MotoGP: Άπιαστο ρεκόρ στην Moto3! Ο David Alonso σημειώνει 14 νίκες με 7 σερί! Δεν έχει γίνει σε καμία κατηγορία!

Το καλύτερο ξεκίνημα για το σήμα της CFMOTO στα MotoGP!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/11/2024

Έχοντας ήδη εξασφαλίσει το πρωτάθλημα, ο Κολομβιανός αναβάτης σημείωσε άλλη μία νίκη στον τελευταίο αγώνα, συμπληρώνοντας την μακρά λίστα νικών, σε μία συνολική επίδοση που δεν έχει προηγούμενο!

Κερδίζοντας τους Daniel Holgado και Angel Piqueras στο Solidarity GP, ο David Alonso, της CFMOTO Valresa Aspar Team σημείωσε την 14^η νίκη και την 7^η συνεχόμενη πράγμα που έχει διπλή αξία στην συγκεκριμένη κατηγορία όπου όλοι οδηγούν μαζί και το ποιος θα κερδίσει είναι αποτέλεσμα δυνατής μάχης.

Η μικρότερη κατηγορία των MotoGP έχει πετύχει απόλυτα τον σκοπό της διαμόρφωσής της, που είναι να δημιουργεί αναβάτες με σχετικά μικρότερο κόστος από άλλες φορές για τις ομάδες, ώστε να υπάρχει συνεχής ροή αναβατών.

Ο David Alonso πάλεψε και στον τελευταίο αγώνα, παρόλο που ήταν ήδη πρωταθλητής και έχοντας βρεθεί στην 15άδα μετά από μια σχετικά καλή εκκίνηση, συνέπεια του υψηλού ανταγωνισμού, κατάφερε και ανέβηκε στην πρώτη τριάδα, εξασφαλίζοντας την τελευταία του νίκη για την σεζόν, μόλις με 0,147 δευτερόλεπτα από τον δεύτερο Ισπανό Daniel Holgado της Red Bull GASGAS Tech3 και του τρίτου Angel Piqueras της Leopard Racing, με 1,210 που συμπλήρωσαν το βάθρο.

Με το που σβήνουν τα φώτα στην εκκίνηση ο Alonso εκτοξεύεται μπροστά καταφέρνοντας να στρίψει πρώτος από τους Ivan Ortola και Holgado, δίνοντας τον ρυθμό στον τελευταίο αγώνα του Πρωταθλήματος, με τον Holgado να διατηρεί έναν καλό ρυθμό σε όλο τον δεύτερο γύρο καταφέρνοντας να περάσει τον Alonso, ακολουθούμενος από τους Fernandez και Munoz.

Ο David Muñoz της BOE Motorsports βρέθηκε κατά την διάρκεια του αγώνα στην τέταρτη θέση, ενώ στον 3^ο γύρο μπήκε στην μάχη για την 2^η θέση αφού είχε περάσει τον Ortola και στο τέλος κατάφερε να τερματίσει στην έκτη θέση. Επίσης, ο Ortola κατάφερε να προσπεράσει τον Alonso αργότερα στον τρίτο γύρο, καθώς ο παγκόσμιος πρωταθλητής βρέθηκε στο γκρουπ των 15 αναβατών. Ο Alonso άρχιζε σιγά σιγά να ανεβαίνει σε θέσεις πηγαίνοντας στην έβδομη και εν συνεχεία στην πέμπτη, αφού πέρασε τους T. Furusato και a. Piqueras. Μια μικρή επαφή μεταξύ Ortola και Munoz έδωσε το βήμα στον Κολομβιανό αναβάτη να το εκμεταλλευτεί και να κερδίσει δύο ακόμη θέσεις φέρνοντάς τον και πάλι στις πρώτες θέσεις στον 14^ο γύρο.

Εν το μεταξύ ενώ ο αναβάτης Stefano Nepa της LEVELUP – MTA, βρισκόταν στην 14^η θέση ένα high-siding επέφερε την πτώση που δεν του επέτρεψε να συνεχίσει τον αγώνα. Ο Jose Antonio Rueda της Red Bull Ajo, έδωσε τον καλύτερό του εαυτό τερματίζοντας στην 4^η θέση με +1.352 βγαίνοντας νικητής από την μάχη με τον Ryusei Yamanaka της MT Helmets – MSI, ολοκληρώνοντας το Top5 με +1.685 από τον Alonso. Ο Taiyo Furusato της Honda Team Asia τερμάτισε στην 7^η θέση και ο Jacob Roulstone της Red Bull GASGAS Tech3, πήρε την 8^η θέση.

Ακολουθούν οι Ortola στην 9η και Veijer της Liqui Moly Husqvarna Intact GP στην 10^η, ολοκληρώνοντας τις 10 πρώτες θέσεις. Ο Fernandez έπεσε στην 11η θέση μετά την ποινή των τριών δευτερολέπτων, τερματίζοντας μπροστά από τον Joel Kelso της BOE Motorsports και τον Tatsuki Suzuki της Liqui Moly Husqvarna Intact GP.

Ο David Alonso και η Aspar CFMOTO έσπασαν ένα σημαντικό ρεκόρ στην Moto3, που στην νεότερη εποχή έχουμε δει μόνο από Rossi και Marquez.

Για την επόμενη σεζόν ο Alonso ανεβαίνει στην Moto2 όπου εκεί θα δείξει αν είναι αυτό που όλοι περιμένουν, ο αναβάτης ορόσημο, της επόμενης δεκαετίας! Σε αυτή την περίπτωση η CFMOTO θα είναι διπλά τυχερή, έχοντας εξασφαλίσει ένα κορυφαίο αναβάτη στα πρώτα του βήματα, δένοντας την όνομά της με την επιτυχία του. Οι προγνώσεις λένε πως βαδίζουν για εκεί, ωστόσο αυτό είναι ταυτόχρονα και ένα βαρύ τίμημα για έναν νεαρό αναβάτη και ο Marc Marquez βλέπει ήδη τον κίνδυνο: «Μην τον πιέζετε να κάνει θαύματα, αφήστε τον να κάνει λάθη» είναι το σχόλιο για τον Alonso, ακριβώς γιατί θεωρεί πως είναι ένα από τα μελλοντικά φαβορί!

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!