MotoGP 2023, Motegi, Ιαπωνία, PR - Ο Binder έσπασε το ρεκόρ του Jorge Lorenzo που κρατούσε από το 2015!

Ούτε μία ιαπωνική μοτοσυκλέτα στο TOP-10 μέσα στην Ιαπωνία...
Ο Brad Binder σημειώνει νέο ρεκόρ πίστας στο Motegi
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/9/2023

Στις θέσεις 2, 4 και 5 βρέθηκαν στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά της Ιαπωνίας οι τρεις πρώτοι της γενικής, όλοι τους πίσω από τον Binder της ΚΤΜ που έσπασε το πλέον μακροβιότερο ρεκόρ του MotoGP, που κρατούσε από το 2015! Δεύτερος ταχύτερος ήταν ο Πρωταθλητής του 2022, Bagnaia, με τους έτερους Ducatisti που παλεύουν για τον τίτλο του 23 να ακολουθούν πίσω από τον Aleix Espargaro της Aprilia.

Όπως και στα Free Practice, έτσι και στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά στην ιαπωνική πίστα, ο Jorge Martin δείχνει ιδιαίτερα φορμαρισμένος, σημειώνοντας με το καλημέρα τον ταχύτερο χρόνο, με 1:44.724. Δεύτερος αρχικά είναι ο Binder και τρίτος ο... Di Giannantonio. Πέμπτος είναι ο Quartararo, δέκατος ο Marc Marquez και μόλις 14ος ο Pecco, όμως όλοι ξέρουμε πως ο Bagnaia είναι slow starter.

Απώντες είναι ο Luca Marini, με σπασμένη κλείδα και ο Alex Marquez με σπασμένα πλευρά.

Μια μικρή πτώση έχει ο Raul Fernandez 38 λεπτά πριν το τέλος την ώρα που πιέζει, χωρίς όμως να χτυπήσει, ενώ στην πρώτη του επαφή με MotoGP μοτοσυκλέτα, ο Alex Rins δεν δείχνει να μπορεί να ανεβάσει ρυθμό, και είναι τελευταίος, 2,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον Martin, πίσω ακόμα και από τους δοκιμαστές Pirro και Crutchlow.

Τριάντα λεπτά πριν το τέλος, και ο Miguel Oliveira έχει φορέσει μαλακό ελαστικό και δείχνει να έχει βρει κάτι, για να ανέβει αρχικά δεύτερος, και αμέσως μετά πρώτος, με χρόνο 1:44.498. Δεύτερος είναι ο Quartararo, τρίτος ο Martin.

Πτώση έχουμε και από τον Jack Miller 24 λεπτά πριν το τέλος, με low-side, χωρίς ο Αυστραλός να χτυπήσει, ενώ έξοδο στην αμμοπαγίδα έχει ο Zarco, καταφέρνοντας όμως να παραμείνει όρθιος.

Απομένουν είκοσι λεπτά πριν το τέλος και όλοι οι αναβάτες έχουν μπει στα pits για να πάρουν μια ανάσα και για να αλλάξουν ελαστικά.

Αναρωτιόμαστε αν Marc Marquez και Pecco Bagnaia καταφέρουν να παραμείνουν στην πρώτη δεκάδα για τα πρώτα χρονομετρημένα, καθώς για την ώρα ο πρώτος βρίσκεται στη 10η θέση και ο δεύτερος στην 11η. Και ξαφνικά... ο Marc Marquez καταφέρνει να κατεβάσει χρόνο, για να ανέβει τρίτος στη γενική, 0.076 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο Oliveira.

Οι αναβάτες επιστρέφουν στην πίστα, και οι χρόνοι ξεκινούν να πέφτουν. Πρώτος περνά ο Aleix Espargaro, με 1:44.387, με χρόνο που δεν θα παραμείνει αλώβητος για πολύ όμως.

Και όντως, λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, πρώτος περνά ο Binder με 1:44.255, ενώ στην προσπάθεια του να πιέσει ο Quartararo έχει μια άσχημη πτώση με πολλά, δείχνοντας να έχει χτυπήσει λίγο στο πόδι, κουτσαίνοντας ελαφρώς.

Εντωμεταξύ ο Martin έχει περάσει στη δεύτερη θέση, αφήνοντας 3ο τον Aleix. Σημειώστε πως τώρα που οι αναβάτες πιέζουν με φρέσκα μαλακά ελαστικά -όσοι τα έχουν αλλάξει- η διαφορά του τελευταίου Rins από τον πρώτο έχει ανέβει στα 2,981 δευτερόλεπτα...

Δέκα λεπτά πριν το τέλος, οι τρεις επικρατέστεροι διεκδικητές του τίτλου βρίσκονται στην 12η θέση (Bagnaia), 7η θέση (Bezzecchi) και 3η θέση (Martin).

Το πρώτο 1:43 σημειώνει 8 λεπτά πριν το τέλος ο... Fabio Di Giannantonio, με 1:43.947, αναβάτης που έχει σοβαρό λόγο να ανησυχεί για τη θέση του στην Gresini το 2024, ειδικά με τις πληροφορίες που θέλουν τον Marc Marquez να μεταπηδά από τη Honda στη Ducati.

Έξι λεπτά πριν το τέλος, και όπως συνηθίζεται η επίθεση όλων φτάνει στο κρεσέντο της, με τους αγωνιζόμενους να προσπαθούν με φρέσκα ελαστικά να βρεθούν πάση θυσία στην πρώτη δεκάδα και τα Q2, έχοντας κλειδώσει όλοι σε time attack mode.

Και αυτό που φοβούνται όλοι γίνεται πράξη, με τις κίτρινες σημαίες να έχουν βγει λόγω δεύτερης πτώσης του Raul Fernandez στη 10, και μένει να δούμε αν κάποιοι άτυχοι αναβάτες δουν τους γύρους τους να ακυρώνονται.

Δυόμισι λεπτά πριν το τέλος και ο Brad Binder γυρίζει σε καταιγιστικό ρυθμό, καταφέρνοντας να σπάσει το ρεκόρ πίστας που κρατούσε απτό το 2015 ο Jorge Lorenzo με 1:43.790! Νέο ρεκόρ λοιπόν, με 1:43.489, και έχουμε ακόμα καιρό για να σπάσει και αυτό.

Ο Pecco Bagnaia δείχνει έτοιμος να γίνει εκείνος ο νέος κάτοχος του ρεκόρ, θα το χάσει όμως στο τελευταίο τμήμα της πίστας, για να βρεθεί δεύτερος πίσω από τον Binder.

Πτώση έχουμε για τον Marc Marquez, ο οποίος βρίσκεται μόλις 14ος, και δεν θα προλάβει να πάρει τη δεύτερη μοτοσυκλέτα του για να προσπαθήσει για κάτι καλύτερο.

Είναι δύσκολο να δούμε τον Rins να συνεχίζει, καθώς στο τέλος των δοκιμαστικών της Παρασκευής βρίσκεται τελευταίος, 3.747 δευτερόλεπτα πίσω από τον Binder.

Οι χρόνοι των PR έχουν ως εξής:

1. Brad Binder, KTM

2. Pecco Bagnaia, Ducati

3. Aleix Espargaro, Aprilia

4. Jorge Martin, Ducati

5. Marco Bezzecchi, Ducati

6. Fabio di Giannantonio, Ducati

7. Johann Zarco, Ducati

8. Maverick Vinales, Aprilia

9. Pol Espargaro, GASGAS

10. Jack Miller, KTM

11. Miguel Oliveira, Aprilia

12. Joan Mir, Honda

13. Fabio Quartararo, Yamaha

14. Marc Marquez, Honda

15. Franco Morbidelli, Yamaha

16. Cal Crutchlow, Yamaha

17. Raul Fernandez, Aprilia

18. Takaaki Nakagami, Honda

19. Augusto Fernandez, GASGAS

20. Michele Pirro, Ducati

21. Alex Rins, Honda

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.