguero
Marc Marquez - El Larguero
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/11/2025

Ο Marc Marquez συνεχίζει να δείχνει ιδιαίτερα ψύχραιμος όσον αφορά στη στάση του απέναντι στον Valentino Rossi -αντίθετα με τον Ιταλό-, αφού σε συνέντευξή του στο ισπανικό αθλητικό site El Larguero που ασχολείται περισσότερο με το ποδόσφαιρο, έδωσε μεταξύ άλλων και την εξαιρετική ατάκα του τίτλου του άρθρου.

Ο 9 -πλέον- φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής Marc Marquez κλήθηκε να παραθέσει τις απόψεις του για μία ακόμη φορά στη μεγάλη ιστορική κόντρα του με τον Valentino Rossi, κόντρα στην οποία έχει αναφερθεί πολλάκις ο Ιταλός που όσο χρόνια κι αν περάσουν από το συμβάν της Sepang (10 χρόνια κλείσαμε φέτος), είναι πάντα δριμύς στις δηλώσεις του, αντίθετα με τον Ισπανό.

Φέτος ο Marquez έφτασε τον Rossi στο σύνολο των τίτλων, με τους δυο τους να έχουν από εννέα, ενώ με την απουσία του “γιατρού” από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, ο Marc θα μπορούσε θεωρητικά να περάσει τον μεγάλο του αντίπαλο το 2026, αν κατακτήσει για μια ακόμη φορά τίτλο.

Θυμίζουμε πως πέρα από τις επιθετικές δηλώσεις του Rossi κατά καιρούς σε site και εκπομπές, στο φετινό καταλανικό GP ο Ιταλός και ο Ισπανός αγνόησαν επιδεικτικά ο ένας τον άλλον όταν βρέθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο στα pits, με τον Marquez να δηλώνει πως είχε μπει in the zone, εστιάζοντας στον αγώνα και δεν είδε καθόλου τον Valentino.

Στη συνέντευξη τώρα του Marquez στο ποδοσφαιρικό El Larguero -με τη λέξη να αναφέρεται στο οριζόντιο δοκάρι του ποδοσφαιρικού τέρματος-, ο παρουσιαστής Manu Carreno όπως ήταν φυσικό (ποδοσφαιρική εκπομπή που λατρεύει τις κόντρες), ζήτησε για μια ακόμη φορά από τον Marc να τοποθετηθεί για τον Rossi, και για την πιθανότητα να πάρει ο αναβάτης της Ducati τον 10ο τίτλο, ξεπερνώντας τον Ιταλό.

“Ο καθένας βλέπει τα πράγματα διαφορετικά. Δεν κοιτάζω το παρελθόν. Δεν πιστεύω πως θα ‘χαλαστεί’ ο Rossi αν κερδίσω το 10ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μου. Και πραγματικά δεν με νοιάζει. Εστιάζω στους ανθρώπους που συνεισφέρουν στην εξέλιξή μου, σε εκείνους που προσφέρουν αξία στην καριέρα μου. Με τον Rossi δεν έχουμε συναντηθεί έκτοτε. Ο καθένας τραβάει τον δικό του δρόμο, και σίγουρα ο Rossi δεν με χρειάζεται, ούτε τον χρειάζομαι εγώ. Όμως στο τέλος, ο κόσμος της μοτοσυκλέτας μας χρειάζεται και τους δύο.”

Ψύχραιμος, αποστασιοποιημένος και ρεαλιστής.

Παράλληλα με τις δηλώσεις για τον Rossi, εντύπωση έκανε η παρουσία του Marquez χωρίς πλέον νάρθηκα στο χέρι, για πρώτη φορά, καθώς η αποκατάσταση του Ισπανού προχωρά στον σωστό δρόμο. Σε δηλώσεις του, ο manager του Ισπανού είχε πρόσφατα πει πως ο Marc θα είναι σύντομα ικανός να οδηγήσει μοτοσυκλέτα και να αρχίσει τις προπονήσεις. Όμως δεν θα τον δούμε στον αγώνα της Valencia, καθώς το ρίσκο δεν δείχνει να έχει νόημα. Όπως φαίνεται θα δούμε τον Marquez να επιστρέφει στη σέλα της Ducati του, στο pre-season test της Μαλαισίας, στις αρχές Φεβρουαρίου του 2026.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.