MotoGP 2026 Ταϊλάνδη: Τελευταίες δοκιμές πριν την εκκίνηση του 2026

Το Buriram φιλοξενεί το τελευταίο pre-season test - Γενική πρόβα για τον πρώτο αγώνα της χρονιάς
Buriram Test
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/2/2026

Το MotoGP επισκέπτεται την Ταϊλάνδη για δύο ημέρες δοκιμών που μπορεί να καθορίσουν ολόκληρη τη σεζόν. Στην Chang International Circuit οι ομάδες βάζουν τις τελευταίες πινελιές στα πακέτα τους, μια εβδομάδα πριν την πρεμιέρα του 2026.

Η αντίστροφη μέτρηση για το MotoGP 2026 έχει μπει στην τελική ευθεία, με τη δοκιμή του Buriram να αποτελεί την τελευταία ευκαιρία για πειράματα πριν το άνοιγμα της σεζόν στην ίδια πίστα, μία εβδομάδα αργότερα. Οι ομάδες και οι αναβάτες καλούνται να συγκρίνουν, να επιβεβαιώσουν και να οριστικοποιήσουν τις επιλογές τους σε κινητήρες, αεροδυναμικά πακέτα και ρυθμίσεις.

Ποιοι θα είναι στην πίστα

Σχεδόν όλοι οι αναβάτες θα δώσουν το παρών στην Ταϊλάνδη. Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του 2024, Jorge Martin (Aprilia Racing), πήρε το πράσινο φως από την ιατρική ομάδα της διοργάνωσης και θα συμμετάσχει στο τεστ, ενώ αντίθετα ο Fermin Aldeguer (BK8 Gresini Racing MotoGP) θα απουσιάσει τόσο από το τεστ όσο και από την πρεμιέρα, δίνοντας προτεραιότητα στην αποθεραπεία του μετά από τραυματισμό σε προπόνηση. Στη θέση του θα αγωνιστεί ο δοκιμαστής της Ducati, Michele Pirro.

Τι έδειξε η Sepang

Το τριήμερο τεστ στη Μαλαισία έδωσε αρκετά συμπεράσματα και ακόμα περισσότερα ερωτήματα. Ο Marc Marquez (Ducati Lenovo Team) επέστρεψε δυναμικά, σημειώνοντας τον ταχύτερο χρόνο της πρώτης ημέρας, δείχνοντας από νωρίς τις διαθέσεις του. Στο φινάλε όμως τα φώτα στράφηκαν στον αδερφό του, Alex Marquez, που ολοκλήρωσε το τεστ στην κορυφή, συνοδεύοντας την επίδοση με προσομοίωση Sprint που έδειξε σταθερότητα και αυτοπεποίθηση.

Οι Ιάπωνες κατασκευαστές βρέθηκαν επίσης στο επίκεντρο. Η Honda παρουσίασε εμφανή βελτίωση, με τον Joan Mir να είναι ταχύτερος τη δεύτερη ημέρα και να δείχνει ανταγωνιστικό ρυθμό. Η Yamaha, αντίθετα, είχε πιο ταραχώδες τεστ: ο Fabio Quartararo έμεινε εκτός μετά από πτώση την πρώτη ημέρα, ενώ τεχνικό ζήτημα κράτησε όλες τις μοτοσυκλέτες της εταιρείας στα pits τη δεύτερη ημέρα.

Στο μικροσκόπιο το Buriram

Η Ducati φτάνει στην Ταϊλάνδη με στόχο να "κλειδώσει" οριστικά το πακέτο του 2026. Ο Francesco Bagnaia θέλει μέσα σε δύο ημέρες να καταλήξει στην τελική κατεύθυνση εξέλιξης, έχοντας αποχωρήσει από τη Μαλαισία με θετικά σχόλια.

Στο στρατόπεδο της Aprilia θα δούμε μαζί στην πίστα τους Marco Bezzecchi και Jorge Martin για πρώτη φορά φέτος. Ο Ισπανός δεν έχει οδηγήσει την RS-GP από το τεστ της Valencia τον Νοέμβριο, άρα το πρόγραμμα θα είναι γεμάτο.

Θετικό κλίμα επικρατεί και στην KTM μετά την εικόνα στη Sepang. Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει η περίπτωση του Maverick Vinales, που ξεκινά τη σεζόν με νέα προσέγγιση, συνεργαζόμενος με τον Hall of Famer Jorge Lorenzo.

Η Honda συνεχίζει την αναζήτηση πρόσφυσης στον πίσω τροχό με τους Luca Marini και Joan Mir, ενώ η Yamaha προχωρά στην εξέλιξη του V4 κινητήρα της, αναζητώντας τελική ταχύτητα, με τον Quartararo να επιστρέφει ως βασικός πυλώνας εξέλιξης.

Τέλος, οι rookies Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu θα έχουν τη δική τους πρόκληση στην Chang International Circuit, με το διήμερο να αποτελεί ιδανική ευκαιρία προσαρμογής πριν την επίσημη έναρξη.

Δύο ημέρες δοκιμών, άπειρα δεδομένα και αποφάσεις που δεν παίρνουν αναβολή. Στο Buriram μπορεί να μην κρίνεται κανένας τίτλος, αλλά μπαίνει η βάση στην πορεία προς αυτόν.

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.