MotoGP 2024, Aragon GP, FP1: Ο Marc Marquez σε άλλο επίπεδο στη νέα άσφαλτο της πίστας

Διστακτικό ξεκίνημα από όλους, με τους χρόνους να απέχουν 2 δευτερόλεπτα από το ρεκόρ
Marc Marquez - Aragon FP1 2024
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/8/2024

Η έλλειψη δεδομένων για τη νέα άσφαλτο της πίστας του Aragon μεταφράστηκε σε διστακτικό ξεκίνημα από τους περισσότερους πρωταγωνιστές του MotoGP στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά, με τον Βασιλιά των αριστερόστροφων πιστών Marc Marquez να κάνει με το καλημέρα μεγάλη διαφορά. Νωρίς είναι ακόμα όμως, και αναμένουμε μεγάλες ανακατατάξεις στα P1 σήμερα το απόγευμα.

Ο καιρός είναι ηλιόλουστος, με ελάχιστα σύννεφα στον ουρανό να μην εμπνέουν ανησυχία. Αξίζει να πούμε πως η πίστα του Aragon έχει πρόσφατα υποστεί νέα ασφαλτόστρωση, και η Michelin δεν γνωρίζει πώς ακριβώς θα συμπεριφερθούν τα ελαστικά της στις νέες αυτές συνθήκες.

Η πίστα του Aragon είναι ιδιαίτερα λόγω της αριστερόστροφης φοράς της (φορά που επαναλαμβάνεται μόνο σε 5 πίστες από τις 20 του MotoGP, εδώ, στο Austin, στο Sachsenring, στη Valencia και στο Phillip Island), ενώ εδώ ο Marc Marquez που είναι ο Βασιλιάς των αριστερόστροφων πιστών έχοντας περισσότερες νίκες σε αυτές από οποιονδήποτε άλλο αναβάτη ήταν ανίκητος από το 2016 έως το 2019, πριν τον άσχημο τραυματισμό του χεριού του το 2020. Το 2021 ο Ισπανός τερμάτισε 2ος εδώ πίσω από τον Bagnaia, ενώ το 2022 συγκρούστηκε με τους Nakagami και Quartararo στον πρώτο κιόλας γύρο, για ένα άδοξο τέλος στον αγώνα του.

Marc Marquez

Ο 8 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής πλησιάζει τώρα τα 3 χρόνια χωρίς νίκη, και πριν τον αγώνα του Aragon δήλωσε με ρεαλισμό πως θα πρέπει να έχει το "τέλειο σαββατοκύριακο" σε μια πίστα που του αρέσει, για να έχει πιθανότητες να παλέψει με τους κορυφαίους αναβάτες της σεζόν -βλ Bagnaia, Martin και Bastianini, όλοι τους αναβάτες της GP24.

Aragon αναγνωριστικός γύρος

Όσον αφορά στη γενική βαθμολογία του MotoGP, θυμίζουμε πως αυτή τη στιγμή προηγείται ο Bagnaia με 275 βαθμούς, με δεύτερο τον Martin στους 270 και τρίτο τον Bastianini στους 214. Ο Marc Marquez βρίσκεται τέταρτος με 192 βαθμούς.

Δέκα λεπτά μετά την έναρξη των FP1, τα ονόματα στην κορυφή των χρόνων δεν πείθουν πως θα παραμείνουν για πολύ εκεί. καθώς έχουμε την εξής πρώτη πεντάδα: Oliveira 1:49.330, Pedro Acosta, Johann Zarco, Alex Marquez, Brad Binder.  O Fabio DiGiannantonio (επιστρέφει μετά από τραυματισμό και μένει να δούμε αν θα καταφέρει να ξεπεράσει τα δοκιμαστικά), είναι 6ος. 

Οι πρωταγωνιστές του Πρωταθλήματος δεν έχουν ακόμα δείξει τα δόντια τους, με τον Bagnaia να είναι 11ος, τον Martin 10ο, τον Bastianini 22ο και τον Marc Marquez 13ο.

Τριάντα λεπτά πριν το τέλος ο Oliveira έχει βελτιώσει τον χρόνο του στην 1η θέση, όμως αμέσως μετά στην κορυφή περνάο Marc Marquez με 1:48.383. Για σύγκριση, το ρεκόρ γύρου στην ισπανική πίστα -με την παλιά άσφαλτο- είναι το 1:46.069 του Bagnaia από το 2022.

Aragon brown track

Εδώ αξίζει να σημειωθεί ο τρόπος με τον οποίο η πίστα του Aragon βοηθά να αποφύγουν οι αναβάτες τις long lap ποινές για υπέρβαση των ορίων όταν πατούν στο πράσινο χρώμα εκτός πίστας, καθώς στο σιρκουί της Αραγονίας χρησιμοποιούνται τα λεγόμενα "Misano Curbs", όπως αναφέρει ο τεχνικός τηλεμετρίας Peter Bom (data engineer / crewchief της Leopard Racing Team), τα οποία κέρμπ καταλήγουν σε άλλη άσφαλτο με καφέ χρώμα. Στο τελείωμά τους, τα συγκεκριμένα curbs έχουν κατηφορικά τριγωνικά τμήματα που "πέφτουν" προς την καφετιά άσφαλτο, και κάνουν όποιον θέλει να πατήσει στο τέλος των curb να το ξανασκεφτεί καθώς αντί η κίνηση αυτή αντί να τον βοηθήσει θα τον βγάλει εκτός γραμμής και πίστας!

Είκοσι λεπτά έχουν περάσει από την έναρξη των FP1, με την πρώτη πεντάδα αυτή τη στιγμή να αποτελείται από τους Marc Marquez (πρώτος με διαφορά μισού δευτερολέπτου από τον 2ο), Pedro Acosta, Miguel Oliveira, Jack Miller και Augusto Fernandez. Καλύτερα τοποθετημένος αναβάτης ιαπωνικής μοτοσυκλέτας είναι ο Johann Zarco στην 7η θέση, ενώ ο Maverick Vinales είναι 12ος, ο Aleix Espargaro... 22ος και τελευταίος και ο Fabio Quartararo της Yamaha 15ος.

Νέα άσφαλτος στην Αραγονία

Όσον αφορά στη νέα άσφαλτο, για την ώρα οι αναβάτες δείχνουν να προβληματίζονται με το κράτημα του μπροστινού τροχού, και όχι του πίσω.

Δώδεκα λεπτά πριν το τέλος, ο Marc Marquez βελτιώνει τον χρόνο του, παραμένοντας στην κορυφή με 1:48.289, ενώ η πρώτη πεντάδα είναι: M. Marquez, Martin, Acosta, DiGia, Oliveira.

Έξι λεπτά απομένουν, και οι πιλότοι ξεκινούν το τελευταίο σερί γύρων τους για τα FP1, οι περισσότεροι έχοντας αλλάξει τα φθαρμένα ελαστικά με τα οποία συνηθίζεται να ξεκινούν όλοι τα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά με φρέσκα slick ελαστικά.

Στις πρώτες μεγάλες βελτιώσεις, αυτή του Bastianini που από 20ος, καταφέρνει να ανέβει στην 9η θέση, αν και ακόμα δείχνει να μην έχει βρει τον ρυθμό του στο Aragon.

Aragon new tarmac

Μέχρι στιγμής αρκετοί είναι οι αναβάτες που έχουν εξόδους στην φρέσκια άσφαλτο της πίστας, όμως όλες αυτές οι έξοδοι είναι σε ασφαλτοστρωμένους τομείς, και όχι σε αμμοπαγίδες.

Ο Vinales είναι μόλις 10ος όταν μπαίνει στα pits κοιτώντας το πίσω ελαστικό του, και κάνοντας απορημένες χειρονομίες στους τεχνικούς της Aprilia. Κάτι δεν κάθεται καλά στον Ισπανό, αλλά δεν γνωρίζουμε τι είναι αυτό, ενώ ο Aleix συνεχίζει να βρίσκεται στην τελευταία θέση των χρόνων, 3.174 δευτερόλεπτα πίσω από τον Marc Marquez!

Η καρό σημαία πέφτει, και οι αναβάτες έχουν πάρει την πρώτη τους διστακτική γεύση από τη νέα άσφαλτο. Για την ώρα η κατάταξη είναι ιδιόμορφη, και μένει να δούμε ποιοί θα βελτιωθούν και πόσο στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά σήμερα το απόγευμα,.

Η πρώτη δεκάδα είναι η εξής:

1. Marc Marquez, Ducati

2. Jorge Martin, Ducati

3. Pedro Acosta, GASGAS

4. Brad Binder, KTM

5. Fabio DiGiannantonio, Ducati

6. Alex Marquez, Ducati

7. Miguel Oliveira, Aprilia

8. Jack Miller, KTM

9. Enea Bastianini, Ducati

10. Franco Morbidelli, Ducati

Καλύτερα τοποθετημένος αναβάτης ιαπωνικού εργοστασίου είναι ο Joan Mir της Honda στην 13η θέση, o Alex Rins της Yamaha στην 14η θέση, ενώ ο Quartararo σημείωσε τον 18ο καλύτερο χρόνο. Κι ο Bagnaia; Στην εξαιρετικά κακή ακόμα και για εκείνον που ξεκινά πάντα αργά στα πρώτα δοκιμαστικά 21η θέση.

Μετά από τα FP1 έλαβαν χώρα και οι δοκιμές εκκινήσεων, με τους αναβάτες να προπονούνται στην ευθεία της πίστας.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.