MotoGP Αγγλία Q2: 3η συνεχόμενη pole position για Quartararo!

Από εχθές προετοιμάζεται για την κορυφή της Q2
MotoGP Αγγλία Q2: 3η συνεχόμενη pole position για Quartararo! Από εχθές προετοιμάζεται για την κορυφή της Q2 Τα κατάφερε ο Quartararo για τρίτη φορά μετά από Ισπανία και Γαλλία, ξεκινά πρώτος και στην Αγγλία μπροστά από τις Ducati των Marquez και Bagnaia. Ψηλά και ο Miller της Pramac Yamaha που κατάφερε να εξασφαλίσει την 6η θέση της εκκίνησης πίσω από τον Aldeguer. Τα δύο εισιτήρια που δίνει η Q1 πήγαν στον Marini και στον Morbidelli με τον πρώτο να αποτελεί έκπληξη, όχι τόσο που κατάφερε να κάνει τον καλύ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/5/2025

Τα κατάφερε ο Quartararo για τρίτη φορά μετά από Ισπανία και Γαλλία, ξεκινά πρώτος και στην Αγγλία μπροστά από τις Ducati των Marquez και Bagnaia.

Ψηλά και ο Miller της Pramac Yamaha που κατάφερε να εξασφαλίσει την 6η θέση της εκκίνησης πίσω από τον Aldeguer.

Τα δύο εισιτήρια που δίνει η Q1 πήγαν στον Marini και στον Morbidelli με τον πρώτο να αποτελεί έκπληξη, όχι τόσο που κατάφερε να κάνει τον καλύτερο χρόνο της Q1 αλλά ακόμη περισσότερο γιατί δεν έμεινε στην ουρά της Q2 αλλά κατάφερε να ανέβει λίγο πιο πάνω στην 8η θέση.

Ο Zarco που εκμεταλλεύτηκε τις συγκυρίες στον προηγούμενο αγώνα είχε μία ατυχία σήμερα σημειώνοντας πτώση, όπως και ο Alex Marquez στην FP2 αλλά πήρε την 9η θέση της εκκίνησης για τους επόμενους δύο αγώνες.

Η Q2 ξεκίνησε με τον Marc Marquez να κρατά τον καλύτερο χρόνο και τον Quartararo να έχει τον δεύτερο με διαφορά από τον Bagnaia.

Οι χρόνοι όμως ήταν ψηλότεροι από εχθές, με τον Marc Marquez να είναι ψηλά στο 1.57 και τους υπόλοιπους στο επόμενο δευτερόλεπτο.

Φαινόταν λοιπόν πως στο τελευταίο πεντάλεπτο θα προσπαθούσαν να κάνουν όλοι χρόνο, δίνοντας μία έντονη μάχη για την pole position και με μεγάλα ποσοστά βελτίωσης του χρόνου, μέχρι να πιάσουν τον ρυθμό της Παρασκευής που με παρόμοιες συνθήκες, έδειξε πως υπάρχει περιθώριο.

Τελικά φτάσαμε στο τελευταίο τρίλεπτο και ο Marc Marquez ήταν ακόμη πρώτος και σε χρόνους που δεν είχαν διορθώσει στα χθεσινά επίπεδα.

Στους δύο τελευταίους γύρους προσπάθησαν όλοι για την pole position, από τον Alex Marquez και τον Bagnaia που την κράτησε και για λίγα δευτερόλεπτα μέχρι ο Quartararo να βελτιώσει και αυτός λίγο πριν την καρό σημαία!

Ήταν δύσκολο να σταματήσει μάλιστα ο Quartararo και βγήκε εκτός πίστας πατώντας για λίγο στο χαλίκι, στην προσπάθειά του να περάσει την καρό με την μεγαλύτερη ταχύτητα.

Ο Marc Marquez προσπάθησε να κάνει καλύτερο χρόνο όμως έχασε πρόσφυση και βγήκε εκτός πίστας χωρίς πτώση, ενώ η πτώση του Zarco έβγαλε κίτρινες σημαίες και έτσι και αλλιώς ακύρωνε κάθε άλλη προσπάθεια.

Σε κάθε περίπτωση ο Quartararo ήταν σήμερα πραγματικά ο ταχύτερος και αναμένουμε να δούμε πόση ώρα θα αντέξει την επίθεση των Ducati στους δύο αγώνες που ακολουθούν, τον Sprint σήμερα στις 18:00 και τον αγώνα της Κυριακής.

 

Αποτελέσματα Q2:

Θέση

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Διαφ.

Χρόνος

1

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

 

01:57.233

2

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.309 / +0.309

01:57.542

3

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+0.589 / +0.280

01:57.822

4

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

+0.681 / +0.092

01:57.914

5

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.840 / +0.159

01:58.073

6

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+0.872 / +0.032

01:58.105

7

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+0.893 / +0.021

01:58.126

8

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+0.902 / +0.009

01:58.135

9

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+0.907 / +0.005

01:58.140

10

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+0.992 / +0.085

01:58.225

11

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+1.110 / +0.118

01:58.343

12

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+1.224 / +0.114

01:58.457

Αποτελέσματα Q1:

1

10L. Marini

Honda HRC Castrol

 

01:58.209

2

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+0.090 / +0.090

01:58.299

3

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+0.113 / +0.023

01:58.322

4

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+0.327 / +0.214

01:58.536

5

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+0.330 / +0.003

01:58.539

6

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+0.525 / +0.195

01:58.734

7

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+0.949 / +0.424

01:59.158

8

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+0.950 / +0.001

01:59.159

9

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+1.079 / +0.129

01:59.288

10

32L. Savadori

Aprilia Racing

+1.241 / +0.162

01:59.450

11

41A. Espargaro

Honda HRC Test Team

+1.423 / +0.182

01:59.632

12

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+2.821 / +1.398

02:01.030

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.