MotoGP 2022, Αυστριακό GP, FP1: Τρία Ducati στις τέσσερις πρώτες θέσεις

Ταχύτερος όλων ο Jack Miller
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/8/2022
Τα πρώτα δοκιμαστικά στην πίστα του Red Bull Ring για το Αυστριακό GP του 2022 ανέδειξαν ως πρωταγωνιστή τη Ducati που είχε τρεις πιλότους στις τέσσερις πρώτες θέσεις της κατάταξης, με ταχύτερο όλων τον εργοστασιακό Jack Miller.
 
Η έντονη βροχόπτωση της Πέμπτης είχε αφήσει βρεγμένη την πίστα, που διαθέτει πλέον νέα χάραξη, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό τον Μάρτιο του 2022.
Έτσι λίγο πριν τη δεύτερη στροφή η πίστα του Hermann Tilke έχει πλέον ένα “εσάκι” (Münzer Chicane) για να μειώσει την ταχύτητα των μοτοσυκλετών στη μεγάλη ευθεία της πίστας, κάτι που μεταφράζεται σε μεγαλύτερη ασφάλεια των αγωνιζομένων, αλλά και πιο αργούς χρόνους από την προηγούμενη χάραξη.
 
Στην αρχή των πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών οι αγωνιζόμενοι βγήκαν όλοι με βρόχινα ελαστικά, ενώ σιγά-σιγά η αγωνιστική γραμμή ξεκίνησε να στεγνώνει, όμως ακόμα και στο τέλος δεν είχε στεγνώσει παντού.
 
Οι αναβάτες κινούνταν μουδιασμένα, με τις κλίσεις να είναι συντηρητικές, ενώ όλοι προσπαθούσαν να εγκλιματιστούν στη νέα χάραξη της πίστας, και να αποφύγουν κάποια πτώση στα βρεγμένα τμήματα.
 
Ο Miguel Oliveira οδήγησε την κούρσα των ταχύτερων γύρων, ενώ ο πρώτος αναβάτης που βγήκε στην πίστα με slick ελαστικά ήταν ο Marco Bezzecchi, 15 λεπτά πριν το τέλος των δοκιμαστικών.
 
Η απόφαση του αναβάτη της Mooney VR46 Racing Team αποδείχτηκε σωστή, καθώς 9 λεπτά πριν το τέλος σημείωσε τον πρώτο χρόνο και συνέχισε να τον βελτιώνει.
 
Το παράδειγμα του Ιταλού στην επιλογή ελαστικών ακολούθησαν και οι υπόλοιποι, με τους χρόνους να πέφτουν εντυπωσιακά, ενώ 8 λεπτά πριν το τέλος είχαμε μια ανώδυνη πτώση του Remy Gardner.
Έξι λεπτά πριν το τέλος των δοκιμαστικών, ο Jack Miller που βρισκόταν εξαρχής κοντά στην κορυφή ξεκίνησε να γράφει καλύτερους χρόνους, για να παραμείνει πρώτος μέχρι τέλους, με χρόνο 1.30.756. Για σύγκριση, στα στεγνά FP1 του 2021, πρώτος ήταν ο Johann Zarco με 1.22.827 που αποτέλεσε όμως και ρεκόρ πίστας, με τον δεύτερο Joan Mir να σημειώνει χρόνο 0.798 δευτερόλεπτα πιο αργό. Οι υπολογισμοί για τις ίδιες συνθήκες μεταξύ παλιάς και νέας χάραξης κάνουν λόγο για πιο αργούς χρόνους κατά 5-6 δευτερόλεπτα.
 
Ο Fabio Quartararo εμφανίστηκε εκνευρισμένος, τη μια επειδή έχασε τα φρένα στο τέλος της ευθείας, ενώ κατόπιν πέρασε “φίλερ” τον Nakagami, σήκωσε τη μοτοσυκλέτα του για να μην πέσει και ξεκίνησε τις χειρονομίες.
 
Παρά τον εκνευρισμό του όμως, ο Πρωταθλητής του 2021 έδειξε τη στόφα του, όπου τρία λεπτά πριν το τέλος έγραψε τον 2ο ταχύτερο χρόνο, ενώ τερμάτισε το session στην πέμπτη θέση.
 
Λίγο πριν τελειώσει ο χρόνος, ο Maverick Vinales είχε έξοδο στην 5, αλλά δεν έπεσε για να τερματίσει τελικά 11ος, ενώ ο Aleix Espargaro σημείωσε μεν έναν γρήγορο και ανταγωνιστικό χρόνο, πάτησε λίγο όμως εκτός ορίων με αποτέλεσμα ο χρόνος του να διαγραφεί και να βρεθεί στην 17η θέση.
 
Στο τέλος, πίσω από τον Miller, δεύτερος ήταν ο Johann Zarco της Prima Pramac Racing με Ducati, κάνοντας το 1-2 για την ιταλική μάρκα, ενώ τρίτος βρέθηκε ο Joan Mir με τη Suzuki. Τέταρτο ήταν ένα ακόμα Ducati, με τον Jorge Martin και η πρώτη πεντάδα έκλεισε με τον Fabio Quartaro και τη Yamaha.
 
Αποτελέσματα FP1
1 43 Jack MILLER AUS Ducati Lenovo Team DUCATI 1'30.756 
2 5 Johann ZARCO FRA Prima Pramac Racing DUCATI 1'31.374 
3 36 Joan MIR SPA Team SUZUKI ECSTAR SUZUKI 1'31.576 
4 89 Jorge MARTIN SPA Prima Pramac Racing DUCATI 1'31.616 
5 20 Fabio QUARTARARO FRA Monster Energy Yamaha MotoGP YAMAHA 1'31.773 
6 42 Alex RINS SPA Team SUZUKI ECSTAR SUZUKI 1'31.875 
7 33 Brad BINDER RSA Red Bull KTM Factory Racing KTM 1'31.913 
8 30 Takaaki NAKAGAMI JPN LCR Honda IDEMITSU HONDA 1'31.941 
9 23 Enea BASTIANINI ITA Gresini Racing MotoGP DUCATI 1'31.976 
10 4 Andrea DOVIZIOSO ITA WithU Yamaha RNF MotoGP Tea YAMAHA 1'32.007 
11 12 Maverick VIÑALES SPA Aprilia Racing APRILIA 1'32.074 
12 72 Marco BEZZECCHI ITA Mooney VR46 Racing Team DUCATI 1'32.321
13 88 Miguel OLIVEIRA POR Red Bull KTM Factory Racing KTM 1'32.422 
14 73 Alex MARQUEZ SPA LCR Honda CASTROL HONDA 1'32.437 19 
15 21 Franco MORBIDELLI ITA Monster Energy Yamaha MotoGP YAMAHA 1'32.488
16 63 Francesco BAGNAIA ITA Ducati Lenovo Team DUCATI 1'32.513 
17 41 Aleix ESPARGARO SPA Aprilia Racing APRILIA 1'32.557 
18 6 Stefan BRADL GER Repsol Honda Team HONDA 1'32.748 
19 49 Fabio DI GIANNANTONIO ITA Gresini Racing MotoGP DUCATI 1'32.775 
20 44 Pol ESPARGARO SPA Repsol Honda Team HONDA 1'32.905 
21 32 Lorenzo SAVADORI ITA Aprilia Racing APRILIA 1'32.963 
22 10 Luca MARINI ITA Mooney VR46 Racing Team DUCATI 1'32.998 
23 25 Raul FERNANDEZ SPA Tech3 KTM Factory Racing KTM 1'33.796 
24 40 Darryn BINDER RSA WithU Yamaha RNF MotoGP Tea YAMAHA 1'35.072
25 87 Remy GARDNER AUS Tech3 KTM Factory Racing KTM 1'35.092 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.