MotoGP 2023, Αυστραλία, PR - Το 1-2 η KTM με Binder και Miller, σε μπελάδες ξανά ο Bagnaia

Το δράμα των Ιαπώνων συνεχίζεται καθώς η ταχύτερη ιαπωνική μοτοσυκλέτα είναι αυτή του Rins στην δωδέκατη θέση

motomag MotoGP 2023, Αυστραλία, PR, Ταχύτερος ο Binder, σε μπελάδες ο Bagnaia

Από τον

Γιάννη Τσινάβο

20/10/2023

Έκπληξη με πορτοκαλί χρώμα στα PR για το GP της Αυστραλίας, καθώς ο Brad Binder της Red Bull KTM Factory Racing ήταν ταχύτερος όλων στο PR της Παρασκευής, μπροστά από τον teammate του Jack Miller, με τον Maverick Viñales (Aprilia Racing), να σημειώνει τον τρίτο χρόνο. Όσον αφορά τη μάχη του τίτλου, ο Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team), θα πρέπει να περάσει από το Q1 καθώς ολοκλήρωσε την προσπάθεια του στην ενδέκατη θέση , με τον Jorge Martin (Prima Pramac Racing), να τερματίζει τέταρτος.

Με τα βλέμματα όλων να βρίσκονται στους δύο μονομάχους του τίτλου Bagnaia και Martin, ξεκίνησε η διαδικασία του PR στην πίστα του Philip Island. Η απογευματινή περίοδος της Παρασκευής -θυμίζουμε τη διαφορά ώρας που έχουμε με την Αυστραλία- είχε μεγάλη σημασία καθώς θα βλέπαμε ποιοι αναβάτες θα περνούσαν στο Q2, έχοντας ένα πλεονέκτημα σε σχέση με αυτούς που θα πρέπει να παλέψουν από τo Q1. Με γνώμονα όλα αυτά οι περισσότεροι αναβάτες τοποθέτησαν στις μοτοσυκλέτες τους τη μαλακή γόμα ώστε να σημειώσουν έναν χρόνο που θα τους έφερνε στην πρώτη δεκάδα. Το μόνο απρόοπτο που διατάραξε την διαδικασία ήταν δύο μεγάλα πτηνά της τοπικής πανίδας τα οποία έκαναν την βόλτα τους στην πίστα με αποτέλεσμα να βγει για λίγο η κόκκινη σημαία ώστε να απομακρυνθούν.

Πολύ καλό ξεκίνημα στην Αυστραλία έκαναν οι Binder, Miller, Viñales οι οποίοι έδειχναν πως έχουν βρει με το καλημέρα το σωστό set-up των μοτοσυκλετών τους. Λίγο αργότερα σε αυτή την παρέα θα έμπαινε και ο Aleix Espargaro (Aprilia Racing), με τον Ισπανό να ανεβαίνει προσωρινά στην πρώτη θέση. Με τις Aprilia να κρατούν την πρωτοπορία δέκα λεπτά πριν τη λήξη της διαδικασίας, είδαμε την αντεπίθεση της Ducati και συγκεκριμένα των αναβατών της Prima Pramac Racing, με τους Jorge Martin και Johann Zarco να κατεβάζουν τους χρόνους. Ωστόσο το ιταλικό πάρτυ θα χαλούσαν λίγο αργότερα οι δύο αναβάτες της KTM. Στα τελευταία λεπτά της διαδικασίας ο Binder κατεβάζοντας συνεχώς τους χρόνους κατάφερε να βρεθεί στην πρώτη θέση, με τον αναβάτη της KTM να είναι ο μόνος που κατέβηκε κάτω από το 1:28, καθώς σημείωσε χρόνο 1:27.943. Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο teammate τού Miller, με τον τοπικό ήρωα να καταφέρνει στο τέλος να βρεθεί πίσω από τον Binder. Την τριάδα συμπλήρωσε ο Viñales, ο οποίος μετά τον εξαιρετικό αγώνα που έκανε στην Ινδονησία δείχνει δυνατός και στην Αυστραλία.

Τέταρτος ήταν ο Martin, με τον Ισπανό να αποκτά ένα σαφές προβάδισμα σε σχέση με τον αντίπαλο του στη μάχη του τίτλου, Bagnaia. Στην πέμπτη θέση συναντάμε τον Pol Espargaro (GASGAS Factory Racing Tech3), ο οποίος δείχνει σιγά σιγά να επανέρχεται σε ανταγωνιστικό ρυθμό μετά τον σοβαρό τραυματισμό του. Μία θέση πιο πίσω στην έκτη τερμάτισε ο Marco Bezzecchi (Mooney VR46 Racing Team), με τον Fabio Di Giannantonio (Gresini Racing MotoGP), να ολοκληρώνει την προσπάθεια του στην έβδομη θέση. Στην όγδοη θέση βρίσκουμε την πρώτη εργοστασιακή Ducati του Enea Bastianini, με τους Espargaro και Zarco να τερματίζουν στο PR, στην ένατη και δέκατη θέση αντίστοιχα.

Από την άλλη ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team), όπως και στην Ινδονησία δεν ξεκίνησε καλά με τον Ιταλό να ολοκληρώνει την προσπάθεια του στην ενδέκατη θέση και να είναι αναγκασμένος να περάσει από το Q1. Στην δωδέκατη θέση συναντάμε την “καλύτερη” ιαπωνική μοτοσυκλέτα αυτή της LCR Honda, με τον Alex Rins να δείχνει σημάδια αγωνιστικής επιστροφής μετά από τον τραυματισμό στο πόδι του. Όσον αφορά τον Marc Marquez (Repsol Honda), τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο, ο Ισπανός είχε δύο πτώσεις στο FP1 και μία στο PR, με την φράση "zero expectations" -μηδενικές προσδοκίες- την οποία είπε την Πέμπτη να τα λέει όλα για το πως θα κυλήσει το GP στην Αυστραλία για τον ίδιο. Ο Ισπανός αναβάτης της Honda τερμάτισε στην δέκατη έκτη θέση με τον Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP), να τον ακολουθεί μία θέση πιο πίσω στην δέκατη έβδομη.

Μετά το τέλος της διαδικασίας οι οργανωτές ανακοίνωσαν πως θα υπάρξει αλλαγή στο πρόγραμμα λόγω των κακών καιρικών συνθηκών που προβλέπονται για την Κυριακή 22 Οκτωβρίου. Ο αγώνας της Κυριακής μεταφέρεται το Σάββατο 21 Οκτωβρίου στις 15:10 τοπική ώρα Αυστραλίας -07:10 ώρα Ελλάδας-, με τον Sprint Race αγώνα να διεξάγεται την Κυριακή 22 Οκτωβρίου στις 14:00 τοπική ώρα Αυστραλίας -06:00 ώρα Ελλάδας-, εφόσον το επιτρέψουν οι καιρικές συνθήκες.

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!