MotoGP: 100% συνθετικά καύσιμα από το 2027, αλλά με 86 ευρώ το λίτρο οι ομάδες είναι ήδη στα κάγκελα!

Το κόστος μπορεί να ξεπεράσει τα 3 εκατομμύρια ευρώ για κάποιες ομάδες
MotoGP
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/9/2026

Μέχρι το 2026 η βενζίνη του MotoGP περιέχει τουλάχιστον 40% μη ορυκτά καύσιμα, μα από το 2027 το καύσιμο πρέπει να είναι 100% συνθετικό. Η συγκεκριμένη όμως αλλαγή ίσως οδηγήσει την τιμή ανά λίτρο στα 86 ευρώ, από τα 10-15 που κοστίζει τώρα!

Μια νέα εποχή ξεκινά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP την επόμενη σεζόν. Για τέταρτη φορά από την έναρξη της σύγχρονης εποχής των τετράχρονων κινητήρων το 2002, αλλάζει η χωρητικότητα των κινητήρων. Οι αγώνες MotoGP διεξήχθησαν με κινητήρες 990 κ.εκ. από το 2002 έως το τέλος του 2006, ακολουθούμενοι από κινητήρες 800 κ.εκ. από το 2007 έως το τέλος του 2011, ενώ το 2012 ο μέγιστος κυβισμός αυξήθηκε στα 1.000 κ.εκ.

Την επόμενη σεζόν, οι τετρακύλινδροι κινητήρες θα περιοριστούν στα 850 κυβικά. Αλλαγή θα έχουμε και στα ελαστικά, όπου η Pirelli θα αντικαταστήσει την Michelin, ενώ οι μοτοσυκλέτες θα πρέπει πλέον να χρησιμοποιούν 100% συνθετικό καύσιμο.

MotoGP

Στο Αυστριακό GP μάλιστα κυκλοφόρησαν πληροφορίες που ανέφεραν πως αυτό το συνθετικό καύσιμο αγώνων θα μπορούσε να κοστίζει 86 ευρώ ανά λίτρο. Πρόκειται για μια εξωφρενική τιμή, ειδικά για ιδιωτικές ομάδες όπως οι LCR, Pramac, Tech3, Trackhouse, Gresini και VR46.

Στελέχη του διοργανωτή του MotoGP έχουν προτείνει να καλύψουν το κόστος καυσίμων για όλες τις ομάδες το 2027, υπό την προϋπόθεση ότι θα καταφέρουν να υπογράψουν σύμβαση με έναν μεγάλο πετρελαϊκό κολοσσό ως αποκλειστικό προμηθευτή - ρόλο που ήδη κατέχει η Μαλαισιανή Petronas στις Moto2 και Moto3. Ωστόσο, η εκάστοτε εργοστασιακή ομάδα θα προτιμούσε να συνεχίσει την επικερδή συνεργασία της με τον προμηθευτή καυσίμων της επιλογής της για πολλούς λόγους, όπως έσοδα από διαφημιστικά συμβόλαια, άμεση συνεργασία για βελτίωση επιδόσεων κλπ. Έτσι, η Liberty Media ενδέχεται να καλύψει το κόστος καυσίμων για τις ομάδες του MotoGP το 2027, επιτρέποντας παράλληλα και στις έντεκα ομάδες να διαφημίζουν τους δικούς τους συνεργάτες στον τομέα των καυσίμων και των πετρελαϊκών προϊόντων.

Τα συνθετικά καύσιμα αναφέρονται συχνά ως βιοκαύσιμα, αλλά είναι πραγματικά βιολογικά μόνο εάν παράγονται κατά 100% από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όπως η αιολική, η ηλιακή (φωτοβολταϊκά) ή η υδροηλεκτρική ενέργεια. Τα συνθετικά καύσιμα (ή e-fuels) ορίζονται ως τεχνητά υγρά καύσιμα που παράγονται από υδρογόνο και διοξείδιο του άνθρακα (CO₂) με τη χρήση ανανεώσιμης ηλεκτρικής ενέργειας. Επιτρέπουν την κλιματικά ουδέτερη λειτουργία των υφιστάμενων οχημάτων που είναι εξοπλισμένα με κινητήρες εσωτερικής καύσης.

Πάμε όμως να δούμε και τα νούμερα, με βάση πληροφορίες που έχουν κυκλοφορήσει από ομάδες. Ένας αναβάτης του MotoGP καταναλώνει κατά μέσο όρο 54 λίτρα καυσίμου σε κάθε ημέρα αγώνα, ενώ αν συνυπολογίσουμε τα 22 τριήμερα των αγώνων και τα τεστ, ο κάθε αναβάτης καταναλώνει περίπου 3.940 λίτρα βενζίνης σε μία σεζόν, δηλαδή με 86 ευρώ το λίτρο το κόστος ανέρχεται σε σχεδόν 339.000 ευρώ! Φανταστείτε ότι μία ομάδα με δύο αναβάτες θα ξοδεύει 678.000 ευρώ μόνο για τα καύσιμα των μόνιμων αναβατών της και μόνο για τους αγώνες. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως μία ομάδα μπορεί να καταναλώσει έως και 40.000 λίτρα ανά σεζόν (αν συνυπολογίσουμε τα πολλά ιδιωτικά τεστ των δοκιμαστών, τις δοκιμές στο δυναμόμετρο κλπ), κάτι που συνεπάγεται ένα εκτιμώμενο κόστος 3.440.000 ευρώ μόνο για τα καύσιμα!

Φέτος τα καύσιμα στο MotoGP κοστίζουν από 10 έως και 15 ευρώ το λίτρο, κάτι που σημαίνει πως αν επιβεβαιωθεί το παραπάνω σενάρια θα υπάρξει μία αύξηση από 570% έως 860% που θα αποτελέσει έναν πολύ μεγάλο πονοκέφαλο για πολλές ομάδες!

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.