MotoGP 2020: Επιστρέφει ο “Σπαρτιάτης” στη Yamaha!

Επίσημα πλέον ως αναβάτης εξέλιξης ο Lorenzo
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/1/2020

Μετά από δύο δύσκολα χρόνια, γεμάτα με τραυματισμούς και κυρίως μετά από μια αποτυχημένη σεζόν στη Honda, ο Jorge Lorenzo ανακοίνωσε τον περασμένο Νοέμβριο πριν τον αγώνα της Valencia, πως αυτή θα ήταν η τελευταία του χρονιά της αγωνιστικής του καριέρας. Καθοριστικός παράγοντας στην απόφασή του, ήταν η πτώση του στα ελεύθερα δοκιμαστικά στο Assen, όπου έσπασε τον έκτο θωρακικό σπόνδυλο. Τότε, φούντωσε η φοβία που χτίστηκε σταδιακά μέσα από πολλές πτώσεις, πως είναι μεγάλη η πιθανότητα να μείνει παράλυτος και να περάσει την υπόλοιπη ζωή του σε ένα αναπηρικό καροτσάκι.

Έκτοτε, ο Ισπανός αναβάτης απολαμβάνει τη ζωή του “συνταξιούχου” με ταξίδια σε εξωτικούς προορισμούς και την αγορά πανάκριβων supercars και κάνοντας όλα όσα δεν είχε ποτέ τον χρόνο να ευχαριστηθεί τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, όταν έχεις περάσει ολόκληρη τη ζωή σου στα paddock και πάνω στη σέλα μιας μοτοσυκλέτας είναι σχεδόν ακατόρθωτο να σταματήσεις να κάνεις αυτό που αγαπάς, αυτό για το οποίο γεννήθηκες. Κατά καιρούς υπήρχαν διάφορες φήμες με την επιστροφή του Lorenzo στους αγώνες σε διάφορους ρόλους, όπως το να πάρει τη θέση του Iannone στις δοκιμές ή να γίνει αναβάτης εξέλιξης της Yamaha, χωρίς όμως να υπάρχουν βάσιμες πληροφορίες. Το όνομα του Ισπανού αναβάτη είναι συνυφασμένο με τη Yamaha, αφού μαζί της έκανε το ντεμπούτο του στα MotoGP και αγωνιζόταν με τα χρώματά της για εννέα ολόκληρα χρόνια, χαρίζοντάς της τρία πρωταθλήματα το 2010, το 2012 και το 2015. Τώρα, ανακοινώθηκε επίσημα πλέον, πως για το 2020 θα είναι ο αναβάτης εξέλιξης της Yamaha.

Ο Lorenzo θα βρεθεί στη σέλα της M1 για άλλη μια φορά στις επίσημες δοκιμές της Sepang που ξεκινούν την Κυριακή που μας έρχεται στις 2 Φεβρουαρίου. Επίσης, θα πάρει μέρος και στις επίσημες δοκιμές της IRTA και σε μερικές ιδιωτικές δοκιμές της Yamaha με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει τους μηχανικούς στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας. Το οδηγικό του στιλ, ταιριάζει τέλεια με τα χαρακτηριστικά της Μ1 και η χειρουργική ακρίβεια που διαθέτει ο Lorenzo θα προσφέρει περισσότερα δεδομένα στην ομάδα. Ο πρώην αρχιμηχανικός του Valentino Rossi, Silvano Galbusera ο οποίος αντικαταστάθηκε για το 2020 από τον David Munoz, θα είναι πλέον στην ομάδα εξέλιξης της μοτοσυκλέτας στο πλάι του Jorge Lorenzo για φέτος. Η Yamaha επίσης, έχει αφήσει καθαρά στην κρίση του Lorenzo για το αν θα πάρει μέρος σε αγώνα ως Wildcard σε περίπτωση που χρειαστεί κάτι τέτοιο, χωρίς να το πιέζει.

Ο Managing Director της Yamaha Motor Racing, Lin Jarvis εξομολογήθηκε μάλιστα πως μετά την ανακοίνωση της απόσυρσης του Ισπανού αναβάτη, ξεκίνησαν να σκέφτονται τί πρόταση θα του κάνουν για να επιστρέψει στην ομάδα. ”Τα στατιστικά των επιτυχιών του όσο ήταν μαζί μας μιλάνε από μόνα τους,” είπε ο Jarvis. Η εμπειρία του Lorenzo σαν αναβάτης είναι τεράστια και δεν χωρά αμφιβολία σε αυτό, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της “θητείας” του έχει περάσει οδηγώντας την M1. Το οδηγικό του στιλ και οι τεχνικές γνώσεις που διαθέτει αποτελούν τις απαραίτητες δεξιότητες που χρειάζεται να έχει ένας αναβάτης εξέλιξης και για αυτό ήταν νούμερο ένα στη λίστα της Yamaha.

O Ισπανός πολυπρωταθλητής σχολίασε την επιστροφή του στη Yamaha λέγοντας: “Είμαι πολύ χαρούμενος για την απόφασή μου να γίνω μέλος της εργοστασιακής ομάδας εξέλιξης της Yamaha. Σκόπευα να παραμείνω μέσα στα πράγματα των MotoGP και πιστεύω πως η επιστροφή μου ως αναβάτης εξέλιξης είναι ο ιδανικός ρόλος για μένα. Γνωρίζω την ομάδα και την Μ1 πάρα πολύ καλά! Με τη Yamaha έχουμε κοινές πολλές καλές αναμνήσεις και μαζί έχουμε κερδίσει τρεις τίτλους! Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Yamaha που μου έδωσε την ευκαιρία να κάνω αυτό που αγαπώ (σ.σ. να οδηγεί και να πιέζει τις μοτοσυκλέτες στα όριά τους), ενώ παράλληλα δεν θα χρειαστεί να αλλάξω την καθημερινότητά μου, που πλέον είναι πιο ήρεμη συγκριτικά απ’ την εποχή που ήμουν αγωνιζόμενος.”

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.