MotoGP 2020, Jerez – FP1: Ο συνήθης ύποπτος…

Απειροελάχιστη η διαφορά Marquez – Vinales
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

17/7/2020

Επιτέλους το παγκόσμιο πρωτάθλημα ξεκινά και πάλι (για τις Moto2 και Moto3, καθώς για τα MotoGP αυτό θα είναι ο πρώτος αγώνας), με τις πρώτες ελεύθερες δοκιμές να ολοκληρώνονται χωρίς προβλήματα στην πίστα της Jerez. Σ' αυτές τις πρώτες δοκιμές, ο Ισπανός, εργοστασιακός αναβάτης της Repsol Honda, Marc Marquez, συνέχισε από εκεί που σταμάτησε την περσινή σεζόν μπαίνοντας επικεφαλής στον πίνακα των χρόνων. Να θυμίσουμε ότι ο τελευταίος αγώνας των MotoGP έγινε πριν από οκτώ ολόκληρους μήνες κι αυτό προσθέτει ένα ειδικό βάρος στις εξελίξεις.

Η συγκεκριμένη επίδοση, είναι και μια δήλωση-προειδοποίηση στους υποψήφιους σφετεριστές του τίτλου, η οποία φαίνεται να διαλύει και τις αμφιβολίες που είχαν δημιουργηθεί στις επίσημες δοκιμές των MotoGP, πριν επιβληθούν οι όροι της καραντίνας και αναβληθεί η εκκίνηση της φετινής σεζόν. Τότε, τα αποτελέσματα του Marquez ήταν έως και απογοητευτικά, πάνω στη σέλα του αναβαθμισμένου RC213V από το HRC, ενώ τώρα οδήγησε ένα… υβρίδιο της περσινής του μοτοσυκλέτας με τα updates που πρότειναν οι μηχανολόγοι της Honda. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ο Cal Crutchlow με την ίδια μοτοσυκλέτα έγραψε τον τρίτο καλύτερο χρόνο, μόλις 88 χιλιοστά του δευτερολέπτου πίσω από τον Ισπανό που έθεσε το σημείο αναφοράς στο 1:37.350.

Ανάμεσα στα δύο Honda όμως, μπήκε "σφήνα" ο Maverick Vinales, ο οποίος για μόλις 24 χιλιοστά του δευτερολέπτου έμεινε στην δεύτερη θέση του σχετικού πίνακα. Ο εργοστασιακός αναβάτης της Monster Yamaha ήταν ιδιαίτερα ευχαριστημένος με την δουλειά που είχε γίνει στην μοτοσυκλέτα του όλο αυτό το διάστημα από τους μηχανικούς του εργοστασίου, κάτι όμως που δεν ισχύει για τον Valentino Rossi που ήταν 13ος με διαφορά 0,768 δευτερόλεπτα.

Ο Andrea Dovizioso με την Ducati δεν φάνηκε να είναι πολύ επηρεασμένος από το χειρουργείο που ακολούθησε τον πρόσφατο τραυματισμό του σε προπόνηση ΜΧ, καθώς ήταν ο ταχύτερος αναβάτης της Ducati και τέταρτος στον πίνακα των χρόνων. Πίσω του και με σχετικά πολύ μικρή απόσταση βρέθηκαν ο Joan Mir με την Suzuki, ο Javk Miller επίσης με Ducati και ο Alex Rins με Suzuki.

Πολύ θετικά όμως ήταν τα αποτελέσματα και για την ΚΤΜ, με τον Pol Espargaro να γράφει τον όγδοο καλύτερο χρόνο, με άλλες δύο μοτοσυκλέτες να ακολουθούν πίσω του και να συμπληρώνουν την πρώτη δεκάδα, αυτές των Iker Lecuona και Brad Binder! Ο Johan Zarco πάνω στην Ducati της Reale Anvitia δεν μπήκε για λίγο στην δεκάδα, αφήνοντας πίσω του τους Morbidelli και Rossi (όπως αναφέραμε παραπάνω). Από την άλλη, ο Quartararo, ο οποίος ήταν υποχρεωμένος να μείνει εκτός πίστας για τα πρώτα 20 λεπτά λόγω της ποινης που του επιβλήθηκε, δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από την 17η θεση.

Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι δεν σημειώθηκε καμία πτώση  κατά την διάρκεια των FP1, με μοναδικό… συμβάν, την έξοδο του Aleix Espargaro χωρίς κανένα παρατράγουδο.

 

Αποτελέσματα FP1
1
Marc Marquez
Repsol Honda (RC213V)
1'37.350s
2
Maverick Viñales
Monster Yamaha (YZR-M1)
+0.024s
3
Cal Crutchlow
LCR Honda (RC213V)
+0.088s
4
Andrea Dovizioso
Ducati Team (GP20)
+0.121s
5
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.131s
6
Jack Miller
Pramac Ducati (GP20)
+0.137s
7
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.219s
8
Pol Espargaro
Red Bull KTM (RC16)
+0.362s
9
Iker Lecuona
Red Bull KTM Tech3 (RC16)*
+0.364s
10
Brad Binder
Red Bull KTM (RC16)*
+0.573s
11
Johann Zarco
Reale Avintia (GP19)
+0.590s
12
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.632s
13
Valentino Rossi
Monster Yamaha (YZR-M1)
+0.768s
14
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
+0.779s
15
Aleix Espargaro
Aprilia Gresini (RS-GP)
+0.859s
16
Alex Marquez
Repsol Honda (RC213V)*
+0.862s
17
Fabio Quartararo
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.895s
18
Francesco Bagnaia
Pramac Ducati (GP20)
+0.966s
19
Tito Rabat
Reale Avintia (GP19)
+0.987s
20
Miguel Oliveira
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
+1.156s
21
Danilo Petrucci
Ducati Team (GP20)
+1.157s
22
Bradley Smith
Aprilia Test Rider (RS-GP)
+1.380s

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.