MotoGP 2019-Δοκιμαστικά Catalunya: Δύσκολοι γρίφοι

Κρίθηκαν στο νήμα οι θέσεις
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/6/2019

Τα δεδομένα πριν ξεκινήσουν οι κατατακτήριες δοκιμές στην πίστα της Βαρκελώνης είχαν ως εξής: Η θερμοκρασία στην άσφαλτο ήταν εξαιρετικά υψηλή, σχεδόν στους 50 βαθμούς, πράγμα που σήμαινε ότι οι μοτοσυκλέτες –όπως τα Yamaha Μ1- που είχαν θέμα στην διαχείριση των ελαστικών, θα είχαν δύσκολο καθήκον, με δεδομένη και την σχετικά μειωμένη πρόσφυση της πίστας. Γι’ αυτό άλλωστε στις τελευταίες ελεύθερες δοκιμές, μέσα στην πίστα υπήρχαν όλες οι επιλογές γόμας, καθώς οι ομάδες προσπαθούσαν να λύσουν έναν από τους πιο δύσκολους γρίφους.

Ένα άλλο δεδομένο ήταν οι τελικές ταχύτητες. Κι εδώ πάλι η Yamaha ήταν στην αδύναμη πλευρά των ισορροπιών, καθώς όλες οι μοτοσυκλέτες της (εργοστασιακές και δορυφορικές) υπολείπονταν δραματικά από τους αντιπάλους τους, με τις διαφορές να ξεπερνούν ακόμη και τα 10km/h. Αντιθέτως, οι Honda και Ducati, πετύχαιναν εντυπωσιακά νούμερα, βοηθούμενες κι από την μεγάλη ευθεία της πίστα της Catalunya. Τα εργοστάσια και οι ομάδες είχαν λοιπόν να λύσουν δύσκολα παζλ, με αρκετές τολμηρές επιλογές, όπως τα carbon ψαλίδια των Aprilia και ΚΤΜ, να μπαίνουν στο παιχνίδι.


Στην διαδικασία των Q1 δεν είχαμε κάποια… απρόσμενη συμμετοχή, αφού μέχρι και ο Jorge Lorenzo κατάφερε την τελευταία στιγμή να εξασφαλίσει την συμμετοχή απευθείας στα Q2, μαζί με του υπόλοιπους εργοστασιακούς αναβάτες. Από τα Q1 οι δύο αναβάτες που πήραν τελικά την πρόκριση για τα Q2 ήταν οι Franco Morbidelli (ο οποίος είχε και μια τρομακτική πτώση στα ελεύθερα δοκιμαστικά που τον έστειλε στο νοσοκομείο, απ’ όπου πήρε τελικά το οκ για να συμμετάσχει στον αγώνα) και ο Mir με την Suzuki.


Αμέσως μετά, ως είθισται, ξεκίνησαν οι δεύτερες κατατακτήριες δοκιμές (Q2) που αναμένονταν με μεγάλο ενδιαφέρον, λόγω των πολλών παραγόντων που αναφέραμε και παραπάνω, οι οποίοι επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό την απόδοση των μοτοσυκλετών. Οι δύο πρώτοι αναβάτες που άρχισαν να γράφουν χρόνο ήταν οι Vinales και Marquez με το χρονόμετρο να σταματά στο 1:40 χαμηλό. Ο Rins από την άλλη έδειξε τα δόντια του για άλλη μια φορά, όντας ο ταχύτερος αναβάτης των ελεύθερων δοκιμαστικών μένοντας ψηλά στην κατάταξη. Ο Morbidelli επίσης ήταν πολύ δυνατός, μπαίνοντας μάλιστα στην κορυφή των χρόνων, στα μισά της διαδικασία των χρονομετρημένων. Στο ίδιο χρονικό σημείο, ο Quartararo ήταν δεύτερος, ενώ ο Petrucci είχε μια πτώση, ευτυχώς ανώδυνη.


Στην τελευταία τους έξοδο στην πίστα –κι αφού είχαν αλλάξει ελαστικά- οι αναβάτες έπαιζαν τα τελευταία τους χαρτιά. Οι χρόνοι έπεφταν δραματικά κι όλα κρίθηκαν στα τελευταία δευτερόλεπτα. Μεγάλος κερδισμένος ήταν τελικά ο Quartararo που πήρε την pole postion (δεύτερη για φέτος), με τον Marquez να τερματίζει δεύτερος και τον Vinales τρίτο. Στην δεύτερη σειρά της εκκίνησης θα στηθούν οι Morbidelli, Rossi και Dovizioso, με την Yamaha να έχει και τις τέσσερις μοτοσυκλέτες της στις δύο πρώτες σειρές! Στην τρίτη σειρά θα στηθούν οι Petrucci, Rins και Crutchlow, ενώ ο Lorenzo δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από την δέκατη θέση, ακολουθούμενος από τους Mir και Pol Espargaro.
Ο αυριανός αγώνας προβλέπεται άκρως συναρπαστικός, φέρνοντας ενδεχομένος και αλλαγές στην βαθμολογία.


 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.