Moto2 2020: O Tetsuta Nagashima με KTM

Ομόσταβλος του Jorge Martin
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/11/2019

Βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την λήξη του πρωταθλήματος και οι τελευταίες θέσεις είναι ώρα να συμπληρωθούν. Χθες, ήρθε η τέταρτη σημαντικότερη -σύμφωνα με τον ίδιο- στιγμή της επαγγελματικής ζωής του Jorge Lorenzo με την ανακοίνωση της παραίτησής του από το εν ενεργεία συμβόλαιο με την Honda και της αποχώρησής του από την ενεργό δράση. Αυτό έφερε μία κενή καρέκλα στα MotoGP που ήδη σφάζονται για το ποιος θα την κάνει δική του. Αντίστοιχα και στις υπόλοιπες κατηγορίες οι τελευταίες θέσεις συμπληρώνονται σιγά - σιγά. Σήμερα, η KTM ανακοίνωσε τη νέα συμφωνία που έκλεισε με τον 27χρονο Ιάπωνα, Tetsuta Nagashima, ο οποίος από του χρόνου θα είναι teammate του Jorge Martin στην Red Bull KTM Ajo Moto2. Όλα αυτά είναι αλληλένδετα βέβαια, γιατί ξεκίνησαν με την παραίτηση του Zarco από το συμβόλαιο του. Αυτό έφερε μία κενή θέση στα MotoGP που καλύφθηκε από τον αναβάτη της Moto2,  Iker Lecuona, που είχε ήδη ανανεώσει το συμβόλαιό του για το 2020. Με την σειρά, εκείνη η θέση καλύπτεται τώρα...

Ο 27χρονος Nagashima μετρά ήδη τέσσερα χρόνια εμπειρίας στη μεσαία κατηγορία, ενώ φέτος γιόρτασε την πρώτη του pole position στον αγώνα της Αυστρίας. Στη φετινή σεζόν έχει αποδείξει ότι ο ρυθμός του είναι ανταγωνιστικός και θα αποτελέσει “δυνατό χαρτί” για την ομάδα της KTM στη Moto2 την επόμενη χρονιά.

Το 2019 για την ΚΤΜ ήταν μια αρκετά περιπετειώδης χρονιά στα MotoGP γενικότερα, με την καταστροφική πορεία του Zarco, την αποχώρησή της απ’ τα Moto2 ως κατασκευστής πλαισίων, ενώ παράλληλα επενδύει περισσότερο στη Moto3 βάζοντας στο παιχνίδι και την Husqvarna.

Η KTM ακολουθεί πίστα τη δική της φιλοσοφία σχετικά με τους αναβάτες της, καθώς επενδύει στη συνεργασία τους που ξεκινά απ' τη Moto3 και φτάνει μέχρι και τα MotoGP, όπως έγινε με τον Binder. Για αυτό το λόγο, ο Ιάπωνας αναβάτης είναι παράλληλα και η πιο πρόσφατη προσθήκη στη νεοσύστατη KTM GP Academy που εξυπηρετεί ακριβώς αυτόν τον σκοπό. Είναι μια ακαδημία, που “ακονίζει” το ταλέντο των αναβατών της, οι οποίοι προέρχονται από το Northern Talent Cup, το Red Bull MotoGP Rookies Cup, ενώ η δράση της επεκτείνεται και στους αναβάτες των Moto3 και Moto2.

“Είμαι πολύ ενθουσιασμένος με αυτό το νέο κεφάλαιο της καριέρας μου. Κατάφερα να βελτιωθώ αρκετά φέτος, ιδίως μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα που ήμουν κοντά στους πέντε πρώτους στα Qualifying, όμως αντιμετώπισα μερικά μικροπροβλήματα με αποτέλεσμα να μένω εκτός του βάθρου.” Ο Nagashima συνέχισε λέγοντας: “Τώρα πηγαίνω σε μια από τις καλύτερες ομάδες με τις καλύτερες οργανωτικές δομές στο paddock. Γνωρίζω τον Aki από το 2016 και έμαθα πάρα πολλά όταν ήμουν στην ακαδημαϊκή του ομάδα. Οι αναβάτες της Moto2 βρίσκονται πολύ κοντά στο επίπεδο ικανοτήτων τους με το κενό να μεταξύ τους να είναι πολύ μικρό και οι διαφορές πολύ μεγάλες φτάνοντας τις πέντε με έξι θέσεις. Έτσι μπορεί να γίνει πολύ δύσκολο το να βελτιωθείς ατομικά αλλά με την κατάλληλη ομάδα είναι πολύ πιθανό να κάνεις αυτό το βήμα.”  Έκλεισε τις δηλώσεις του λέγοντας πως έχει ήδη πολλά κίνητρα για να προσπαθήσει όσο καλύτερα μπορεί την ερχόμενη σεζόν.

Εξαιρετικά σημαντικές ήταν και οι δηλώσεις του Διευθυντή του αγωνιστικού τμήματος της ΚΤΜ,  Pit Beirer, εκδηλώνοντας το ενδιαφέρον του για τον Ιάπωνα αναβάτη. Με τη μεταγραφή του Binder στη MotoGP o Nagashima, λόγω της “θητείας” του στην ακαδημία του Ajo ήταν ένας απ’ τους αναβάτες που κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον του Beirer.

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες