MotoGP 2025, Πρώτες δοκιμές Sepang - Ταχύτερος ο Quartararo, με πολλές ελλείψεις συμμετοχών

Yamaha, Trackhouse Aprilia και Δοκιμαστές μας έδωσαν μια πρώτη MotoGP γεύση για το 2025 - Στις 5-7 Φεβρουαρίου το "πραγματικό" τεστ
Fabio Quartararo
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/2/2025

Πολλές οι ελλείψεις στο τριήμερο “Shakedown MotoGP Test” στη Sepang της Μαλαισίας, αφού απουσίαζαν όλοι οι πρωτοκλασάτοι αναβάτες, με τις ομάδες της Yamaha, τους rookies και τους δοκιμαστές να αναλαμβάνουν να βγάλουν το φίδι από την τρύπα, συλλέγοντας τα πρώτα πολύτιμα δεδομένα τηλεμετρίας από τις μοτοσυκλέτες του 2025 -και όχι, η Iwata δεν παρουσίασε ακόμα τον V4 κινητήρα της. Μείνετε συντονισμένοι γιατί ακολουθεί το 2ο τεστ της Sepang, 5-7/2, όπου θα δώσουν το παρών οι πάντες!

Ταχύτερος όλων στις τρεις ημέρες των δοκιμών της Μαλαισίας ήταν ο εργοστασιακός αναβάτης της Monster Energy Yamaha MotoGP, Fabio Quartararo -αυτό του έλειπε-, ο μόνος αναβάτης που “έριξε” τον χρόνο του στο 1:57, γράφοντας τελικά 1:57.794.

Τρία δέκατα του δευτερολέπτου πιο πίσω βρέθηκε ο Jack Miller, με τον Αυστραλό να έχει μετακινηθεί από την KTM στην Prima Pramac Yamaha MotoGP για το 2025, κάνοντας μια εξαιρετική πρώτη προσαρμογή όσον αφορά στους χρόνους του, τουλάχιστον συγκρινόμενος με τον κορυφαίο αναβάτη της Iwata.

Aleix

Τρίτος ταχύτερος αναβάτης ήταν ο Aleix Espargaro, με τον πρώην Capitan της Aprilia να εργάζεται φέτος ως αναβάτης εξέλιξης του HRC. Ο Aleix σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο του στο τέλος της 3ης ημέρας, ενώ σημειώστε πως το ίδιο σαββατοκύριακο που ο Ισπανός εξέλισσε το νέο RC213V -με τα αεροδυναμικά φτερά στην ουρά , οι εργοστασιακοί αναβάτες ήταν απασχολημένοι με την παρουσίαση της ομάδας.

Ο rookie που εντυπωσίασε περισσότερο με το καλημέρα ήταν ο Ai Ogura της περιφερειακής Aprilia Trackhouse MotoGP Team, που κατάφερε να σημειώσει τον 4ο ταχύτερο χρόνο, 0.414 δευτερόλεπτα πίσω από τον Fabio. Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Moto2 2024 “έγραψε” πολλούς γύρους, προσπαθώντας να εξοικειωθεί με την ισχύ και τα φρένα της νέας MotoGP μοτοσυκλέτας του, κάνοντας και προσομοίωση αγώνα, τερματίζοντας με καλύτερο χρόνο μετά από 17 γύρους από ότι ο κορυφαίος αναβάτης της Aprilia το 2024!

Aldeguer

Ούτε ο έτερος rookie Fermin Aldeguer τα πήγε άσχημα, καθώς ήταν 6ος, 0,627 δευτερόλεπτα πίσω από τον ταχύτερο γύρο του Quartararo. Ο αναβάτης της Gresini Racing MotoGP ήταν ο ταχύτερος του τεστ με Ducati, αν και rookie και με GP24 μοτοσυκλέτα, ενώ ήταν και ο μόνος αναβάτης των δοκιμών της Μαλαισίας που είχε πτώση, χωρίς όμως σοβαρές συνέπειες.

Pol Espargaro

Ανάμεσα στους 2 rookies, ο Pol Espargaro συνεχίζει ως δοκιμαστής της KTM, σημείωσε τον 5ο ταχύτερο χρόνο, και ήταν ταχύτερος όλων με μοτοσυκλέτα του Pierer Group.

Yamaha

Όσον αφορά στα τεχνικά χαρακτηριστικά των μοτοσυκλετών, τουλάχιστον στις εμφανείς αλλαγές, οι περισσότερες ομάδες δοκίμαζαν νέα εξαρτήματα και νέα αεροδυναμικά βοηθήματα.

RINS

Η Yamaha δοκίμασε τόσο νέο πλαίσιο όσο και νέο ψαλίδι -με τη βοήθεια του Quartararo και του Rins (που σημείωσε μόλις τον 7ο χρόνο), και είχε νέα “φτερά”.

Oliveira

Ο Oliveira που μετακινήθηκε από την Aprilia στη Yamaha ήταν 8ος ταχύτερος, ενώ στην πίστα είδαμε και τον Augusto Fernandez που πλέον είναι δοκιμαστής της Yamaha.

KTM - Νέα αεροδυναμικά βοηθήματα

Πολλά τα νέα αεροδυναμικά εξαρτήματα που δοκίμασε η ΚΤΜ, με νέο φτερό μπροστά, διαφορετικές μάσκες, διαφορετική ουρά, κ.α.

Savadori

Ο αναβάτης εξέλιξης της Aprilia, Lorenzo Savadori δοκίμαζε μια διαφορετική εκδοχή της μοτοσυκλέτας του 2025, ενώ νέα εξαρτήματα δοκίμασε και ο Ogura.

Pirro

Ο Michele Pirro εθεάθη με τις μοτοσυκλέτες των Marquez και Bagnaia, πριν την άφιξή τους στις δεύτερες δοκιμές στις 5-7 Φεβρουαρίου, με τον Ιταλό να δοκιμάζει νέα αεροδυναμικά πακέτα, και το νέο πλαίσιο που είχαμε δει και στη μοτοσυκλέτα του MM93 στις δοκιμές της Βαρκελώνης.

KTM - New aero

Τώρα έχουμε δυο ημέρες διαλείμματος για όλους, πριν δούμε για πρώτη φορά το 2025 άπαντες στην πίστα, και πάρουμε τις πρώτες ενδείξεις για τις δυνατότητες κάθε αναβάτη με τη μοτοσυκλέτα του απέναντι στους άλλους για τη νέα σεζόν.

Ακολουθούν οι καλύτεροι χρόνοι των δοκιμών.

ΘΕΣΗ ΑΝΑΒΑΤΗΣ ΟΜΑΔΑ ΧΡΟΝΟΣ
1 Fabio Quartararo Monster Yamaha (YZR-M1) 1:57.794
2 Jack Miller Pramac Yamaha (YZR-M1) 1:58.103
3 Aleix Espargaro Honda Test Rider (RC213V) 1:58.103
4 Ai Ogura Trackhouse Aprilia (RS-GP25)* 1:58.208
5 Pol Espargaro KTM Test Rider (RC16) 1:58.291
6 Fermin Aldeguer Gresini Ducati (GP24)* 1:58.421
7 Alex Rins Monster Yamaha (YZR-M1) 1:58.489
8 Miguel Oliveira Pramac Yamaha (YZR-M1) 1:58.526
9 Dani Pedrosa KTM Test Rider (RC16) 1:59.080
10 Michele Pirro Ducati Test Rider (GP25) 1:59.508
11 Lorenzo Savadori Aprilia Test Rider (RS-GP25) 1:59.843
12 Test Rider Yamaha Factory Racing (YZR-M1) 2:00.115
13 Somkiat Chantra LCR Honda (RC213V)* 2:00.550
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.