Με 2 νίκες ξεκίνησε ο Παναγιώτης Κολλάρος στην Ιταλία

CIV Junior, Trofeo Prime Pieghe, 4-5/6, Circuito Internazionale D’Abruzzo
Από το

motomag

9/6/2022
Ο μαθητής της ΣΤ' Δημοτικού Παναγιώτης Κολλάρος – πριν ακόμη τελειώσει η σχολική χρονιά – βρέθηκε στην Ιταλία για τις πρώτες του φετινές αγωνιστικές υποχρεώσεις, μετά από μια πρώτη επαφή που είχε πέρυσι ως έκτακτη συμμετοχή στην πίστα της Pomposa. 
 
Με πιο θεαματικό τρόπο δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει τη σεζόν του 2022 ο Παναγιώτης Κολλάρος, καθώς πήρε την pole position και δύο νίκες στον πρώτο αγώνα του Ιταλικού Πρωταθλήματος CIV Junior, στην κατηγορία Trofeo Prime Pieghe με Ohvale 110cc! Ακολουθεί το δελτίο τύπο της ομάδας του ταλαντούχου πιτσιρικά.  
 
"Αυτή τη φορά ο 11χρονος έφτασε στην πίστα Circuito Internazionale D'Abruzzo, χωρίς να γνωρίζει ούτε το περιβάλλον, ούτε τον ανταγωνισμό από τους Ιταλούς 9-12 χρόνων που όπως και ο ίδιος δεν είχαν αγωνιστική εμπειρία, αλλά οι περισσότεροι είχαν προπονηθεί στη συγκεκριμένη πίστα. 
 
Το Ιταλικό Πρωτάθλημα CIV Junior και η κατηγορία Trofeo Prime Pieghe με Ohvale 110cc, είναι μια κατηγορία ενιαίου τύπου, με εντελώς ίδιες μοτοσυκλέτες, ίδια λάστιχα και ίδιες στολές και κράνη για όλους τους οδηγούς και μάλιστα οι Ohvale δίνονται με κλήρωση στους συμμετέχοντες. Τη διαφορά την κάνει μόνο ο οδηγός! 
Και ο μαθητής της Yamaha Junior Academy Riding School με προπονητή τον Θανάση Χούντρα, έκανε αμέσως τη διαφορά, αφού από τις Ελεύθερες Δοκιμές 1 ήταν 1.3'' ταχύτερος από τον δεύτερο, ανάμεσα στις 13 συμμετοχές του Αγώνα. Στις ΕΔ2 κατέβασε μισό δευτερόλεπτο, στο 1'15.025, αλλά βελτιώθηκε και ο συναγωνισμός και η διαφορά έπεσε στο 1'' από τον δεύτερο. Στις Κατατακτήριες 1, το απόγευμα του Σαββάτου, η πίστα ήταν λίγο πιο αργή και ο Παναγιώτης ήταν ένα δέκατο του δευτερολέπτου αργότερος από τον προηγούμενο χρόνο του, αλλά με διαφορά 1.1'' από τον δεύτερο. 
 
Στις Κατατακτήριες 2, που έγιναν την Κυριακή το πρωί, χωρίς να χρειάζεται να πιέσει άλλο βρέθηκε για 4η συνεχόμενη φορά στην 1η θέση, αυτή τη φορά “μόλις” μισό δευτερόλεπτο μπροστά από τον δεύτερο.
 
Λίγο αργότερα ακολούθησε ο πρώτος από τους δύο Αγώνες της ημέρας και ο Παναγιώτης Κολλάρος ήταν καταιγιστικός. Πίεσε από την αρχή για να δημιουργήσει διαφορά ασφαλείας και κέρδισε άνετα, με διαφορά 6.8'' από τον 2ο, κατεβάζοντας και το χρόνο ταχύτερου γύρου στο 1'14.849. Στην 2η θέση τερμάτισε ο Riccardo Scisciani, που έδωσε μάχη με τον Mattia Ciampalini.
Στον δεύτερο Αγώνα ο 11χρονος Έλληνας οδήγησε χωρίς κανένα άγχος, σημείωσε ακόμη καλύτερο ταχύτερο γύρο στο 1'14.808, χωρίς να πιέσει τόσο όσο στον πρώτο Αγώνα. Πίσω του και πάλι οι δύο Ιταλοί τερμάτισαν με αυτή τη σειρά που είχαν και νωρίτερα. Έτσι ο Παναγιώτης πήρε ένα προβάδισμα 10 βαθμών στη μάχη για το Πρωτάθλημα που θα ολοκληρωθεί με ακόμη δύο αγωνιστικές συναντήσεις, των δύο Αγώνων κάθε φορά. 
 
Ήδη από την προκήρυξη του Πρωταθλήματος ήταν γνωστό ότι οι 3 πρώτοι της βαθμολογίας, αλλά και όποιος άλλος αγωνιζόμενος κρινόταν ότι μπορεί να ανταπεξέλθει, θα κέρδιζε μία Έκτακτη Συμμετοχή (wild card) στην κατηγορία Οhvale στον τελευταίο Αγώνα της χρονιάς που θα πραγματοποιηθεί στις 24-25 Σεπτεμβρίου στην πίστα του Varano. Αλλά μετά την απόδοσή του στο διήμερο ο Παναγιώτης Κολλάρος επιλέχθηκε από τους υπεύθυνους ότι μπορεί να πάρει μέρος σε αυτόν τον Αγώνα, άσχετα με τα αποτελέσματα που θα ακολουθήσουν! 
 
ΘΑΝΑΣΗΣ ΧΟΥΝΤΡΑΣ – Προπονητής: “Ο Παναγιώτης έκανε το 6 – 0 στην Ιταλία και δεν μπορούσαμε να φανταστούμε καλύτερη αρχή. Δεν με εκπλήσσει γιατί γνωρίζω καλά ότι είναι ένα παιδί με πειθαρχία και θέληση για αυτό που κάνει. Απλά δεν περίμενα ότι θα πάει τόσο καλά από το ξεκίνημα του θεσμού. Θα συνεχίσουμε τις προπονήσεις στην Yamaha Junior Academy Riding School, ενόψει του επόμενου Αγώνα που θα γίνει στην πίστα Ottobiano στις 23 και 24 Ιουλίου”.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΛΛΑΡΟΣ: “Αυτό που μου έκανε εντύπωση αρχικά είναι το πόσο φιλόξενοι και φιλικοί ήταν οι Ιταλοί συναθλητές μου εκτός πίστας και το πόσο ανταγωνιστικοί και επιθετικοί είναι μέσα στην πίστα. Η προπόνηση που έχουμε κάνει στην Ελλάδα με βοήθησε να προσαρμοστώ γρήγορα και η πίστα μου άρεσε από την πρώτη στιγμή. Στον 1ο Αγώνα πίεσα από το ξεκίνημα για να είμαι άνετος στην περίπτωση που θα έκανα κάποιο λάθος. Στον 2ο Αγώνα πήγα πιο ήρεμα και στο τέλος μου άρεσε που ανέβηκα στο βάθρο με την Ελληνική σημαία. Επίσης μου άρεσε που γύρισα στα μαθήματα στο σχολείο και όλοι οι φίλοι μου και οι συμμαθητές μου έδιναν συγχαρητήρια. Ήταν πολύ ωραίο”. 
 
Χορηγοί της προσπάθειας:
Μοτοδυναμική Α.Ε.Ε.
TGS Parts
RT-Safe"

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.