MotoE Cup 2019 - Sachsenring: Κόκκινη αντί για καρό σημαία!

Πέντε γύροι με μπόλικο θέαμα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/7/2019

Η Moto3 είναι η κατηγορία που παραδοσιακά σηματοδοτεί την έναρξη της δράσης σε κάθε αγωνιστικό τριήμερο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP, όμως φέτος στο Sachsenring ήταν ο αγώνας του MotoE Cup που είχε την τιμή. Έτσι, έδωσε την ευκαιρία σε αυτούς που έχουν πάρει με κακό μάτι την έλευση των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών στους αγώνες, να χουζουρέψουν λίγο περισσότερο στο κρεβάτι τους πριν σηκωθούν για να παρακολουθήσουν τους υπόλοιπους αγώνες. Όμως, η αλήθεια είναι πως ο αγώνας των ηλεκτρικών ήταν εξίσου συναρπαστικός και γεμάτος θέαμα. Ο ήχος των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών μπορεί να μην ανατριχιάζει τους θεατές, όπως οι μοτοσυκλέτες της κορυφαίας κατηγορίας, κάτι το οποίο σχολιάστηκε και από πολλούς αναβάτες, όμως δεν είναι ανύπαρκτος. Στην πραγματικότητα ο ήχος που κάνουν οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες θυμίζει ηλεκτρικές υπερταχείες, αλλά δεν έχει καμία σχέση με τις "κανονιές" των MotoGP. Η διοργάνωση απ' τη πλευρά της, για να δώσει περισσότερο ενδιαφέρον στον αγώνα, φρόντισε να επιστρατεύσει αρκετούς από τους παλιότερους αναβάτες των GP -ακι όχι μόνο- για να οδηγήσουν τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες της Energica, φέρνοτνας μαζί τους και την αίγλη του παρελθόντος.

Η εκκίνηση του αγώνα ήταν εντυπωσιακή με τον Niki Tuuli να μην εκμεταλλεύεται το πλεονέκτημα της pole position και τον Bradley Smith να ηγείται του αγώνα. Ο Tuuli μετά από πολλές μάχες στον τρίτο και τέταρτο γύρο κατάφερε να τεθεί επικεφαλής του αγώνα, ενώ ο ρυθμός των περισσότερων αναβατών ήταν στο 1:28. Ένας χρόνος αντίστοιχος με αυτόν που έκανε ο Max Biaggi πριν από 15 χρόνια στην ίδια πίστα όταν αγωνιζόταν στην κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος…  Ο αγώνας όμως έληξε πρόωρα λόγω της πτώσης του Savadori στην όγδοη στροφή, με τη μοτοσυκλέτα του να καρφώνεται στο φουσκωτό προστατευτικό μετά το τέλος της αμμοπαγίδας. Οι κόκκινες σημαίες σηκώθηκαν και με πάνω απ’ το μισό του αγώνα να έχει συμπληρωθεί (πέντε από τους επτά γύρους), θεωρήθηκε λήξας. Ο Niki Tuuli έγραψε ιστορία, αποτελώντας τον πρώτο αναβάτη που νίκησε στους αγώνες του MotoE Cup, ενώ ο Bradley Smith ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου. Ο Mike Di Meglio ανέβηκε στο τρίτο σκαλί και οι Hector Garzo και Matteo Ferrari ολοκλήρωσαν τη πεντάδα, τερματίζοντας τέταρτος και πέμπτος αντίστοιχα. Ο Alex de Angelis κατέκτησε την έκτη θέση μετά τις μάχες που είχε με τον Xavier Simeon, ο οποίος τελικά τερμάτισε πίσω του. Ο Eric Granado παρά το γεγονός οτι ξεκίνησε απ' τη πρώτη σειρά του grid βρέθηκε στην όγδοη θέση, ενώ ο Sete Gibernau την ώρα που σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες ήταν ένατος και ουσιαστικά κέρδισε τέσσερεις θέσεις. Τη δεκάδα έκλεισε ο Nicolas Terol. Όπως μπορείτε να δείτε και εδώ, ο επόμενος αγώνας του Κυπέλλου θα πραγματοποιηθεί τον Αύγουστο στην Αυστρία, που είναι ο δεύτερος αγώνας των GP μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα.

Ετικέτες

MotoGP: Επίσημο αντίο Davide Brivio στην Trackhouse – Προορίζεται για αντικαταστάτης του Alberto Puig στο HRC

Μια ακόμη ηχηρή μεταγραφή επιβεβαιώνεται, κατά το ήμισυ τουλάχιστον
Davide-Brivio
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Με επίσημο ανακοινωθέν της ομάδας Trackhouse Racing MotoGP στο περιθώριο του Καταλανικού Grand Prix στη Βαρκελώνη επισημοποιήθηκε μια φήμη που είχε φουντώσει τις προηγούμενες εβδομάδες. Ο Davide Brivio θα αποχωρήσει από τη διεύθυνση της ομάδας μετά το τέλος της φετινής σεζόν, γεγονός που καλύπτει κατά το ήμισυ την επικαιρότητα. Επιβεβαιώνεται δηλαδή ότι ο έμπειρος Ιταλός φεύγει, αλλά δεν αποκαλύπτεται ο νέος του προορισμός.

Πριν λίγες μέρες γράφαμε για την αναβάθμιση του Alberto Puig από διευθυντή της εργοστασιακής ομάδας Honda HRC Castrol σε έναν πιο κομβικό ρόλο με ευρύτερες αρμοδιότητες εντός του αγωνιστικού τμήματος HRC (Honda Racing Corporation). Το προφανές ερώτημα που εξαρχής δημιουργήθηκε αφορούσε τον αντικαταστάτη του και η διασύνδεση των δύο ειδήσεων μας δίνει την απάντηση.

Η φημολογία ήδη ήθελε τον 58χρονο Brivio σε διαπραγματεύσεις με τη Honda για τη θέση αυτή και η ανακοίνωση της Trackhouse ανοίγει τον δρόμο για τον επόμενο προορισμό του Ιταλού, με μόνο τις επίσημες ανακοινώσεις να απομένουν.

Ο Brivio είναι ένα πολύ έμπειρο στέλεχος με πολλά χρόνια προϋπηρεσίας και ανάλογα πολλές επιτυχίες στο βιογραφικό του. Προερχόμενος από μια πενταετία στην ηγεσία της Yamaha στο WSBK, μετακινήθηκε εντός της ιαπωνικής εταιρείας στο MotoGP το 2001. Εκεί, παρέα με τον Lin Jarvis ήταν κομβικός στο να προσελκύσει τον Valentino Rossi στη Yamaha το 2004, παίρνοντας μαζί του μια σειρά αξέχαστα πρωταθλήματα.

Ένας από τους επόμενους σταθμούς του Brivio ήταν η Suzuki (2013), με την οποία πανηγύρισε τον ιστορικό τίτλο του Joan Mir το 2020, τον πρώτο για τη Suzuki μετά από μια στείρα 20ετία από τον τελευταίο τίτλο του Kenny Roberts Jr. στη δίχρονη ακόμη εποχή του πρωταθλήματος το 2000.

Η αποχώρησή του από το MotoGP ήρθε το 2021 για να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην ομάδα Alpine F1, περνώντας τρία χρόνια στο κορυφαίο τετράτροχο πρωτάθλημα πριν επιστρέψει το 2024 ως αγωνιστικός διευθυντής της νεοσύστατης αμερικανικής ομάδας Trackhouse Racing MotoGP.

Όσο για την Trackhouse, η φετινή χρονιά συνδυάζει αγωνιστικές επιτυχίες με δυσάρεστες ειδήσεις, καθώς εκτός από τον team manager της, Brivio, χάνει του χρόνου και τον Ai Ogura που οδεύει πως μια εργοστασιακή Yamaha το 2027.