MotoGP 2024, Emilia Romagna GP, Q2 - O Francesco Bagnaia την pole με νέο ρεκόρ γύρου

Pecco και Jorge βρίσκονται στο δικό τους επίπεδο στο Misano - Πτώση και 7η θέση για Marc Marquez

Από τον

Κώστα Γκαζή

21/9/2024

Οι χρόνοι στα Q2, όπως και στα προηγούμενα χρονομετρημένα αλλά και τα ρεκόρ πίστας που αντάλλαξαν οι δυο αναβάτες, έδειξαν ξεκάθαρα τη διαφορά που έχουν Pecco Bagnaia και Jorge Martin από τους υπόλοιπους αγωνιζόμενους στο GP της Emigilia Romana, με τον Marc Marquez να μας χαρίζει ξανά στιγμές αγωνίας, αφού έπεσε και πάλι στα Q2 όπως είχε πέσει και πριν λίγες εβδομάδες στην ίδια πίστα, ενώ αν τότε είχε βρεθεί 9ος, τώρα ο Comeback King θα εκκινήσει από την 7η θέση της σχάρας εκκίνησης...

Στα Q1 βρίσκεται σύσσωμη η Honda, σχεδόν σύσσωμο το Pierer Group -πλην του Acosta-, και οι δυο αναβάτες της Trackhouse Aprilia, αλλά και ο Alex Rins που προέρχεται από τραυματτισμό. Τελικά ο Rins, που συμπλήρωσε μόλις 13 γύρους πριν τα Q1 δεν θα καταφέρει να συνεχίσει, και αποσύρεται από το GP της Emilia Romagna. Πτώση έχει ο Alex Marquez στα αρχικά στάδια των Q1, με τις πολλές πτώσεις μέχρι στιγμής να αποδίδονται στις χαμηλές θερμοκρασίες της πίστας και σε κρύα ελαστικά -10 βαθμοί κάτω από το προηγούμενο GP που πραγματοποιήθηκε στο Misano στις 6-8 Σεπτεμβρίου του 2024. Να πούμε εδώ πως στα FP2 πριν τα Q1 ανώδυνη πτώση είχε και ο Marc Marquez, μην ανησυχώντας όμως για τη θέση του, καθώς ήταν ταχύτατος σε όλα τα δοκιμαστικά μέχρι στιγμής. Στο τέλος των Q1 έχουμε μια ακόμη πτώση, αυτή τη φορά από τον Augusto Fernandez, χωρίς τραυματισμό ευτυχώς.

Οι δυο αναβάτες που καταφέρουν να περάσουν στα Q2 είναι οι Brad Binder και Miguel Oliveira, ενώ καλύτερα τοποθετημένος αναβάτης για τη Honda είναι ο Luca Marini στην 5η θέση των πρώτων προκριματικών δοκιμαστικών (που σημαίνει πως θα ξεκινήσει 17ος στους 2 αγώνες της Emilia Romagna), 0.358 δευτερόλεπτα πίσω από τον χρόνο του Binder. Τελευταίος θα ξεκινήσει ο Alex Marquez, που λόγω και της πτώσης του δεν κατάφερε να “γράψει” καλό χρόνο.

Τα Q2 ξεκινούν με καλό καιρό, στεγνή την πίστα, αλλά οι χαμηλές θερμοκρασίες -20 βαθμοί Κελσίου- απαιτούν προσοχή από τους αναβάτες, όπως είδαμε από τις αρκετές μέχρι στιγμής για Παρασκευή και πρωί Σαββάτου.

Οι πρώτοι ταχύτεροι γύροι στο Q2 φέρνουν αρχικά τον Vinales πρώτο, για να αντικατασταθεί άμεσα από τον Marc Marquez, και κατόπιν με τον Jorge Martin, ο οποίος γίνεται ο πρώτος αναβάτης για σήμερα στο 1:30. Λίγα δευτερόλεπτα μόνο όμως κρατά η χαρά του Ισπανού καθώς ο Bagnaia γράφει 1:30.879 και περνά εκείνος πρώτος. Παντού βλέπουμε καλύτερους χρόνους, και είναι σχεδόν σίγουρα πως θα δούμε νέο ρεκόρ πίστας εδώ.

Με 10 λεπτά να απομένουν ο Pedro Acosta δηλώνει παρών, και στο καπάκι τον περνά ο Martin, με νέο ρεκόρ γύρου 1:30.245!

Και το δράμα με τον Marc συνεχίζεται, αφού λίγο πριν βγει στην πίστα ο Ισπανός επιστρέφει πάλι στο box του, άγνωστο γιατί. Τελικά βγαίνει ξανά ένα λεπτό αργότερα. Έχει τώρα στη διάθεσή του 4 λεπτά για να γράψει 2 γρήγορους γύρους -αν είναι τυχερός- ώστε να καταφέρει να ξεκινήσει ψηλά στη σχάρα εκκίνησης.

Αμέσως μετά έχουμε δράμα, καθώς πέφτει ο Marc Marquez (που πρέπει να μας κρατά πάντα σε αγωνία), χάνοντας το μπροστινό στην 3... καταφέρνει όμως να καβαλήσει την πεσμένη μοτοσυκλέτα του και να επιστρέψει γρήγορα στα pits για να πάρει τη δεύτερη μοτοσυκλέτα του.

Λίγο πριν την τελευταία προσπάθεια στα 5 τελικά λεπτά των Q2, η πρώτη πεντάδα έχει ως εξής: Martin, Bagnaia, Acosta, Marc Marquez και Bastianini.

Και το δράμα με τον Marc συνεχίζεται, αφού λίγο πριν βγει στην πίστα ο Ισπανός καθώς προχωρά να καβαλήσει τη μοτοσυκλέτα του... αλλάζει γνώμη (!) και επιστρέφει πάλι στο box του, άγνωστο γιατί. Τελικά βγαίνει ξανά ένα λεπτό αργότερα. Έχει τώρα στη διάθεσή του 4 λεπτά για να γράψει 2 γρήγορους γύρους -αν είναι τυχερός- ώστε να καταφέρει να ξεκινήσει ψηλά στη σχάρα εκκίνησης.

Martin και Bagnaia βρίσκονται στο δικό τους επίπεδο, πιέζοντας πολύ, και γράφοντας ταχύτερους χρόνους σε κάθε χρονομετρημένο τμήμα της πίστας.

Κι ενώ όλοι περιμένουν να δουν το πρώτο 1:29 στο Misano, ο Pecco φτάνει πολύ κοντά για να γράψει 1:30.031, παίρνοντας πίσω το ρεκόρ από τον Martin και παίρνοντας μια θριαμβευτική pole position.

Τελικά ο Marc Marquez παρατά την προσπάθεια για να γράψει κάποιον καλό χρόνο, αρκούμενος στην 7η θέση, κα θα εκκινήσει από την 3η σειρά στη σχάρα εκκίνησης, έχοντας πάλι δύσκολη αποστολή, τη στιγμή που οι 2 κύριοι ανταγωνιστές του εκκινούν από τις θέσεις 1-2.

Η πρώτη δεκάδα στη σχάρα εκκίνησης για τους αγώνες του Σαββάτου και της Κυριακής έχει ως εξής:

1. Pecco Bagnaia, Ducati, 1:30.031

2. Jorge Martin, Ducati, +0.214

3. Enea Bastianini, Ducati, +0533

4. Brad Binder, KTM, +0.605

5. Pedro Acosta, GASGAS, +0.700

6. Marco Bezzecchi, Ducati, +0.806

7. Marc Marquez, Ducati, +0.849

8. Maverick Vinales, Aprilia, +0.878

9. Fabio Quartararo, Yamaha, +0.890

10. Franco Morbidelli, Ducati, +0.901

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!