Misano – Όταν το μικροσκόπιο υπερτονίζει τους χαρακτήρες

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/9/2016

Δεν χρειάζεται πολύ προσπάθεια στις μέρες μας για να σου βγει το όνομα και να αποκτήσεις οποιαδήποτε μορφή φήμης. Μία απλή διαφωνία μπροστά στις κάμερες και αμέσως είσαι στο μικροσκόπιο, με τον κόσμο να ερμηνεύει την παραμικρή σου γκριμάτσα. Τα πράγματα στην μοτοσυκλέτα είναι αμέτρητες φορές πιο πολιτισμένα από το ποδόσφαιρο -για παράδειγμα- κι έτσι δεν χρειάζονται μπουνιές και κλωτσιές. Αρκεί μία γκριμάτσα ή μία διαφωνία για να πυροδοτήσει ολόκληρο θέμα, ακόμα και για τους χαρακτήρες των αναβατών.

Στην χθεσινή συνέντευξη τύπου μετά τον αγώνα, ο Lorenzo κατηγόρησε τον Rossi για επιθετική προσπέραση και πήγε κι ένα βήμα παρακάτω, λέγοντας ότι αυτό είναι το στιλ του Rossi. Ο Rossi δεν του απάντησε στον ίδιο τόνο, τον προέτρεψε να δει το στιγμιότυπο από τις κάμερες και του υπενθύμισε ότι δεν ξέφυγε από αυτό που κάνουν όλοι στους αγώνες, ακόμα και ο ίδιος ο Lorenzo. Αμέσως μετά συμφώνησαν ότι διαφωνούν και το πράγμα θα είχε μείνει εκεί, αν ήμασταν σε μία άλλη εποχή. Με την ταχύτητα διάδοσης της γνώμης στην εποχή μας, μία απλή διαφωνία που δεν έχει καμία επίπτωση στο ίδιο το πρωτάθλημα, κατέληξε να πάρει μεγαλύτερη συνέχεια. Αν ο κόσμος ασχολούταν με το ίδιο πάθος, για κάθε επεισόδιο με κανονικό χυδαίο βρίσιμο -και όχι διαφωνία χωρίς να υψώνονται φωνές- για τους πολιτικούς που βλέπει στην τηλεόραση, θα είχαμε τώρα μία τελείως διαφορετική κοινωνία. Ούτε στην Ισπανία, ούτε στην Ιταλία διαφέρουν όμως από εμάς, κι έτσι δόθηκε συνέχεια:

Άρχισαν οι ερωτήσεις στους αναβάτες κι έτσι εκείνοι αναγκάστηκαν να το προχωρήσουν. Ο Lorenzo είπε πως ο Rossi δεν έχει καλή ανατροφή και διακόπτει τους άλλους, ενώ μάλιστα του έχει γίνει συνήθεια και θα έπρεπε να τους αφήνει να ολοκληρώνουν… Ο Rossi κάλεσε τον κόσμο να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα: «Δεν θα επιτρέψω στον Lorenzo να πει ότι δεν κάνω καθαρές προσπεράσεις, γιατί αυτό δεν είναι δίκαιο. Είμαι όσο επιθετικός είναι κι αυτός».

Σε μία άλλη εποχή δεν θα είχε δοθεί συνέχεια γιατί κανείς δεν θα είχε ασχοληθεί τόσο, αλλά είπαμε στις μέρες μας υπάρχει το μικροσκόπιο, και κάτω από αυτό το πρίσμα ο χαρακτήρας των αναβατών εκτίθεται... κυρίως του Lorenzo. Αν επέλεγε να μην απαντήσει με αυτό τον τρόπο, το όλο θέμα θα είχε ξεχαστεί, αλλά κατηγορώντας τον Rossi για κακή ανατροφή, ρίχνει λάδι σε μία φωτιά που τον καίει ήδη. Είναι αλήθεια ότι ο Rossi μπορεί με ένα απλό γελάκι να διακόψει τον συνομιλητή του, αλλά δεν μπορείς να τον κατηγορήσεις για αυτό το πράγμα, το αντίθετο μάλιστα. Αν σε μία συνέντευξη με στολές και πετσέτες, λίγο μετά από έναν κουραστικό αγώνα, μπορεί να κλέψει την παράσταση σκάζοντας ένα ελαφρύ γέλιο, τότε απλά σημαίνει ότι έχει ήδη την προσοχή όλων, ακόμα και του Lorenzo, οπότε θα πρέπει να του αποδώσεις τα εύσημα. Και κάτι ακόμα, την μισή επικοινωνιακή ικανότητα του Rossi να είχε ο Lorenzo, θα μπορούσε να είχε εκμεταλλευτεί την αρνητική φήμη που σιγά – σιγά τον ακολουθεί όλο και περισσότερο και θα μπορούσε να παίξει ένα άλλο ρόλο, όπως αυτό του κακού παιδίου των MotoGP. Θα ήταν πολύ πιο κερδισμένος από το να έχει τον ρόλο του γκρινιάρη!

Η προσπέραση που βλέπετε παρακάτω, θεωρήθηκε από τον Lorenzo επιθετική και με μεγάλο κίνδυνο να πέσουν και οι δύο ή τουλάχιστον εκείνος, αν δεν είχε αντιδράσει σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα. Μονάχα που με όποιο τρόπο κι αν δει κανείς την προσπέραση αυτή, απαλλαγμένος από κάθε συμπάθεια προς συγκεκριμένο αναβάτη, δεν γίνεται να την χαρακτηρίσεις αποκλειστικά επιθετική.

Ο Marquez, όταν ρώτησαν την γνώμη του για την διαφωνία που έχει ξεσπάσει, απάντησε ότι η κίνηση του Rossi ήταν οριακή, αλλά καθ’ όλα νόμιμη. Βέβαια ερμηνεύοντας τον ίδιο, αν η κίνηση αυτή του Rossi ήταν το όριο, τότε ο ίδιος τσαλαπάτησε κάθε όριο, όταν κυριολεκτικά πάτησε τον Vinales, όπως φαίνεται ξεκάθαρα:

Βλέποντας μάλιστα τις υπόλοιπες προσπεράσεις σύμφωνα με «το όριο του Marquez», τότε ο Pedrosa ποδοπάτησε τα όρια, τόσο όταν προσπέρασε τον ίδιο τον Marquez, όσο και στην προσπέραση του Rossi:

Στην προσπέραση για την οποία γίνεται ο λόγος, ο Lorenzo πήρε μία γραμμή με αρκετά αργό turning point, σαν να είναι μόνος του στην πίστα και να μην τον καταδιώκει κάποιος από την εκκίνηση του αγώνα! Ήταν δική του επιλογή, για να κάνει καλύτερο χρόνο. Ο Rossi το εκμεταλλεύτηκε και πήρε τελείως διαφορετική γραμμή και κατάφερε να κρατηθεί μέσα εκεί, χωρίς να την ανοίξει πάνω στον Lorenzo. Αν δεν είχε καταφέρει να κρατήσει την γραμμή του και έβγαζε τον Lorenzo εκτός, τότε και μόνο, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για λάθος του Rossi. Τώρα όμως μπορούμε απλά να θαυμάσουμε την διαφορετική προσέγγισή του στην στροφή, όπως ακριβώς θέλουμε να βλέπουμε στα MotoGP!

Στο τέλος είναι η αντίδραση του κόσμου, που επηρεάζει τους αναβάτες, με τον ίδιο τρόπο που επηρεάζεται από τις γνώμες, οποιοσδήποτε κι αν εκτίθεται. Εξηγώ: Τις προηγούμενες ημέρες είχαμε κι άλλο ένα περιστατικό, που αν και ήταν πολύ καλύτερο για να γίνει θέμα, δεν έτυχε της ίδιας προσοχής. Ο Rossi έκανε μία άσεμνη χειρονομία και τσατίστηκε με τον A. Espargaro θεωρώντας ότι τον έκλεισε χαλώντας του τον χρόνο στις δοκιμές. Αργότερα είπε μάλιστα ότι ο Espargaro τον έβρισε, όταν του ζήτησε τον λόγο που του έκλεισε την γραμμή, τονίζοντας μάλιστα ότι δεν είναι η πρώτη φορά. Ο A. Espargaro αποκάλυψε μάλιστα ότι δέχτηκε επίσκεψη από τον αγωνοδίκη, που παραδέχτηκε ότι δεν υπήρχε ενόχληση του ρυθμού του Rossi και προσπάθησε να κατευνάσει τα πνεύματα. Ο A. Espargaro δεν απασχολεί αυτή την στιγμή τον κόσμο και η χειρονομία του Rossi ξεχάστηκε. Αν στην θέση του A. Espargaro ήταν ο Lorenzo, ή αν την χειρονομία την έκανε άλλος οδηγός προς τον Rossi, τότε κι αυτό θα ήταν ένα θέμα που θα είχε φουντώσει συζητήσεις…

Ως ένα βαθμό είναι φυσιολογικά όλα αυτά. Καταρχήν μιλάμε για αγώνες μοτοσυκλέτας, και οι αγώνες μοτοσυκλέτας θα πρέπει πάντα να επιτρέπουν έναν μικρότερο βαθμό καθωσπρεπισμού, όπως ακριβώς και το ίδιο το μέσο που αντιπροσωπεύουν… δεν πιστεύω ότι αυτό χρειάζεται ανάλυση. Πάνω στην αδρεναλίνη του αγώνα, τέτοιες αντιδράσεις θα πρέπει να συγχωρούνται, αλλά να συγχωρούνται από όλους το ίδιο, όσους οπαδούς κι αν έχουν...

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_679

Race News

John McGuinness: “Δεν με στενοχωρεί το ότι δεν μπορώ πια να κερδίσω” – Συμπληρώνει 30 χρόνια από το ντεμπούτο του

Ο Βρετανός έχει πετύχει 23 συνολικά νίκες στο Isle of Man TT

Από τον

Παύλο Καρατζά

29/4/2026

Το Isle of Man TT του 2026 σηματοδοτεί ένα σημαντικό ορόσημο στην καριέρα του θρύλου John McGuinness, καθώς φέτος γιορτάζει την 30ή επέτειο από το ντεμπούτο του. Ο Άγγλος μιλάει ανοιχτά για το τι συνεχίζει να του δίνει ώθηση, πώς βλέπει την επιτυχία σήμερα και πότε θα έρθει η ώρα να αποσυρθεί.

Είναι εξαιρετικά σπάνιο ένας αθλητής να αγωνίζεται 30 χρόνια μετά το ντεμπούτο του, πόσο μάλλον όταν βρίσκεται στην ηλικία των 54 ετών, όμως ο John McGuinness είναι η εξαίρεση του κανόνα. Τριάντα χρόνια μετά την έναρξη της καριέρας του, ο Βρετανός αναβάτης συμμετέχει ακόμα στο Isle of Man TT, με την υποστήριξη της Honda. Μάλιστα πέρυσι ήταν 7^ος στον αγώνα Superbike και το 2024 τερμάτισε 5^ος στον αγώνα Senior – που δεν πραγματοποιήθηκε πέρυσι λόγω καιρού.

Παρά τα χρόνια του, ο McGuinness κινείται ακόμη με μέση ωριαία ταχύτητα κοντά στα 130 μίλια/ώρα (209 χλμ./ώρα), ενώ πέτυχε προσωπικό ρεκόρ στο Donington κατά τη διάρκεια δοκιμής πριν από λίγες εβδομάδες.

Ο θρύλος του Isle of Man TT δήλωσε σε συνέντευξη που έδωσε:

Πρέπει απλώς να συγκεντρωθώ σε αυτό που κάνω, να μείνω προσηλωμένος και να προσπαθήσω να μην αφήσω αυτό το γεγονός (της επετείου) να με επηρεάσει υπερβολικά. Αλλά είναι ωραίο, είναι πραγματικά ωραίο. Ακόμα νιώθω καλά. Ακόμα νιώθω ότι οδηγώ καλά, ότι γυρνώ γρήγορα στις δοκιμές. Έχω τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας σε κάποιον βαθμό. Οπότε νομίζω ότι είναι σαν άλλη μια χρονιά, αλλά όχι ακριβώς· είναι σαν μια άλλη μια χρονιά, αλλά με ωραία ιστορία. Η ιστορία είναι πραγματικά ωραία. Νιώθω πολύ περήφανος που μπορώ ακόμα να δικαιολογώ την ύπαρξη μιας εργοστασιακής Honda, ξεκινώντας από την πρώτη θέση – όλη η πίεση βαραίνει τους ώμους σου όταν ξεκινάς από την πρώτη θέση! Στο TT συμβαίνουν μερικά ωραία πράγματα για τα οποία δεν μπορούμε να μιλήσουμε πολύ. Ωστόσο, εξακολουθώ να έχω αυτό το καυτό πάθος να έρθω και να οδηγήσω στο Isle of Man TT.

Σε κάποιο σημείο πέρυσι το Senior δεν έγινε και σκέφτηκα, 'Χριστέ μου, δεν μπορώ να αποσυρθώ, αυτό δεν είναι καλό, θα πρέπει να δοκιμάσω ξανά του χρόνου.' Πάντα υπάρχουν μικροί λόγοι για τους οποίους συνεχίζεις. Αλλά ακόμα θέλω σιωπηλά να είμαι γρήγορος, ακόμα θέλω να βελτιώνομαι συνεχώς. Πέρυσι, έκανα τους γρηγορότερους έξι γύρους που έκανα ποτέ. Οπότε, όλα καλά! Είκοσι χρόνια με τη Honda, κανονικά θα έδιωχναν κάποιον σαν εμένα και θα έπαιρναν κάποιον άλλο, αλλά ακόμα με αγαπούν. Οπότε, καλά!

Θα δούμε. Είμαι σίγουρος ότι θα καταλάβω πότε θα είναι η κατάλληλη στιγμή να σταματήσω. Είναι απλά μικρά πράγματα που απολαμβάνω. Όπως, το χρώμα της μοτοσυκλέτας, τη νέα δερμάτινη φόρμα, τις δοκιμές στην Ισπανία, μου αρέσει να δουλεύω με τον Dean [Harrison], όλη την ομάδα.

Είναι όλα αυτά τα άλλα πράγματα εκτός από το TT. Η δουλειά μου αλλάζει λίγο στη Honda, κάνω περισσότερα πράγματα ως πρεσβευτής. Δουλεύουμε καλά μαζί. Θέλεις να νικήσεις τον teammate σου, αλλά θέλω ο Dean να κερδίσει. Προς το παρόν, είμαι ακόμα σε εκείνο το στάδιο όπου μπορώ να τα βγάζω πέρα. Κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και σκέφτομαι 'ηλίθιε γέρο-βλάκα'. Δεν πρόκειται να το σκέφτομαι πια. Είμαι απλώς ο John McGuinness ο αναβάτης και θα φορέσω τα δερμάτινά μου και θα πάω να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα μου. Δεν στενοχωριέμαι που δεν μπορώ να κερδίσω πια. Πριν από δέκα χρόνια, θα ήμουν κατσούφης που δεν κέρδιζα. Αλλά τώρα είμαι εντάξει. Μου αρέσει απλά να είμαι στην πίστα.

Δεν στενοχωριέμαι πολύ για το πού τερματίζω. Μου αρέσει να δουλεύω με τον γιο μου. Ο γιος μου είναι εκεί μαζί μας, είναι άνθρωπος των αριθμών, των στατιστικών, είναι πάντα θετικός μαζί μου.

Τα έσοδα συνεχίζουν να εισρέουν και οι λογαριασμοί συνεχίζουν να έρχονται, όλοι οι χορηγοί μου είναι πραγματικά περήφανοι για μένα και είναι πολύ θετικοί και δεν μου ασκούν καμία πίεση. Είτε κερδίζω, είτε χάνω, ήταν μαζί μου όταν τραυματίστηκα, ήταν μαζί μου όταν κέρδισα, ήταν μαζί μου όταν δυσκολευόμουν. Οπότε, απλά βρίσκομαι σε μια ευτυχισμένη, μικρή ιδανική κατάσταση. Μια θέση στο βάθρο θα ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Νομίζω ότι μια ακόμη θέση στο βάθρο του TT θα ήταν φανταστική.

Νομίζω ότι είναι θέμα μυϊκής μνήμης, κάτι πολύ επαναλαμβανόμενο, είναι θέμα συγχρονισμού. Νομίζω ότι είναι η εμπειρία. Δεν θα έλεγα ότι είμαι ο πιο γυμνασμένος άνθρωπος στον κόσμο, αλλά είμαι άνθρωπος της ρουτίνας: το ίδιο φαγητό, μισώ να βγαίνω από τη βολή μου. Είμαι λίγο ιδιότροπος, πραγματικά – λίγο περίεργος.

Αλλά μπορώ να βγω στην πίστα και να πάω γρήγορα. Στο Oulton Park, ήμουν πρώτος στην πρώτη περίοδο επειδή έχω κάνει δισεκατομμύρια γύρους. Μετά, οι άλλοι που έχουν την μισή ηλικία τους με προλαβαίνουν και με προσπερνάνε. Γι' αυτό στο TT, μπορώ ακόμα να τα καταφέρω, επειδή μπορώ να κατεβάσω τον καρδιακό μου ρυθμό, μπορώ να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα, ξέρω πώς να ρυθμίσω τη μοτοσυκλέτα. Οπότε, ακόμα λειτουργεί.

Η Honda θα μπορούσε να με είχε βγάλει εκτός ομάδας ή να είχε βάλει τρεις μοτοσυκλέτες. Είχαν σκοπό να βάλουν τρεις μοτοσυκλέτες με τον Nathan Harrison. Απλώς μου είπαν: Αν θέλεις να οδηγήσεις, υπάρχει μια μοτοσυκλέτα για σένα. Και, κάτι πολύ ξεχωριστό, που επίσης μου είπαν: Αν θέλεις να σταματήσεις, σταμάτα.

Με όλο τον προϋπολογισμό και την προσπάθεια που απαιτείται, είναι πολύ ασυνήθιστο για μια ομάδα να πει το αφεντικό ότι αν ήθελα να σταματήσω στη μέση ενός αγώνα, να σταματήσω στη μέση του αγώνα. 'Απλά σταμάτα έξω από μια παμπ στην πίστα του TT και θα έρθουμε να πιούμε μια μπύρα μαζί σου.'

Η ζωή μου είναι όμορφα ισορροπημένη. Είναι υπέροχη. Δεν θέλω να αλλάξει. Δεν θέλω καμία παρέμβαση, δεν θέλω καμία ταλαιπωρία. Είναι απλά όλα καλά και τόσο όμορφα ισορροπημένα. Απλά το λατρεύω.

Για το 2026 ιδανικά θα ήθελα τέσσερις θέσεις στην πρώτη εξάδα. Να γυρίσω σπίτι σώος και αβλαβής. Και μετά, το κερασάκι στην τούρτα θα ήταν μια θέση στο βάθρο. Και μετά θα κάνω μια βόλτα στην παραλία – αυτό θα είναι ενδιαφέρον. Απλώς ελπίζω να περάσω καλά πάντως. Να είμαι καλά. Να έχει καλό καιρό. Και τότε εγώ θα είμαι πλήρης.

Ο McGuinness ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο στο TT το 1997, στον αγώνα Lightweight. Το 1999, κατέκτησε την πρώτη του νίκη στην ίδια κατηγορία. Αυτή σηματοδότησε την πρώτη από τις 23 συνολικά νίκες του. Μόνο δύο άλλοι αναβάτες, ο Michael Dunlop και ο Joey Dunlop, έχουν περισσότερες νίκες από τον McGuinness. Μάλιστα, πρόσφατα λανσαρίστηκε από το Isle of Man TT μία σειρά ρουχισμού προς τιμή της συμπλήρωσης 30 χρόνων αγώνων του Βρετανού θρύλου.