Michelin Grand Prix Phillip Island: Χαμός στην κατάταξη!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/10/2016

Συνδυασμός στρατηγικής και εξαιρετικής τύχης για λίγους και άτυχες καιρικές συνθήκες για την πλειοψηφία!

Όλα έγιναν το πρωί του Σαββάτου στην… μεσημεριανή Αυστραλία! Πέρασαν όλες οι εποχές πάνω από την πίστα και ο καιρός προκάλεσε ανισότητες και μεγάλες ανακατατάξεις στην διεκδίκηση για τις πρώτες σειρές του αυριανού αγώνα.`

Το δράμα είχε ξεκινήσει από εχθές, όταν βγήκε η κόκκινη σημαία εξαιτίας της υπερβολικής βροχής και ακυρώθηκαν οι ελεύθερες δοκιμές και οι χρόνοι του Rossi, διαβάστε αναλυτικά όσα έγιναν εχθές: εδώ.

Δίνοντας περισσότερο χρόνο δοκιμών για σήμερα, ο στόχος ήταν να εξαργυρωθεί το χαμένο έδαφος χρόνος από εχθές, με βάση τα αναμενόμενα παράθυρα του καιρού. Ο καιρός όντως άνοιξε παράθυρο στην δυνατή βροχή, μόνο και μόνο για να αρχίσει να το ανοιγοκλείνει φέρνοντας τα πάνω κάτω στον προγραμματισμό των ομάδων που δεν ήξεραν τι ελαστικά να τοποθετήσουν.

Οι ελεύθερες δοκιμές διακόπηκαν για ακόμα μία φορά και μετά πήραν παράταση, καθώς υπήρχαν αναβάτες που κατάφεραν να γράψουν χρόνους με στεγνή πίστα την στιγμή που οι υπόλοιποι έτρεχαν στην βροχή. Εξαιρετικό χρόνο είχε εκείνη την στιγμή ο Hayden και κορυφαίο ο Marquez μαζί με τον Miller που έδωσε το απόλυτο νόημα στο «πλεονέκτημα έδρας» εντυπωσιάζοντας με τον χρόνο του που έφτασε να είναι πρακτικά ίδιος με τον Marquez.

Οι ανισότητες που επέφερε ο καιρός, ανάγκασαν την οργάνωση να αποφασίσει να βγουν στις πρώτες χρονομετρημένες δοκιμές οι μισοί οδηγοί και οι δύο κορυφαίοι από αυτούς να μεταπηδήσουν στην Q2 για την τελική κατάταξη. Ήταν ένα καλό σχέδιο για να εξισορροπήσουν την κατάσταση, μονάχα που ο καιρός τα τίναξε όλα στον αέρα. Έχοντας ξεκινήσει με βροχή, στην μέση του Q1 ο καιρός άλλαξε τελείως με τα σύννεφα να αποτραβιούνται και το αποτέλεσμα ήταν η πίστα να στεγνώνει με γοργούς ρυθμούς. Μέχρι εκείνη την στιγμή ο Crutchlow, ο άρχοντας της βροχής, είχε τον απολύτως καλύτερο χρόνο και όλα έδειχναν ότι θα τον διατηρήσει, την στιγμή που ο Vinales έκανε κάτι αρκετά έξυπνο, μπήκε στα pit και άλλαξε πίσω ελαστικό. Όσο ο Lorenzo πάλευε να είναι ο δεύτερος που θα πάει στο Q2, ο Rossi αρκετά καθυστερημένα αποφάσισε να ακολουθήσει το παράδειγμα του Vinales, με την διαφορά ότι με το ζόρι θα προλάβαινε δύο τελευταίους γύρους. Αυτό όμως δεν τον έκανε να βιάζεται ιδιαίτερα στα pit, έχοντας προεξοφλήσει μάλλον ότι δεν θα μπορέσει να πάρει το δεύτερο εισιτήριο για την Q2…. Πράγματι βγήκε στην πίστα χωρίς να κάνει την διαφορά και φάνηκε ότι αν είχε τουλάχιστον έναν γύρο ακόμα, θα κατάφερνε ίσως να βγάλει τον Lorenzo από την Q2.

Ο αγώνας του Lorenzo στην Q1 χαραμίστηκε πλήρως, από την γνωστή του αδυναμία να διαχειριστεί ασταθείς καταστάσεις στην πίστα. Σε όλο το Q2 ο Lorenzo ήταν κυριολεκτικά ένα κινητό κερμπ σε μία πίστα που στέγνωσε πλήρως στο μεγαλύτερο κομμάτι της, γλιστρούσε σε κάποια σημεία και στο βάθος μαύρα σύννεφα απειλούσαν πολύ έντονα να την ξανά πλημμυρήσουν ολοκληρωτικά.

Μεγάλος τυχερός της ημέρας, ο άνθρωπος που αυτή την χρονιά παίρνει την τελευταία στιγμή τις σωστές αποφάσεις. Μεγάλο πλεονέκτημα του Marquez στο φετινό πρωτάθλημα ήταν οι ψύχραιμες αποφάσεις κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή και στο Phillip Island πήρε άλλη μία. Μπήκε με slick ελαστικά και βρέθηκε πολύ γρήγορα με τον καλύτερο χρόνο. Ήταν με διαφορά ο πιο τυχερός της σημερινής και χθεσινής ημέρας, αλλά το εκμεταλλεύτηκε συμπληρώνοντας με σωστές αποφάσεις. Ο Crutchlow από την άλλη πάλεψε για να βρεθεί εκεί, μονάχα που οι αλλαγές των ελαστικών έφεραν το αντίθετο αποτέλεσμα από εκείνο του Marquez κι αν και πάλεψε να κρατήσει την πρώτη θέση, τελικά πήρε την δεύτερη με τον Marquez να κρατά την pole position. Οι Espargaro κατάφεραν να κρατήσουν και τον Miller πίσω τους, ο οποίος έκανε μία από τις καλύτερες εμφανίσεις του, καταλήγοντας τελικά πέμπτος. Ο Hayden που είχε εξαιρετική παρουσία στις ελεύθερες δοκιμές, θα ξεκινήσει στην 7η θέση, πίσω από τον Petrucci ενώ ο άτυχος Rossi πίσω στην 15η θέση με τον Lorenzo στην 12η που βάση της εικόνας του στην Q2 τον λες και τυχερό…

Αυτό που περιμένουμε αύριο, είναι μία επίθεση Rossi από τις πίσω θέσεις, βρέξει δεν βρέξει, ώστε από την αρχή του αγώνα να βρεθεί εμπρός. Βασικός του στόχος είναι ο Lorenzo, που αν ο καιρός είναι εξίσου ασταθής, όπως προβλέπεται, τότε τα πράγματα θα είναι εξαιρετικά εύκολα για τον Ιταλό. Σε περίπτωση βροχής, ο Marquez θα δώσει τεράστια μάχη με τον Crutchlow και πολύ πιθανό να την χάσει. Μπορεί να έχει κερδίσει το πρωτάθλημα, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Marquez αγωνίζεται πλέον με βάση τα στατιστικά καριέρας, στόχος του είναι να γραφτεί στην ιστορία ως ένας από τους κορυφαίους αναβάτες και δεν θα αφήσει καμία ευκαιρία να φύγει για να γράψει άλλη μία νίκη.

Έχοντας κάνει αρκετές πρόβες αλλαγών μοτοσυκλετών, οι αναβάτες ετοιμάζονται για άστατο καιρό και έναν αγώνα που θα χρειαστεί διορατικότητα και μεγάλο ρίσκο για την ιδανική επιλογή ελαστικών. Αύριο λοιπόν όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά και ένα το πλέον σίγουρο, η εκκίνηση θα έχει μεγάλες μάχες!

 

Σειρά εκκίνησης:

  1. Marc MARQUEZ
  2. Cal CRUTCHLOW
  3. Pol ESPARGARO
  4. Aleix ESPARGARO
  5. Jack MILLER
  6. Danilo PETRUCCI
  7. Nicky HAYDEN
  8. Stefan BRADL
  9. Andrea DOVIZIOSO
  10. Hector BARBERA
  11. Scott REDDING
  12. Jorge LORENZO
  13. Maverick VIÑALES
  14. Bradley SMITH
  15. Valentino ROSSI
  16. Eugene LAVERTY
  17. Yonny HERNANDEZ
  18. Alvaro BAUTISTA
  19. Mike JONES
  20. Loris BAZ
  21. Tito RABAT

Ο αυρινός αγώνας έχει εκκίνηση στις 08:00 ώρα Ελλάδας, όπως ακριβώς και στο Motul Grand Prix of Japan την προηγούμενη εβδομάδα

 

 

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.