MotoGP 2020: Επιστρέφει ο “Σπαρτιάτης” στη Yamaha!

Επίσημα πλέον ως αναβάτης εξέλιξης ο Lorenzo
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/1/2020

Μετά από δύο δύσκολα χρόνια, γεμάτα με τραυματισμούς και κυρίως μετά από μια αποτυχημένη σεζόν στη Honda, ο Jorge Lorenzo ανακοίνωσε τον περασμένο Νοέμβριο πριν τον αγώνα της Valencia, πως αυτή θα ήταν η τελευταία του χρονιά της αγωνιστικής του καριέρας. Καθοριστικός παράγοντας στην απόφασή του, ήταν η πτώση του στα ελεύθερα δοκιμαστικά στο Assen, όπου έσπασε τον έκτο θωρακικό σπόνδυλο. Τότε, φούντωσε η φοβία που χτίστηκε σταδιακά μέσα από πολλές πτώσεις, πως είναι μεγάλη η πιθανότητα να μείνει παράλυτος και να περάσει την υπόλοιπη ζωή του σε ένα αναπηρικό καροτσάκι.

Έκτοτε, ο Ισπανός αναβάτης απολαμβάνει τη ζωή του “συνταξιούχου” με ταξίδια σε εξωτικούς προορισμούς και την αγορά πανάκριβων supercars και κάνοντας όλα όσα δεν είχε ποτέ τον χρόνο να ευχαριστηθεί τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, όταν έχεις περάσει ολόκληρη τη ζωή σου στα paddock και πάνω στη σέλα μιας μοτοσυκλέτας είναι σχεδόν ακατόρθωτο να σταματήσεις να κάνεις αυτό που αγαπάς, αυτό για το οποίο γεννήθηκες. Κατά καιρούς υπήρχαν διάφορες φήμες με την επιστροφή του Lorenzo στους αγώνες σε διάφορους ρόλους, όπως το να πάρει τη θέση του Iannone στις δοκιμές ή να γίνει αναβάτης εξέλιξης της Yamaha, χωρίς όμως να υπάρχουν βάσιμες πληροφορίες. Το όνομα του Ισπανού αναβάτη είναι συνυφασμένο με τη Yamaha, αφού μαζί της έκανε το ντεμπούτο του στα MotoGP και αγωνιζόταν με τα χρώματά της για εννέα ολόκληρα χρόνια, χαρίζοντάς της τρία πρωταθλήματα το 2010, το 2012 και το 2015. Τώρα, ανακοινώθηκε επίσημα πλέον, πως για το 2020 θα είναι ο αναβάτης εξέλιξης της Yamaha.

Ο Lorenzo θα βρεθεί στη σέλα της M1 για άλλη μια φορά στις επίσημες δοκιμές της Sepang που ξεκινούν την Κυριακή που μας έρχεται στις 2 Φεβρουαρίου. Επίσης, θα πάρει μέρος και στις επίσημες δοκιμές της IRTA και σε μερικές ιδιωτικές δοκιμές της Yamaha με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει τους μηχανικούς στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας. Το οδηγικό του στιλ, ταιριάζει τέλεια με τα χαρακτηριστικά της Μ1 και η χειρουργική ακρίβεια που διαθέτει ο Lorenzo θα προσφέρει περισσότερα δεδομένα στην ομάδα. Ο πρώην αρχιμηχανικός του Valentino Rossi, Silvano Galbusera ο οποίος αντικαταστάθηκε για το 2020 από τον David Munoz, θα είναι πλέον στην ομάδα εξέλιξης της μοτοσυκλέτας στο πλάι του Jorge Lorenzo για φέτος. Η Yamaha επίσης, έχει αφήσει καθαρά στην κρίση του Lorenzo για το αν θα πάρει μέρος σε αγώνα ως Wildcard σε περίπτωση που χρειαστεί κάτι τέτοιο, χωρίς να το πιέζει.

Ο Managing Director της Yamaha Motor Racing, Lin Jarvis εξομολογήθηκε μάλιστα πως μετά την ανακοίνωση της απόσυρσης του Ισπανού αναβάτη, ξεκίνησαν να σκέφτονται τί πρόταση θα του κάνουν για να επιστρέψει στην ομάδα. ”Τα στατιστικά των επιτυχιών του όσο ήταν μαζί μας μιλάνε από μόνα τους,” είπε ο Jarvis. Η εμπειρία του Lorenzo σαν αναβάτης είναι τεράστια και δεν χωρά αμφιβολία σε αυτό, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της “θητείας” του έχει περάσει οδηγώντας την M1. Το οδηγικό του στιλ και οι τεχνικές γνώσεις που διαθέτει αποτελούν τις απαραίτητες δεξιότητες που χρειάζεται να έχει ένας αναβάτης εξέλιξης και για αυτό ήταν νούμερο ένα στη λίστα της Yamaha.

O Ισπανός πολυπρωταθλητής σχολίασε την επιστροφή του στη Yamaha λέγοντας: “Είμαι πολύ χαρούμενος για την απόφασή μου να γίνω μέλος της εργοστασιακής ομάδας εξέλιξης της Yamaha. Σκόπευα να παραμείνω μέσα στα πράγματα των MotoGP και πιστεύω πως η επιστροφή μου ως αναβάτης εξέλιξης είναι ο ιδανικός ρόλος για μένα. Γνωρίζω την ομάδα και την Μ1 πάρα πολύ καλά! Με τη Yamaha έχουμε κοινές πολλές καλές αναμνήσεις και μαζί έχουμε κερδίσει τρεις τίτλους! Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Yamaha που μου έδωσε την ευκαιρία να κάνω αυτό που αγαπώ (σ.σ. να οδηγεί και να πιέζει τις μοτοσυκλέτες στα όριά τους), ενώ παράλληλα δεν θα χρειαστεί να αλλάξω την καθημερινότητά μου, που πλέον είναι πιο ήρεμη συγκριτικά απ’ την εποχή που ήμουν αγωνιζόμενος.”

Ετικέτες

MotoGP: Προχωρούν οι εργασίες στη νέα πίστα της Αργεντινής Autódromo Oscar y Juan Gálvez ενόψει 2027 [Video]

Είμαστε στην τελική ευθεία, αφού μόλις 5 μήνες έχουν μείνει για το αργεντίνικο GP
buenos-aires
Από τον

Παύλο Καρατζά

13/11/2026

Το Autódromo Oscar y Juan Gálvez έχει φιλοξενήσει αρκετές φορές αγώνες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος τις δεκαετίες του 60’, 80’ και 90’ και τώρα ανανεώνεται για να υποδεχτεί το αργεντίνικο GP του 2027, τον ερχόμενο Απρίλιο.

Το GP της Αργεντινής στο Μπουένος Άιρες είναι μία από τις νέες προσθήκες στο πρόγραμμα του MotoGP για το 2027. Το Autodromo Oscar e Juan Gálvez βρίσκεται σε πλήρη ανακαίνιση, η οποία έχει σχεδιαστεί με τη συμβολή του αρχιτέκτονα Hermann Tilke.

Μάλιστα στη μεγάλη ευθεία, όπως και σε έξι στροφές έχει πέσει ήδη η πρώτη στρώση (από τις τρεις συνολικά) της νέας ασφάλτου και οι εργασίες αναμένεται να ολοκληρωθούν τον Μάρτη, ένα μήνα δηλαδή πριν το GP. Η δημοτική αρχή δημοσίευσε ενημέρωση σχετικά με την πρόοδο των εργασιών: την ασφαλτόστρωση της πίστας, τα μέτρα ασφάλειας και την κατασκευή της σήραγγας που θα συνδέει την πρόσβαση από τη λεωφόρο Roca με τα paddock.

Η ασφαλτόστρωση ξεκίνησε τον Οκτώβριο και πραγματοποιείται από τρεις ομάδες εργατών που εργάζονται ταυτόχρονα, ενώ ο δήμος ξεκίνησε επίσης νυχτερινές εργασίες για να αντισταθμίσει πιθανές καθυστερήσεις στο χρονοδιάγραμμα λόγω των έντονων βροχοπτώσεων που συνδέονται με το φαινόμενο «El Niño».

Ολοκληρώθηκε επίσης η εκσκαφή της σήραγγας, η οποία θα έχει μήκος περίπου 400 μέτρα και θα διέρχεται κάτω από την κύρια ευθεία, πριν από τη στροφή 1. 

Ο αγώνας του MotoGP έχει προγραμματιστεί για τις 9 έως 11 Απριλίου 2027 και τα έργα αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί ένα μήνα νωρίτερα. Πιο συγκεκριμένα, το κτίριο των pits αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Ιανουάριο, η ασφαλτόστρωση της πίστας τον Φεβρουάριο και η σήραγγα πρόσβασης τον Μάρτιο.

buenos-aires

Η διαδρομή που θα χρησιμοποιηθεί για το MotoGP θα έχει μήκος 4,3 χιλιόμετρα, πλάτος από 12 έως 18 μέτρα και θα περιλαμβάνει 9 δεξιόστροφες και 5 αριστερόστροφες στροφές, ενώ η πίστα θα συμπεριληφθεί και στο καλεντάρι της F1, όπου θα έχει διαφορετική διάταξη, με μήκος 4,87 χιλιόμετρα, με 9 δεξιόστροφες και 6 αριστερόστροφες στροφές, καθώς και μια μακρύτερη ευθεία 980 αντί για 740 μέτρων.

Βλέποντας αυτές τις πίστες λογικό είναι να ζηλεύουμε και εμείς. Ζούμε σε μία χώρα που προσφέρει άφθονο ήλιο και μεγάλο μοτοσυκλετιστικό κοινό (αναλογικά φυσικά του πληθυσμού μας), όμως έχουμε μόλις δύο πίστες σε ολόκληρη την επικράτεια. Η πίστα των Μεγάρων είναι κοντά στην Αθήνα, όμως είναι μικρή και η πίστα των Σερρών είναι εξαιρετική, όμως απέχει πολλές ώρες και πολλά χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα, εκεί που ζει η πλειονότητα των μοτοσυκλετιστών.

Προφανώς και δεν ζητάμε μία τέτοια πίστα, που αποτελεί ένα τεράστιο σε κόστος έργο, με τεράστιο επίσης κόστος συντήρησης, αλλά μικρότερες πίστες που είναι ιδανικές για track-days, δοκιμές εταιρειών και εθνικά (ίσως και όχι μόνο) πρωταθλήματα. Τέτοιες πίστες βλέπουμε σχεδόν σε κάθε πόλη της Ισπανίας, με την Ιταλία να ακολουθεί από κοντά κι αυτό είναι ένας σημαντικότατος παράγοντας (ίσως ο πιο σημαντικός) που βλέπουμε τόσους πολλούς αναβάτες από αυτές τις δύο χώρες στα Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζετε κάτι τέτοιο από εμάς, αφού τα έχουμε γράψει και τα έχουμε πει άπειρες φορές, αλλά θα συνεχίσουμε να το κάνουμε μέχρι να κάνει κάτι η πολιτεία γι’ αυτό.