MotoGP: Αναβιώνουν μάχες του παρελθόντος μέσω MotoE! Το ηλεκτρικό μέλλον

"Μεγάλα" ονόματα στην μάχη των... volt!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2018

Στην EICMA, πέρα από τα μοντέλα και τις τάσεις για το 2019, ήταν διάχυτη η επιρροή και ο προσανατολισμός σχεδόν όλων των κατασκευαστών προς το μέλλον των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών. Είδαμε προτάσεις που ήταν αναμενόμενες από εργοστάσια που παραδοσιακά επενδύουν στο ηλεκτρικό μέλλον, αλλά είδαμε και εκπλήξεις και απροσδόκητες εμφανίσεις –όπως για παράδειγμα το ηλεκτρικό superbike της Kymco- που τονίζουν ακόμη πιο εμφατικά το πόσο άμεσο και κοντά μας είναι αυτό το ηλεκτροκίνητο αύριο.
Ένα όμως από τα σημαντικότερα ηλεκτρικά εκθέματα, όχι τόσο γιατί ήταν κάτι καινούργιο (μιας και δεν ήταν, αφού ήταν κάτι για το οποίο έχουν γραφτεί κι έχουν συμβεί πάρα πολλά πράγματα), αλλά γιατί είμαστε μια ανάσα πριν οι αγώνες μοτοσυκλετών σε κορυφαίο επίπεδο αποκτήσουν τη δική τους ηλεκτρική έκφανση, ήταν η αγωνιστική MotoE.
Ο λόγος για την Energica Ego Corsa , την μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχουν οι ομάδες που θα απαρτίζουν το παγκόσμιο κύπελλο MotoE, το οποίο θα διοργανώνεται στα πλαίσια κάποιων αγώνων GP. Στον αγώνα της Jerez το 2019 θα σηκωθεί η αυλαία της καινούργια κατηγορίας, ενώ ήδη έχουν γίνει δοκιμές και γύροι επίδειξης με σημαντικούς αναβάτες στη σέλα της, όπως ο Loris Capirossi, ο Max Biaggi, ο Colin Edwards, ο Sebastian Porto και ο Mick Doohan. Η μοτοσυκλέτα που εκτέθηκε στην EICMA και αποτελεί την τελική αγωνιστική έκδοση που θα διατεθεί στις ομάδες με την μορφή "ενιαίου", διαφέρει σε ορισμένα σημεία από την μοτοσυκλέτα που δοκίμασαν οι παραπάνω αναβάτες, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την σχεδίαση του φαίρινγκ και την πιο αποτελεσματική αεροδυναμική που προσφέρει το μπροστινό τμήμα, ενώ πίσω έχει γίνει πιο λεπτή η ουρά.
Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120Kw (161 ίπποι), ενώ η ροπή του φτάνει το εκπληκτικό νούμερο των 20,4 χιλιογραμμόμετρων. Το βάρος του ανακοινώνεται στα 260 κιλά, αλλά είναι πολύ πιθανό στις πρώτες δοκιμές πριν τους αγώνες, να χρησιμοποιηθεί μια ελαφρύτερη μπαταρία ιόντων λιθίου που θα κατεβάζει το συνολικό βάρος με απόδοση 20Kwh. Οι επιδόσεις της Energica Ego Corsa κάνουν λόγο για 0-100km/h σε λιγότερα από τρία δευτερόλεπτα, με μέγιστη ταχύτητα τα 270km/h. Τα φρένα προέρχονται από την Brembo, οι τροχοί από την Marchesini και οι αναρτήσεις από την ohlins, με μοναδική ελευθερία στις ομάδες να επιλέγουν διαφορετικά ελατήρια, ανάλογα με το βάρος του αναβάτη. Όλα τα υπόλοιπα μέρη θα είναι κοινά στις μοτοσυκλέτες με εξαίρεση ελάχιστα μέρη και οι μοτοσυκλέτες θα φυλάσσονται όλες μαζί σε ειδικά σχεδιασμένο E-paddock όπου η κάθε ομάδα θα έχει το δικό της box. Μέσα εκεί θα βρίσκεται η ημι-κινητή μονάδα φόρτισης που προσφέρει η Enel X (επίσημος χορηγός της MotoE), ενώ η κινητή μονάδα θα βρίσκεται στη σχάρα της εκκίνησης για να φορτιστούν πλήρως οι μοτοσυκλέτες όσο περιμένουν στην διαδικασία εκκίνησης, αλλά και για να έχουν ρεύμα οι ηλεκτρικές κουβέρτες των ελαστικών. Μάλιστα υπάρχει πρόβλεψη για την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών πάνελ, τα οποία θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για να τροφοδοτήσουν τις ανάγκες της κατηγορίας MotoE.
Σε ό,τι αφορά τους αγώνες, αυτοί θα έχουν διάρκεια περίπου 10 γύρων (εξαρτάται από το μήκος της εκάστοτε πίστας) και οι πρώτες επίσημες δοκιμές θα γίνουν στις 28-29 Νοεμβρίου στη Jerez με τη συμμετοχή των ομάδων και των αναβατών που θα πάρουν μέρος στο κύπελλο.

Το πρόγραμμα των αγώνων της MotoE

5 Μαΐου Jerez
19 Μαΐου Le Mans
7 Ιουλίου Sachsenring
11 Αυγούστου Red Bull Ring
15 Σεπτεμβρίου Misano

Η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE

Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, είναι οι ομάδες και οι αναβάτες που θα δούμε την επόμενη χρονιά να τρέχουν με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Enrgica. Το 2019, λοιπόν, θα συμμετέχουν δώδεκα ομάδες εκ των οποίων οι έξι που είναι ανεξάρτητες ιδιωτικές συμμετοχές θα είναι με δύο αναβάτες και οι άλλες μισές που προέρχονται από τις κατηγορίες Moto2 και Moto3 θα συμμετάσχουν με έναν αναβάτη. Μέχρι στιγμής, υπάρχουν αρκετά ηχηρά ονόματα από το χώρο των αγώνων, όπως ο Randy de Puniet, ο Niccolo Canepa, o Bradley Smith και οι προσφάτως ανακοινωθέντες, Alex de Angelis και Sete Gibernau. Ο τελευταίος μάλιστα, είχε κάνει την τελευταία του εμφάνιση στα MotoGP πριν από μια δεκαετία και αποφάσισε να επιστρέψει με την ομάδα του Sito Pons, όντας μάλιστα και ο μοναδικός αναβάτης του. Ο 45 ετών βετεράνος Ισπανός είχε υπάρξει ξανά αναβάτης της ομάδας του Pons, πίσω στο 1995, όταν έτρεχε στην κατηγορία των 250GP.

Ο Sete, που έχει τερματίσει δύο φορές δεύτερος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP (2003-2004), δήλωσε πως ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα επέστρεφε στους αγώνες μετά από μια δεκαετία αποχής, αλλά η ζωή πάντα σου επιφυλάσσει εκπλήξεις, ενώ κατέστησε σαφές ότι είναι πλέον ταγμένος στην αποστολή του και στο να βοηθήσει στην εξέλιξη του ηλεκτρικού μέλλοντος για τους αγώνες. Από την πλευρά του, ο Sito Pons είπε πως θεωρούσε αυτονόητη την παρουσία της ομάδας σ' αυτό το νέο project της MotoE, καθώς θεωρεί ότι οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αποτελούν το μέλλον για τους αγώνες. Όπως είπε, ήθελαν να έχουν έναν έμπειρο αναβάτη και η επιλογή του Gibernau ήταν γι' αυτούς μονόδρομος.

Ομάδες και αναβάτες της MotoE

LCR E-Team:
Randy de Puniet
Niccolo Canepa

Angel Nieto Team:
Nico Terol
Maria Herrera

Avintia Esponsorama Racing:
Xavier Simeon
Eric Granado

Alma Pramac Racing:
Josh Hook
Alex de Angelis

Tech3 Racing:
Kenny Foray
Hector Garzo

Trentino Gresini MotoE:
Matteo Ferrari
Lorenzo Savadori

Pons Racing:
Sete Gibernau

One Energy Racing (Sepang):
Bradley Smith

Dynavolt Intact GP:
Jesko Raffin

Ajo Motorsport MotoE:
Niki Tuuli

SIC58 Squadra Corse:
Matteo Casadei

EG 0,0 Marc VDS:
Mike di Meglio

Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται τώρα, είναι για το ποια θα είναι η τύχη αυτής της νέας κατηγορίας. Αν το δούμε καθαρά αγωνιστικά, οι αγώνες τύπου "ενιαίου", όπως είναι για παράδειγμα η Moto2, έχουν τις προϋποθέσεις για θέαμα και έντονο συναγωνισμό. Βέβαια, στην περίπτωση της MotoE δεν θα υπάρχει η ελευθερία στην επιλογή ή κατασκευή διαφορετικών πλαισίων όπως ισχύει στην Moto2 και θα εναπόκειται καθαρά στις οδηγικές ικανότητες των αναβατών.
Από αυτή την άποψη, οι επιλογές είναι αρκετά ενδιαφέρουσες. Από αναβάτες που μέχρι και την περσινή σεζόν αγωνίζονταν σε παγκόσμια πρωταθλήματα, χωρίς όμως να αποτελούν ονόματα "από το πάνω ράφι", μέχρι βετεράνους των MotoGP που έχουν αποσυρθεί καιρό από το πνεύμα του ανταγωνισμού και της πίεσης. Είναι λίγα τα ονόματα των αναβατών που μπαίνουν στην MotoE ως ανερχόμενα ταλέντα και κατά συνέπεια το κίνητρο, που υπάρχει για παράδειγμα στις Moto3 και Moto2 για μετάβαση στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων, δεν είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό για να προϊδεάσει για έντονο συναγωνισμό. Δεν υπάρχει επίσης ο ανταγωνισμός μεταξύ των κατασκευαστών, μιας και μιλάμε για ένα κύπελλο "μονομάρκα" όπου η Energica θα είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής των μοτοσυκλετών.

Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120kw (161 ίπποι)

Από την άλλη μεριά, η παγκόσμια τάση που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου, για την στροφή και την εξέλιξη των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, είναι ένα πρόσφορο έδαφος για επένδυση σε χρήμα και προβολή από την πλευρά της διοργάνωσης, που ήδη βρίσκεται σε αναζήτηση για το μέλλον των αγώνων, το οποίο είναι και απόλυτα συνυφασμένο με το μέλλον της αγοράς. Ας μην ξεχνάμε ότι η Dorna, η οποία είναι πλέον υπεύθυνη και για την διοργάνωση του παγκόσμιου πρωταθλήματος WSBK, είχε πει πως ακόμη και για την κατηγορία των superbikes όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, καθώς θα μπορούσε να αποτελείται ακόμη και από γυμνά χιλιάρια, αρκεί να το ζητούσαν το εργοστάσια. Αν λοιπόν η παγκόσμια αγορά δείχνει προς την κατεύθυνση των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE. Η πλατφόρμα των 10 γύρων σε κάθε αγώνα και των πέντε αγώνων μέσα στη χρονιά, προδιαθέτει για σφιχτούς και γεμάτους ένταση αγώνες και η σύνδεσή τους ως παράλληλο event με αγώνες των MotoGP αποτελεί ένα συν στην φαρέτρα των προωθητικών ενεργειών.
Απομένει πλέον να δούμε στην πράξη και την αποδοχή που θα έχει η MotoE από το κοινό, και αν θα δημιουργηθούν οι μάχες και οι συγκινήσεις που απαιτούνται για να αντισταθμιστεί η έλλειψη των βρυχώμενων εξατμίσεων και του φρενήρη ρυθμού τον πιστονιών που ανεβοκατεβαίνουν μέσα στους κυλίνδρους…
 

Ετικέτες

MotoGP, τεστ Misano: Ταχύτεροι Acosta και ΚΤΜ – Εκτός 10άδας Honda και Yamaha

2ος ο Alex Marquez και 3ος ο Marco Bezzecchi – Αναλυτικά όλοι οι χρόνοι
pedro
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/9/2025

Ο Pedro Acosta κατέκτησε την πρώτη θέση στις δοκιμές με μεγάλη διαφορά, αλλά όλα τα φώτα ήταν στραμμένα στη νέα Yamaha V4. Ο αναβάτης της Red Bull KTM Factory Racing έθεσε το ρυθμό τη Δευτέρα, μπροστά από τον Alex Marquez (BK8 Gresini Racing MotoGP) και τον Marco Bezzecchi (Aprilia Racing).

KTM: Η KTM είχε αρκετή κακοτυχία την Κυριακή, αλλά τη Δευτέρα, ο Acosta έβαλε τα δυνατά του από την αρχή και κατέκτησε την πρώτη θέση. Ο Ισπανός τερμάτισε με διαφορά 0,340 δευτερολέπτων, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν απόλυτα ικανοποιημένος στις γρήγορες στροφές. Ο teammate του Brad Binder βελτιώθηκε προς το τέλος, τερματίζοντας 14ος. 

Ο Enea Bastianini (Red Bull KTM Tech 3) και ο teammate του Maverick Vinales επίσης έβαλαν τα δυνατά τους, με τον Bastianini να δοκιμάζει νέες ρυθμίσεις και τον Vinales να προσπαθεί να ανακτήσει τη δύναμη από τον τραυματισμένο ώμο του. Ο Vinales βελτίωσε τον χρόνο του την τελευταία ώρα της ημέρας, αποδεικνύοντας ότι η σκληρή δουλειά άξιζε τον κόπο. Ο δοκιμαστής Dani Pedrosa ήταν επίσης παρών και παρουσίασε μια αναβάθμιση στο ψαλίδι και μια νέα πίσω εξάτμιση. Ο Bastianini ολοκλήρωσε την ημέρα στην 12η θέση, μία θέση μπροστά από τον Vinales, με τον Pedrosa να τερματίζει 21ος, μόλις 1,9 δευτερόλεπτα από την πρώτη θέση.

Ducati: Δουλεύοντας πάνω στα ηλεκτρονικά, τη σταθερότητα και προσπαθώντας να βελτιώσει την είσοδο στις στροφές, ο Alex Marquez ήταν ο ταχύτερος της Ducati στο τέλος της ημέρας και ήταν ικανοποιημένος με τη δεύτερη θέση. Ο teammate του Fermin Aldeguer (BK( Gresini Racing MotoGP) επίσης έκανε πολλή δουλειά στα ηλεκτρονικά, καταλαμβάνοντας τη δέκατη θέση συνολικά. Στο στρατόπεδο της VR46, ο Franco Morbidelli (Pertamina Enduro VR46 Racing Team) ήταν πολύ δυνατός και πήρε την 5η θέση, με τον Fabio Di Giannantonio να παίρνει την 7η θέση.

Ένας συνδυασμός αεροδυναμικής 2024 και πλαισίου 2025 για τον Francesco Bagnaia, καθώς ο πολυπρωταθλητής MotoGP προσπαθεί να ανακτήσει την αίσθηση που του έλειπε στους τελευταίους αγώνες. Τελικά πήρε την 8η θέση, ενώ είχε και μία πτώση στην πρώτη στροφή της πίστας. Ο Marc Marquez δοκίμασε διάφορα ψαλίδια κατά τη διάρκεια της ημέρας, καθώς επικεντρώθηκε στη βελτίωση της εξόδου από τις στροφές και τελείωσε την ημέρα στην 6η θέση. Ο αναβάτης εξέλιξης Michele Pirro ήταν επίσης παρών και έδειξε ένα ριζικά διαφορετικό και μειωμένο αεροδυναμικό πακέτο, τερματίζοντας 23ος.

Aprilia: Μετά τους εορτασμούς της Κυριακής, ο Marco Bezzecchi επέστρεψε στη δουλειά και ασχολήθηκε με τη δοκιμή ενός πλαισίου που είχε και προηγουμένως δοκιμαστεί, αλλά έπρεπε να επανεξεταστεί. Η Aprilia αφιέρωσε επίσης χρόνο στα ηλεκτρονικά και τη χαρτογράφηση. Ο Jorge Martin ήταν χαρούμενος – παρά την πτώση του - με την πρόοδο στην εργονομία του αναβάτη και τη βελτιωμένη θέση του τιμονιού. Ο Raul Fernandez (Trackhouse MotoGP Team) έκανε πολλούς γύρους και βρέθηκε στην πρώτη δεκάδα, ενώ ο teammate του Ai Ogura δεν συμμετείχε στη δοκιμή μετά την πτώση του την Κυριακή. Στο τέλος της ημέρας, ο Bezzecchi κατέλαβε την 3η θέση, ο Fernandez την 4η και ο Martin την 9η, με όλες τις Aprilia να βρίσκονται στην πρώτη δεκάδα.

Honda: Ο Joan Mir (Honda HRC Castrol) δεν συμμετείχε στις δοκιμές λόγω του πόνου από την πτώση του την Παρασκευή και η Ιαπωνική εταιρεία συνέχισε τη σκληρή δουλειά με τον Luca Marini. Ο Ιταλός δοκίμασε ένα αναβαθμισμένο πλαίσιο και διαφορετικό αεροδυναμικό πακέτο στο πίσω μέρος, παρόμοιο με αυτό που χρησιμοποιήθηκε στις αρχές του 2025, και στο τέλος της ημέρας κατέλαβε την 11η θέση. Ο Johann Zarco (CASTROL Honda LCR) με παρόμοιο πακέτο, πήρε την 15η θέση, ενώ ο Somkiat Chantra (IDEMITSU Honda LCR) τερμάτισε στην 22η θέση.

Yamaha: Η ανάπτυξη της Yamaha V4 ήταν η σημαντικότερη είδηση της Δευτέρας στο Misano. Αν και βρίσκεται στα αρχικά στάδια της ανάπτυξης, με τα σχόλια των αναβατών να είναι συνεπή και όλοι να δηλώνουν ότι υπάρχουν δυνατότητες. Ο Quartararo τερμάτισε 18ος με διαφορά 1,2 δευτερολέπτων από την κορυφή και ο χρόνος του αποτελεί μια καλή αναφορά για το συγκεκριμένο στάδιο. Ο teammate του Alex Rins πήρε την 17η θέση, ενώ ο Miguel Oliveira (Prima Pramac Yamaha MotoGP) ήταν ο ταχύτερος αναβάτης της Yamaha, καταλαμβάνοντας την 16η θέση, με τον Miller να τερματίζει 19ος.

 

Παρακάτω είναι οι ταχύτεροι χρόνοι των αναβατών στο τεστ:

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

1:30.374

2

Alex Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

1:30.714

3

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

1:30.727

4

Raul Fernandez

Trackhouse Racing

1:30.761

5

Franco Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1:30.766

6

Marc Marquez

Ducati Leonovo Team

1:30.871

7

Fabio di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1:30.922

8

Pecco Bagnaia

Ducati Leonovo Team

1:30.933

9

Jorge Martin

Aprilia Racing

1:30.945

10

Fermin Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

1:30.946

11

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1:30.983

12

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

1:31.048

13

Maverick Vinales

Red Bull KTM Tech3

1:31.217

14

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

1:31.317

15

Johann Zarco

LCR Honda Castrol

1:31.474

16

Miguel Oliveira

Prima Pramac Racing

1:31.510

17

Alex Rins

Monster Energy Yamaha

1:31.571

18

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha

1:31.598

19

Jack Miller

Prima Pramac Racing

1:31.660

20

Takaaki Nakagami

HRC Test Team

1:31.994

21

Dani Pedrosa

Red Bull KTM Factory Racing

1:32.231

22

Somkiat Chantra

LCR Honda IDEMITSU

1:32.490

23

Michele Pirro

Ducati Leonovo Team

1:32.613