MotoE Misano 2019: Διπλή νίκη για τον Matteo Ferrari

Δύο αγώνες γεμάτοι θέαμα

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

16/9/2019

Ο Matteo Ferrari (Trentino Gresini MotoE) κατάφερε να πάρει την παρθενική του νίκη στο κύπελο της MotoE, στον πρώτο αγώνα του Misano. Από την άλλη, ο Mike Di Meglio (EG 0,0 Marc VDS) είχε μια πτώση στις κατατακτήριες με αποτέλεσμα να ξεκινήσει απ’ το τέλος, γεγονός που του κόστισε ιδιαίτερα καθώς ηγούνταν στο πρωτάθλημα. Ο Di Meglio είχε μια εξαιρετική εκκίνηση και κατάφερε να βρεθεί στη 14^η θέση από την αρχή, ωστόσο η μοτοσυκλέτα του παρουσίασε πρόβλημα πριν τη λήξη του πρώτου γύρου. Δεν τα παράτησε και συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι που έναν γύρο αργότερα τελικά αναγκάστηκε να αποσυρθεί. Στον ίδιο γύρο είχαμε και μια μικρή καραμπόλα των Niki Tuuli (Ajo MotoE), Mattia Casadei (Ongetta SIC58 Squadra Corse) και Bradley Smith (One Energy Racing). Στην έκτη στροφή της πίστας, ο Tuuli πήρε την εσωτερική γραμμή και στην προσπάθειά του να περάσει τον Casadei που έκλεινε τη γραμμή του συγκρούστηκαν, με αποτέλεσμα να συμπαρασύρουν τον Smith που ήταν δίπλα τους. Ο Smith μπορεί να κατάφερε να ανακάμψει απ’ την πτώση του, ωστόσο τερμάτισε 12^ος.

Μπροστά, στη μάχη για την κορυφαία θέση τα αίματα είχαν ανάψει για τα καλά, καθώς παίζονταν και η πρωτιά στη βαθμολογία του κυπέλλου. Ο de Angelis (Octo Pramac MotoE) είχε καταφέρει να διατηρήσει το πλεονέκτημα της pole για τους δύο πρώτους γύρους, όμως στον επόμενο είχε ένα highside στη πέμπτη στροφή, που τον έβγαλε εκτός μάχης χωρίς όμως να τραυματιστεί. Με τα δεδομένα να αλλάζουν άρδην, η μάχη για τη νίκη καθορίστηκε μεταξύ των Ferrari, Simeon και Garzo. Οι μονομαχίες τους ήταν αβυσσαλέες με το κενό μεταξύ τους να είναι πολύ μικρό, ωστόσο ο Ferrari κατάφερε να επικρατήσει, ενώ ο Garzo κατάφερε να προσπεράσει στον τελευταίο γύρο τον Simeon και να τερματίσει δεύτερος. Τέταρτος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο Jesko Raffin (Dyavolt Intact GP) με αρκετή διαφορά απ’ τον Simeon που ήταν τρίτος, ενώ την πεντάδα έκλεισε ο Niccolo Canepa (LCR E-Team). Στην έκτη θέση είχαμε την Maria Herrera (OpenBank Angel Nieto Team) και τον ομόσταβλο του Ferrari, Lorenzo Savadori, να τερματίζει πίσω της. Οι Nico Terol (OpenBank Angel Nieto Team), Sete Gibernau (Join Contract Pons 40) και Josh Hook (Octo Pramac MotoE) συμπλήρωσαν τη δεκάδα τερματίζοντας με αυτή τη σειρά.

Εξίσου συναρπαστικός ήταν και ο δεύτερος αγώνας της MotoE που πραγματοποιήθηκε μια μέρα αργότερα την Κυριακή. Με το που έσβησαν τα φώτα οι αναβάτες ξεχύθηκαν, με τον Alex De Angelis να διατηρεί για ακόμη μια φορά το πλεονέκτημα της pole. Στη δεύτερη στροφή το highside του Simeon ανάγκασε πολλούς αναβάτες να κόψουν το ρυθμό τους ώστε να τον αποφύγουν, όπως ο Smith και ο Mike Di Meglio, που αυτή τη φορά δεν τον “πρόδωσε” η μοτοσυκλέτα του. Ο Ferrari βρέθηκε για ακόμη μια φορά στην μάχη της κορυφής καθώς ήταν πίσω από τον de Angelis, ενώ η Maria Herrera τους ακολουθούσε κατά πόδας στην τρίτη θέση. Στο δεύτερο γύρο ο Ferrari μπόρεσε να πάρει τα ηνία του αγώνα στη δεύτερη στροφή της πίστας, ενώ η διαφορά του πέμπτου απ’ τον πρώτο ήταν μικρότερη από 1,3”, προμηνύοντας ότι ο αγώνας θα κρατούσε το ενδιαφέρον του μέχρι το τέλος για τις θέσεις του βάθρου. Παρά τον εξαιρετικό ρυθμό του, ο de Angelis στον επόμενο γύρο είχε μια θεαματική πτώση στη 13^η στροφή που τον έβγαλε εκτός μάχης ενώ ήταν δεύτερος, χωρίς όμως να τραυματιστεί. Από εκεί κι έπειτα ο Ferrari κατάφερε να ξεφύγει από το γκρουπ των υπόλοιπων αναβατών και να πάρει τη δεύτερη συνεχόμενη νίκη του στο κύπελο της MotoE (ο πρώτος αναβάτης που καταφέρνει κάτι τέτοιο στη νεοσύστατη κατηγορία), ενώ παράλληλα βρέθηκε να ηγείται και της βαθμολογίας. Το θέαμα περιορίστηκε για την κατάκτηση των υπόλοιπων θέσεων του βάθρου, με πολλούς αναβάτες να μάχονται για αυτές. Παρά τις προσπάθειές της, η Maria Herrera έκλεισε την πεντάδα πίσω από τον Canepa που ήρθε τέταρτος. Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε ο Casadei καθώς την τελευταία στιγμή στη 15^η στροφή κατάφερε να προσπεράσει τον Canepa, ενώ ο Garzo πέρασε δεύτερος τη γραμμή τερματισμού.

Την έκτη θέση κατέλαβε ο Eric Granado (Avintia Esponsorama Racing), με τον Jesko Raffin να τερματίζει πίσω του. Ο Bradley Smith τερμάτισε όγδοος με τον Nicolas Terol να περνά τη γραμμή τερμματισμού ένατος. Ο di Meglio τερμάτισε δέκατος και βρέθηκε στην τέταρτη θέση της βαθμολογίας του κυπέλου, λόγω της πτώσης του στον πρώτο αγώνα. Ένας ακόμη διπλός αγώνας απομένει για το κύπελο της MotoE, που θα πραγματοποιηθεί το Νοέμβριο στην πίστα της Valencia, μαζί με τον τελευταίο αγώνα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Grand Prix.

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_680

Race News

MotoGP: Γιατί δεν έχει υπογράψει ακόμη ο Bulega – Δύο αγκάθια στο συμβόλαιο και το φλερτ της BMW

Υποτίθεται πως ο Ιταλός είναι σίγουρος για τη Ducati και τη VR46, αλλά όσο αργεί η υπογραφή η BMW ελπίζει και προσπαθεί

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/7/2026

Σχεδόν από την αρχή της φετινής αγωνιστικής σεζόν θεωρούσαμε δεδομένο πως ο Nicolo Bulega έχει ήδη κλεισμένη μια θέση καβάλα σε Ducati Desmosedici GP για το 2027 και το μόνο ερώτημα ήταν αν αυτή θα είναι σε εργοστασιακό κόκκινο ή VR46 κίτρινο.

Άπαξ και η Ducati Lenovo έχει πλέον στελεχωθεί και επίσημα από τους Marc Marquez και Pedro Acosta, η άφιξη του πρωτοπόρου του WSBK είναι σχεδόν σίγουρη στην ομάδα του Valentino Rossi, ειδικά αφότου και η έτερη ομάδα της Ducati, Gresini, έχει κλειδώσει τους Joan Mir και Daniel Holgado για το ρόστερ της το 2027.

Μόνο που ακόμη τζίφρες δεν έχουν πέσει και ανακοινώσεις δεν έχουν γίνει, γεγονός που έχει ήδη κεντρίσει το ενδιαφέρον ενός άλλου κατασκευαστή. Ο λόγος για τη BMW Motorrad, η οποία από πέρυσι ποθούσε να κλέψει τον “Bulegas” ως αντικαταστάτη του Toprak Razgatlioglu, χωρίς βέβαια να το καταφέρει, ενώ και τώρα επιστρέφει με διερευνητικές επαφές προς το περιβάλλον του αναβάτη.

Οι Γερμανοί ακόμη ονειρεύονται τον Ιταλό πάνω στην M 1000 RR τους και όσο βλέπουν πως δεν υπογράφει στη Ducati, τόσο ελπίζουν και φροντίζουν να του το κάνουν γνωστό.

Πιθανότατα έχουν φτάσει και στα γερμανικά αυτιά οι πληροφορίες από ιταλικά ΜΜΕ που ισχυρίζονται πως η συμφωνία Ducati-VR46-Bulega έχει σκαλώσει σε δύο σημεία και γι’ αυτό αναθάρρησαν και προσπαθούν να επικοινωνήσουν εκ νέου μαζί του. Μάλιστα η επαφή φέρεται να έχει γίνει με πάσα επισημότητα από τον Sven Blusch, το αφεντικό του προγράμματος SBK της BMW, προς τους εκπροσώπους του αναβάτη.

Το πρώτο εμπόδιο στην υπογραφή του Bulega φέρεται να είναι η διάρκεια του συμβολαίου του. Η ομάδα του προτείνει 1+1 διάρκεια, ενώ ο Bulega θέλει κλειστό διετές, όπως δηλαδή έχει εξασφαλίσει και ο Toprak Razgatlioglu με τη Yamaha. Το θέμα δεν αφορά ζήλεια ή εν γένει υπερηφάνεια, αλλά έχει μια πολύ πιο ρεαλιστική συνιστώσα. Αν ξεκινά τη χρονιά ξέροντας πως θα πρέπει κάπως να εξασφαλίσει από νωρίς την επέκταση του δεύτερου χρόνου, ο Ιταλός θα έχει έναν επιπλέον αντίπαλο στην αυγή της παρθενικής του σεζόν στο MotoGP: την πίεση για άμεσο αποτέλεσμα. Είναι αλλιώς να μαθαίνεις τη νέα μοτοσυκλέτα χωρίς το άγχος πως η επόμενη πτώση μπορεί να σου κοστίσει τη θέση σου στο πρωτάθλημα.

Το δεύτερο σημείο επίσης είναι καυτό και μάλλον χαμένο για τον Bulega. Ο λόγος για τον αρχιμηχανικό του, Tommaso Raponi, ο οποίος είναι στο πλευρό του από την εποχή που έτρεχε στο WSSP (supersport) με την Panigale V2. Σύμφωνα με έγκυρα δημοσιεύματα, έχει ήδη γίνει ξεκάθαρο στον Bulega πως ο Raponi δεν θα τον ακολουθήσει στο MotoGP, όπου λογικά θα πρέπει να δουλέψει με έναν εκ των Massimo Branchini ή Matteo Flamigni στη VR46.

Τέλος, γίνονται επίσης αναφορές και σε άλλες ανησυχίες του Bulega ως προς την ισορροπία εντός της ομάδας με τον μελλοντικό του ομόσταυλο, Fermin Aldeguer – που επίσης δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη επίσημα, αλλά 99,9% έχει ήδη φορέσει την κίτρινη φόρμα της VR46. Ο Bulega ξέρει πως ο Aldeguer έχει συμβόλαιο Ducati Corse και όντας ήδη στον δεύτερο χρόνο του στο MotoGP (τρίτο του χρόνου) θα μπορούσε να έχει καλύτερη υποστήριξη από το Borgo Panigale απ’ ό,τι αυτός.

Άποψή μας είναι πως τα παραπάνω δεν πρόκειται να ανατρέψουν τη στενή σχέση Bulega με Ducati και αναπόφευκτα ο πρωτοπόρος του WSBK θα έρθει στο MotoGP ως προβλέπεται. Θεωρούμε απίθανο να αποφασίσει στροφή 180 μοιρών και μεταπήδηση σε μια άλλη superbike για να ξαναδιεκδικήσει το WSBK το 2027. Όχι για τους προαναφερθέντες λόγους τουλάχιστον.

Επιπλέον, ο νέος του ρόλος ως αναβάτη εξέλιξης της Ducati Corse του δίνει αυτομάτως αυξημένη αξία μέσα στην ομάδα, αλλά και ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι του Aldeguer που πρακτικά ακυρώνει τις όποιες σκέψεις περί ισορροπιών μέσα στην ομάδα. Μην ξεχνάμε πως ο Bulega έχει στα προσόντα του την καλύτερη γνώση των Pirelli, αλλά και των ανθρώπων της και του τρόπου που επικοινωνούν και δουλεύουν, κάτι που ξεκάθαρα εκτιμήθηκε από τη Ducati για να του δώσει έναν τόσο κρίσιμο ρόλο στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας, παρότι θα είναι rookie στο MotoGP.

Από κει και πέρα, θα είναι στο χέρι του Bulega να εξασφαλίσει, όχι μόνο τον δεύτερο χρόνο του συμβολαίου του, αλλά και τις μελλοντικές επεκτάσεις στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων ταχύτητας μοτοσυκλετών με τον παραδοσιακό αξιοκρατικό τρόπο: βάσει αποτελεσμάτων.

Ετικέτες

https://bit.ly/MOTO_680