MotoGP 2023 - Jerez, FP1 - Τρέλανε μας μικρέ Σαμουράι!

Ταχύτερος όλων ο δοκιμαστής της ΚΤΜ και wildcard συμμετοχή, Dani Pedrosa
Dani Pedrosa FP1 Jerez
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

28/4/2023

Αν δεν είχατε δει τα πρώτα δοκιμαστικά της Jerez και σας λέγαμε πως ένα ΚΤΜ σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο, το πιθανότερο είναι πως θα εντυπωσιαζόσασταν. Προσθέστε τώρα και το γεγονός πως ο αναβάτης του ήταν ο Dani Pedrosa και ανεβαίνουμε σε άλλα επίπεδα έκπληξης!

Ο Dani Pedrosa, wildcard συμμετοχή της Red Bull KTM Factory Racing στο GP της Jerez, άφησε τους πάντες με το στόμα ανοιχτό, σημειώνοντας διαδοχικούς ταχύτερους γύρους καθ’ όλη τη διάρκεια των πρώτων δοκιμαστικών, για να τερματίσει στην πρώτη θέση, με χρόνο 1:36.770.

Ποιος το περίμενε; Κανένας μάλλον. Ακόμα τώρα και αν τα πρώτα δοκιμαστικά έχουν χαρακτήρα προθέρμανσης, η θέση του Pedrosa παραμένει εντυπωσιακή, ενώ σημειώστε πως η οδήγηση του Ισπανού δεν ήταν “λίγο πριν την πτώση” οριακή, έχοντας ροή και με τη μοτοσυκλέτα να δείχνει εξαιρετικά σταθερή από κάτω του. Σημειώστε επιπλέον πως ο 37χρονος Dani έχει να συμμετάσχει σε αγώνα MotoGP ενάμισι χρόνο. Σίγουρα το RC16 έχει βελτιωθεί, κάτι έχει φανεί και στους πρώτους αγώνες της σεζόν, ενώ φάνηκε και στα πρώτα δοκιμαστικά της Jerez από την 6η θέση του Brad Binder, 0,327 εκατοστά του δευτερόλεπτα πιο πίσω, και την 8η του Jack Miller, 0,492 εκατοστά πίσω από τον Dani, με τους “πορτοκαλί” αναβάτες να μπορούν να κάνουν την έκπληξη και στον αγώνα, ειδικά σε μια πίστα σαν τη Jerez που δεν αφήνει τη δύναμη των Ducati να ξεδιπλωθεί.

Jorge Martin

Δεύτερος ταχύτερος αναβάτης ήταν ο Jorge Martin της Prima Pramac με Ducati, μόλις 0,034 εκατοστά πιο πίσω, και τρίτος ο Takaaki Nakagami της LCR Honda Idemitsu, 0,274 εκατοστά πίσω από τον Pedrosa.

Bastianini

Καθόλου καλά δεν τα πήγαν οι Bagnaia και Bastianini (πρώτη του εμφάνιση μετά τον τραυματισμό του στο Portimao) της εργοστασιακής Ducati, καταλαμβάνοντας τις θέσεις 9 και 22, ενώ το ίδιο ή και χειρότερα τα πήγαν και οι εργοστασιακοί αναβάτες της Yamaha, με τον Quartararo 18ο και τον Morbidelli 20o.

Iker Lecuona

Την κατάταξη έκλεισαν ο αντικαταστάτης του Pol Espargaro, Jonas Folger στην 23η θέση και ο αντικαταστάτης του Marc Marquez, Iker Lecuona, στην 24η.

Ακολουθεί η κατάταξη των πρώτων δοκιμαστικών:

ΘΕΣΗ ΑΝΑΒΑΤΗΣ ΟΜΑΔΑ ΔΙΑΦΟΡΑ
1 Dani PEDROSA Red Bull KTM Factory Racing  
2 Jorge MARTIN Prima Pramac Racing 0.034
3 Takaaki NAKAGAMI LCR Honda IDEMITSU 0.274
4 Luca MARINI Mooney VR46 Racing Team 0.283
5 Aleix ESPARGARO Aprilia Racing 0.320
6 Brad BINDER Red Bull KTM Factory Racing 0.327
7 Alex MARQUEZ Gresini Racing MotoGP 0.368
8 Jack MILLER Red Bull KTM Factory Racing 0.492
9 Francesco BAGNAIA Ducati Lenovo Team 0.618
10 Maverick VIÑALES Aprilia Racing 0.619
11 Johann ZARCO Prima Pramac Racing 0.662
12 Alex RINS LCR Honda CASTROL 0.717
13 Miguel OLIVEIRA CryptoDATA RNF MotoGP Team 0.863
14 Marco BEZZECCHI Mooney VR46 Racing Team 0.912
15 Joan MIR Repsol Honda Team 1.080
16 Stefan BRADL HRC Team 1.132
17 Raul FERNANDEZ CryptoDATA RNF MotoGP Team 1.285
18 Fabio QUARTARARO Monster Energy Yamaha MotoGP 1.303
19 Fabio DI GIANNANTONIO Gresini Racing MotoGP 1.334
20 Franco MORBIDELLI Monster Energy Yamaha MotoGP 1.336
21 Augusto FERNANDEZ GASGAS Factory Racing Tech3 1.508
22 Enea BASTIANINI Ducati Lenovo Team 2.161
23 Jonas FOLGER GASGAS Factory Racing Tech3 2.775
24 Iker LECUONA Repsol Honda Team 3.739
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.