MotoGP Αγγλία: Νίκη στο πιάτο για Bezzecchi με κόκκινες σημαίες, δάκρυα Quartararo και δύσκολη μέρα για Ducati

Αγώνας με 2 εκκινήσεις και πολλά δάκρυα
MotoGP Αγγλία: Νίκη στο πιάτο για Bezzecchi με κόκκινες σημαίες, δάκρυα Quartararo και δύσκολη μέρα για Ducati
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/5/2025

Δραματική η κατάσταση στο Silverstone που πρώτη φορά μπαίνει τόσο νωρίς στο πρόγραμμα των MotoGP και έχει ήδη αποφασιστεί να επιστρέψει την επόμενη χρονιά τον Αύγουστο. Προσπάθησαν να το βάλουν σε μία ημερομηνία που οι Άγγλοι δεν λείπουν από την πατρίδα τους για διακοπές αλλά φάνηκε πως πρέπει να επιστρέψει στην ώρα του.

Οι συνθήκες που δυσκόλεψαν τις δοκιμές, μπήκαν σήμερα στο προσκήνιο καθώς οι δραματικές στιγμές στην αρχή ήταν μεγαλύτερο πρόβλημα

Στην εκκίνηση οι δύο Marquez τα πηγαίνουν καλά στα πρώτα μέτρα και ετοιμάζονται να μπουν εμπρός από τον poleman, Quartararo. Στα φρένα για την πρώτη στροφή όμως ο Alex Marquez πέφτει με τον Marc να οδηγεί την κούρσα έχοντας τον Quartararo στο κατόπι του. Στις πίσω θέσεις ο Aleix Espargaro πέφτει πριν το εσάκι και συμπαρασύρει τον Morbidelli που είναι έξαλλος. Η μοτοσυκλέτα του μένει εντός πίστας και αφήνει λάδια.

Αν δει κανείς τα μηνύματα της διοργάνωσης, στο ίδιο λεπτό που δίνουν σήμα να βγουν οι κόκκινες σημαίες και να σταματήσει ο αγώνας, ο Marc Marquez πέφτει από την πρώτη θέση του αγώνα. Με το κεφάλι καθαρίζει τα μαλακά αλλά βαριά εμπόδια που δουλειά τους είναι να σταματήσουν τις μοτοσυκλέτες πριν το εσάκι σε μία ακριβώς τέτοια περίπτωση, σηκώνει την μοτοσυκλέτα με τα σπασμένα κλιπόν και μπαίνει ξανά μέσα, τον πιο γρήγορο τρόπο να επιστρέψει στο box.

Δεν έχουν συμπληρωθεί τρεις γύροι όποτε ο αγώνας ξεκινά από την αρχή με όλους τους αναβάτες και τις ομάδες να τρέχουν να προετοιμάσουν τις δεύτερες μοτοσυκλέτες στην περίπτωση των Marquez και να διορθώσουν τις υπόλοιπες στην περίπτωση των άλλων, ενώ ο Alex κάνει έναν αγώνα δρόμου για να αλλάξει στολή.

Τέσσερα λεπτά αργότερα η pitlane ανοίγει με τους κριτές να έχουν κάνε χημικό καθαρισμό στο σημείο και οι αναβάτες βγαίνουν για τον γύρο επίβλεψης ώστε να δώσουν το τελικό ΟΚ. Άλλος ένας γύρος προθέρμανσης και πάμε για την δεύτερη εκκίνηση της ημέρας όπου οι μαλακές γόμες είναι μία λύση τώρα που έχουμε λιγότερους γύρους. Δεν έχουν συμπληρώσει ολόκληρο αγώνα και ο Quartararo έχει στόχο να δει τι μπορούν να κάνουν.

Δεν είναι δύσκολο να φύγει εμπρός, οι δύο Marquez δεν έχουν κάνει την εκκίνηση που κατάφεραν πριν και έχει τον Bagnaia δίπλα του, σύντομα πίσω του. Ο Marc Marquez ανεβαίνει τρίτος και έχει τον Miller πίσω του σε μία εξαιρετική πρώτη εικόνα για τις Yamaha. Ο Alex Marquez έχει πρόβλημα να ακολουθήσει τον Miller και δέχεται την επίθεση του Zarco που είναι εξαιρετικός να διαγνώσκει το πρόβλημα του μπροστινού του. Το είπε και ο ίδιος μετά, πως είδε να μην είναι βέβαιοι για το μπροστινό οι αναβάτες των Ducati και είπε να επιτεθεί.

Στο μεταξύ Quartararo εξαφανίζεται, μόλις στον δεύτερο γύρο έχουμε 1,756 διαφορά από τον Miller. Πώς βρέθηκε ο Miller εκεί; Ο Marc Marquez παραλίγο να εμβολίσει τον Bagnaia και ανοίγοντας γραμμή άφησε τον Miller να περάσει και μαζί και τον Zarco.

Ο Miller αμέσως πέρασε τον Bagnaia που είχε τον Zarco πίσω του έτοιμο και όχι για πολύ. Ο Γάλλος πέρασε εμπρός και βγάζοντας τον Bagnaia οριακά εκτός γραμμής με μία αρκετά επιθετική αλλά καθαρή κίνηση ο Marquez πέρασε τον ομόσταυλό του που αμέσως μετά κάνει το πρώτο λάθος και ανοίγει γραμμή.

Φανερό πως οι Ducati έχουν πρόβλημα με το μπροστινό το γεγονός πως στον 3ο γύρο βγαίνουν ταυτόχρονα εκτός αγωνιστικού διαδρόμου, ταυτόχρονα στην ίδια στροφή.

Στον 4ο γύρο είναι στην 9η και 12η θέση και ειδικά ο Bagnaia χάνει θέσεις και αμέσως μετά πέφτει με τον Rins να τον αποφεύγει οριακά.

Οι δύο Yamaha εμπρός κάνουν τον δικό τους αγώνα, ο Quartararo είναι 3,5 δευτερόλεπτα από τον Miller και 5 από τον Bezzecchi. Είναι επίσης ο πιο γρήγορος αναβάτης με διαφορά και αμέσως ανοίγει ακόμη πιο μπροστά.

Είναι φανερό τώρα ότι έτσι όπως το πάει θα φτιάξει μία απόσταση ασφαλείας που θα του επιτρέψει να κόψει ρυθμό όταν τα ελαστικά του έχουν φθαρεί, χωρίς οι υπόλοιποι να προλαβαίνουν από γύρους, να τον φτάσουν!

Αυτό δεν ισχύει για τον Miller που στον 6ο γύρο χάνει την θέση του από τον Bezzecchi. Στο μεταξύ όπου πάει η Aprilia πάει και η μοναδική γρήγορη Honda, η δορυφορική του Zarco.

Ο Marc Marquez ανεβαίνει θέσεις αλλά πλέον ο Miller που χάνει την θέση του και από τον Morbidelli, καθυστερεί τον Alex Marquez, τον Mir και τον Marc. Ο Alex κάνει επιθέσεις αλλά ο Miller ξέρει πολύ καλά να κλείνει τις πόρτες και ο νεότερος Marquez δεν μπορεί να περάσει. Ο Mir αποκρούει και αυτός μία επίθεση του Marc Marquez που αποφασίζει να σταματήσει γρήγορα αυτό το παιχνίδι. Τους περνάει διαδοχικά έναν προς ένα σε απόσταση δύο γύρων και δείχνει στον Alex πώς γίνονται οι προσπεράσεις. Στο μεταξύ ο Alex χάνει θέσεις έχοντας αστάθεια από το πίσω ελαστικό όπως φαίνεται από έξω.

Ο Marc Marquez θέλει λίγο χρόνο να περάσει τον Morbidelli μετά από σερί μέσα σε δύο γύρους και στον 11ο είναι στην 4η θέση πλέον με το βάθρο να ΜΗΝ δείχνει εύκολη υπόθεση. Ο Zarco είναι 2,5 δευτερόλεπτα εμπρός ενώ ο Morbidelli περνά ξανά για να χάσει αμέσως την θέση, σε μία μάχη με τον Marc που κρατά τον Miller πίσω τους, αντί να του ξεφύγουν και οι δύο.

Το βάθρο δείχνει βέβαιο, μία Yamaha, μία Aprilia και μία Honda, όλες οι αντι-SOS περιπτώσεις για νίκη κατακλύζουν τις πρώτες θέσεις με αποστάσεις που δεν αφήνουν πολλές ελπίδες.

Και τότε, στον 12ο γύρο από τους 19, ο Quartararo σηκώνει το χέρι και εγκαταλείπει από πρόβλημα του holeshot που κλειδώνει την ανάρτηση κάτω. Προσπαθεί να το ξεκολλήσει με ένα μικρό endo αλλά είναι αδύνατο. Με δάκρυα στα μάτια, απαρηγόρητος σταματά τον αγώνα του και ο Bezzecchi έχει πλέον τον δρόμο ανοικτό. Θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να καλυφτεί η απόσταση στους γύρους που έμεναν καθώς ο Quartararo δεν είχε ξεκινήσει να κόβει ταχύτητα, συνέχιζε να είναι ο πιο γρήγορος αναβάτης στον αγώνα.

Στον τελευταίο γύρο ο Morbidelli προσπαθεί να πάρει την θέση του βάθρου από τον Marc Marquez που με εξαιρετική μαεστρία αντικρούει τις επιθέσεις του, κλείνει την πόρτα στην έξοδο για την καρό σημαία και κερδίζει το βάθρο πίσω με μισή μοτοσυκλέτα απόσταση.

Ο Zarco λέει πως σκέφτηκε το ενδεχόμενο να πάει και για την νίκη αλλά τα ελαστικά του τον είχαν ήδη προδώσει, σημάδι πως οι θέσεις δύσκολα θα άλλαζαν και ήταν καλύτερο να προετοιμαστώ για έναν Marc Marquez που μπορεί να έρθει παρά να πάω για την νίκη, συμπλήρωσε.

Πρώτη φορά που μία Honda ανεβαίνει στο βάθρο δύο συνεχόμενες φορές από το 2021.

Είναι επίσης ο 11ος διαφορετικός νικητής στο Silverstone, και ο 5ος κατά σειρά για φέτος που δείχνει και την περίεργη φετινή σεζόν αλλά και το πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα στο Silverstone.

Το κοινό ψήφισε για αναβάτη του αγώνα τον Quartararo, που ήταν πραγματικά κρίμα να χάσει τον αγώνα από κάτι τέτοιο μετά από μία καθαρή επίδοση στην δεύτερη εκκίνηση,

Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει αγώνας με δύο εκκινήσεις που τα πράγματα να έχουν εξελιχθεί όπως στην πρώτη και οι πτώσεις των Marquez, συνεχίζοντας με τις δεύτερες μοτοσυκλέτες άφησαν λιγότερα περιθώρια σε μία πίστα που έτσι και αλλιώς δεν είχαν από την Παρασκευή όπως φάνηκε, μεγαλύτερο προβάδισμα όπως συμβαίνει αλλού.

 

 

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

25

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

38:16.037

2

20

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+4.088

3

16

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

+5.929

4

13

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+5.946

5

11

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+6.024

6

10

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+7.109

7

9

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+7.398

8

8

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+7.729

9

7

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+8.584

10

6

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+9.764

11

5

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+10.320

12

4

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+11.318

13

3

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+16.175

14

2

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+16.312

15

1

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+16.262

16

 

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+31.641

17

 

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+38.225

18

 

32L. Savadori

Aprilia Racing

+40.488

19

 

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+48.884

Πτώσεις / Εγκαταλείψεις

   

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

12 laps

   

41A. Espargaro

Honda HRC Test Team

3 laps

   

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

3 laps

    

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.