MotoGP 2023, Mugello, Sprint Race - Νίκη Bagnaia, μετά από μάχη με Bezzechi και Martin

Δυνατές μάχες, επαφές, πτώσεις και νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας 366,1 χλμ/ώρα από τον Binder
Pecco Bagnaia
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

10/6/2023

O Pecco Bagnaia ήταν ο νικητής του αγώνα Spring στο GP του Mugello για το 2023, ο οποίος ξεκίνησε καλά μεν από την pole position, χρειάστηκε όμως να δώσει μάχη με τους Marco Bezzechi και Jorge Martin, για να επικρατήσει τελικά με μικρή διαφορά, περνώντας πρώτος τη γραμμή του τερματισμού.

Μαύρα και απειλητικά τα σύννεφα πάνω από το Mugello λίγο πριν τον αγώνα Spring, αλλά η εκκίνηση δίνεται με την πίστα στεγνή.

Σημειώστε πως αυτός είναι ο πρώτος αγώνας που οι αδελφοί Marquez θα ξεκινήσουν αμφότεροι από την πρώτη σειρά εκκίνησης, με την ποινή του Alex από το Le Mans (+3 θέσεις) να μην μετρά για τον αγώνα Sprint παρά μόνο για εκείνον της Κυριακής.

Alex Marquez

Στην πρώτη κιόλας στροφή έχουμε δράμα, καθώς ο Brad Binder χώνεται ανάμεσα στους προπορευόμενους, έχει επαφή με τον Alex Marquez, με αποτέλεσμα μια πτώση από τον αναβάτη της Prima Pramac Racing.

Pecco, Marquez

Ο Pecco έχει φύγει καλά, διατηρώντας την πρώτη θέση, δεύτερος παραμένει για την ώρα ο Marc Marquez, ενώ στην τρίτη θέση είναι ο Jorge Martin, με τέταρτο τον Luca Marini.

Δεν έχουν περάσει παρά λίγες στροφές από την εκκίνηση, και ξεκινούν να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες της βροχής...

Ο πρώτος γύρος ολοκληρώνεται και στη μεγάλη ευθεία της πίστας ο Martin περνά τον Marc Marquez, εκμεταλλευόμενος την υπέρτερη τελική ταχύτητα της Ducati.

Και ξαφνικά χαμός! Την ώρα που οι κριτές βγάζουν τις σημαίες για τη βροχή, με τους αναβάτες να μπορούν πλέον να μπουν στα pits για να αλλάξουν μοτοσυκλέτα (με βρόχινα ελαστικά), οι αγωνιζόμενοι ανεβάζουν ρυθμό για να βελτιώσουν τις θέσεις τους στην περίπτωση που χρειαστεί αλλαγή μοτοσυκλέτας ή γίνει διακοπή αγώνα.

Jorge Martin

Πρώτος περνά ο Martin και δεύτερος ο Miller αφήνοντας τρίτο τον Pecco... τέταρτος ο Marquez.

Οι 5-6 πρώτοι αλλάζουν συνεχώς θέσεις, και με 9 γύρους να απομένουν πρώτος είναι ο Martin, 2oς ο Bagnaia, τρίτος ο Marquez, τέταρτος ο Miller και 5ος ο Marini.

Ο Miller είναι όπως συνήθως επιθετικός, χάνει όμως τη γραμμή του για να ανοιχτεί, με τον Marquez να ανοίγεται με τη σειρά του για να αποφύγει την επαφή με τον αναβάτη της KTM και να χάνει αρκετές θέσεις.

Binder

Κάπου εδώ οι κριτές ανακοινώνουν long lap penalty για τον Binder, για την επαφή του με τον Alex Marquez, που κατέληξε στην πτώση του αναβάτη της Gresini.

Οκτώ γύρους πριν το τέλος, πρώτος ο Bagnaia, δεύτερος ο Martini, τρίτος ο Bezzechi, τέταρτος ο Marini, πέμπτος ο Miller, 6ow o Zarco, 7ος ο Binder, 8ος ο Marquez, με τον Quartararo 11ο.

Πέφτει ο Alex Rins ο οποίος μεταφέρεται στο ιατρικό κέντρο για περαιτέρω εξετάσεις -θυμίζουμε πως και ο Joan Mir της Honda έχει εγκαταλείψει ήδη από τα δοκιμαστικά, καθώς τραυματίστηκε και εκείνος.

Επτά γύρους πριν το τέλος ο Bastianini γράφει ταχύτερο γύρο δείχνοντας ψήγματα της ταχύτητας του, ενώ ο Martin χάνει τη γραμμή του, ανοίγεται, και ο Bagnaia περνά ξανά πρώτος, με δεύτερο τον Bezzechi.

Ο Marquez έχει ανέβει 7ος -μια θέση που δεν θα καταφέρει να βελτιώσει μέχρι το τέλος του αγώνα-, ενώ ο Binder έχει πέσει στην 14η θέση μετά το long lap penalty.

Κανείς δεν έχει αλλάξει μοτοσυκλέτα, και όλοι μένουν έξω με τα slick, με τον Binder να σημειώνει νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας με... 366,1 χλμ/ώρα! Αυτή κι αν είναι πρόοδος της ΚΤΜ, που καταφέρνει να βγάλει περισσότερα χιλιόμετρα από τις Ducati μέσα στο σπίτι τους, στο Mugello.

Mugello

Η νίκη φαίνεται πως θα παιχτεί μεταξύ Pecco και Bezzechi που έχουν κάνει ελάχιστη διαφορά από τους υπολοίπους, ενώ καραδοκούν οι Martin, Zarco, Miller και Marini, όλοι πολύ κοντά, για να εκμεταλλευθούν το παραμικρό λάθος των δύο πρώτων.

Ο Marquez δεν δείχνει ικανός να αντεπιτεθεί, και παραμένει 7ος, τελευταίος στο γκρουπ των πρώτων, ενώ πιο πίσω βρίσκεται ο Bastianini ο οποίος κάνει ολοένα και πιο αργούς χρόνους -όπως φαίνεται η κούραση από τον τραυματισμό και την αποχή του έχει αρχίσει να έχει αντίκτυπο στον ρυθμό του.

Ο Binder έχει αρχίσει να ανεβαίνει -δίχως όμως να έχει χρόνο για να διακριθεί- και 4 γύρους πριν το τέλος βρίσκεται 11ος, ενώ πίσω του είναι ο Miguel Oliveira, στον πρώτο του αγώνα μετά τον δεύτερο τραυματισμό του στη σεζόν του 23.

Δυο γύρους πριν το τέλος, και ο Bagnaia έχει 0.250 δευτερόλεπτα διαφορά από τον Bezzechi, με τους αναβάτες της Prima Pramac να ακολουθούν.

Ο Bagnaia αρχίζει να ανεβάζει τη διαφορά υπέρ του, η οποία πλέον φτάνει το μισό δευτερόλεπτο, ενώ ο Bezzechi πιέζει πολύ, και έχει μια στιγμή αγωνίας σε ένα φρενάρισμα, με τη μοτοσυκλέτα να βγαίνει εκτός ελέγχου για λίγο, όμως ο Ιταλός καταφέρνει να μην πέσει, αρχίζοντας μάλιστα να μειώνει τη διαφορά του από τον πρώτο Bagnaia.

Παράλληλα ο Zarco δείχνει έτοιμος να κάνει την κίνηση του στον Martin στον τελευταίο γύρο, όμως θα ήθελε δυο-τρεις ακόμα στροφές για να το καταφέρει, στροφές που δεν έχει.

Bagnaia

Στη γραμμή του τερματισμού πρώτος είναι ο Bagnaia, δεύτερος ο Bezzechi, τρίτος ο Martin, τέταρτος ο Zarco, πέμπτος ο Marini, έκτος ο Miller, έβδομος ο Marquez, όγδοος ο Aleix Espargaro, ένατος ο Bastianini, και δέκατος ο Quartararo.

Pecco

Ακολουθούν τα αναλυτικά αποτελέσματα του αγώνα.

Κατάταξη

 

Ετικέτες

MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC

Ο χαμένος κρίκος σε μία ανοικτή αλυσίδα
MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.

Ετικέτες