MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

Jorge Martin – Προτεραιότητά του η Ducati και όχι η Pramac

Αφορμή για τις δηλώσεις του στάθηκαν οι συζητήσεις της Prima Pramac με άλλους κατασκευαστές
motomagJorge Martin – Προτεραιότητά του η Ducati και όχι η Pramac
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

12/4/2024

Σε συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν την εκκίνηση του αγωνιστικού τριημέρου στην COTA, για τον τρίτο γύρο των MotoGP, ο Jorge Martin δήλωσε με αφορμή τις φήμες που θέλουν την Pramac να φεύγει από την Ducati, ότι για τον ίδιο προτεραιότητα έχει το εργοστάσιο του Borgo Panigale και όχι η δορυφορική ομάδα με την οποία βρέθηκε μία ανάσα από τον τίτλο πέρυσι.

Ήδη ο Gino Borsoi, Team Manager της Prima Pramac Racing έχει δηλώσει ότι αυτή η σεζόν είναι και η τελευταία που ο Jorge Martin θα βρίσκεται στην ομάδα. Από την άλλη, όπως φαίνεται, η Pramac βρίσκεται στην αναζήτηση για αλλαγή στρατοπέδου, με τις Yamaha και KTM να είναι οι πρώτες που πήραν το βήμα των διαπραγματεύσεων. Όπως ήταν λοιπόν φυσικό, η ερώτηση θα ερχόταν και για τον ίδιο τον Martin για το αν θα ήθελε να παραμείνει στην ομάδα, ακόμα και αν αυτό σήμαινε ότι θα πρέπει να τρέξει στην σέλα διαφορετικού κατασκευαστή.

​Jorge Martin – Προτεραιότητά του η Ducati και όχι η Pramac

Ο Jorge Martin, χωρίς κανένα δισταγμό, ξεκαθάρισε την θέση του, βάζοντας ως προτεραιότητά του την Ducati και όχι την Pramac. Πολύ λογική η κίνηση του Ισπανού αν κανείς σκεφτεί ότι ο Team Manager της ομάδας του έχει ήδη ξεκαθαρίσει την δική του θέση του για την νέα χρονιά, όσον αφορά την συνεργασία με τον Martin.

Σύμφωνα με τον “martinator”, στόχος του είναι μία θέση στην σέλα της εργοστασιακής Ducati. Οι δηλώσεις αυτές έρχονται λίγο πριν την εκκίνηση του τρίτου γύρου των MotoGP και με τον Ισπανό να βρίσκεται αυτή την στιγμή στην κορυφή της γενικής βαθμολογίας, έχοντας δείξει μεγαλύτερη συνέπεια από τους δύο βασικούς αντιπάλους του για την εργοστασιακή σέλα, Marc Marquez και Enea Bastianini.

Jorge Martin – Προτεραιότητά του η Ducati και όχι η Pramac

Όπως είναι φυσικό λοιπόν, οι συζητήσεις της Prima Pramac με άλλους κατασκευαστές αλλά και οι δηλώσεις του Gino Borgoi, δεν θα επηρεάσουν την πορεία του Martin. Σίγουρα θέλει να πιέσει καταστάσεις, σε μία χρονιά που βρίσκει και τους τρεις βασικούς διεκδικητές της τελευταίας εργοστασιακής θέσης, μετά την ανανέωση του Bagnaia, στην λήξη του συμβολαίου τους, με τα αποτελέσματα να είναι αυτά που σε μεγάλο βαθμό θα κρίνουν τις αποφάσεις του ιταλικού εργοστασίου.

Jorge Martin – Προτεραιότητά του η Ducati και όχι η Pramac

Οι πιέσεις του Martin δεν σταματούν εκεί, καθώς ήδη έχει αρχίσει να ακούγεται ότι η Aprilia έχει βάλει στο στόχαστρό της τον Ισπανό. Ο Aleix Espargaro, πάνω στον οποίο έχει βασίσει το εργοστάσιο του Noale την επιστροφή του στο υψηλότερο σκαλί των αγώνων μοτοσυκλέτας, είναι ένας από τους μεγαλύτερους σε ηλικία αυτή την στιγμή στο grid. Με το σενάριο της απόσυρσής του να γίνεται όλο και πιο πιθανό στα τέλη της σεζόν του 2024, είναι λογικό ότι η Aprilia ψάχνει τον αντικαταστάτη του. Ο Martin, έχοντας επιδείξει ταχύτητα και συνέπεια, αλλά και γνωρίζοντας ορισμένα από τα μυστικά της Ducati θα μπορούσε να αποτελέσει μία πολύ καλή επιλογή για το δεύτερο ιταλικό εργοστάσιο που συμμετέχει στα MotoGP. Ειδικά μετά και την απώλεια του Quartararo, ο οποίος ανανέωσε με την Yamaha μέχρι και το 2026.

Αναμφίβολα, η Ducati έχει μέχρι και σήμερα την καλύτερη μοτοσυκλέτα στην σχάρα εκκίνησης, με πολλούς αναβάτες να θέλουν να βρεθούν στην σέλα μίας Desmosedici GP και ο Martin έχει ξεκαθαρίσει τους στόχους του. Οι συνομιλίες του με την Aprilia θα μπορούσαν να αποτελέσουν απλώς έναν ακόμα μοχλό πίεσης, όμως ταυτόχρονα ανοίγει και έναν ακόμα δρόμο για τον ίδιο, στην περίπτωση που η Ducati αποφασίσει ότι δεν τον θέλει στην εργοστασιακή της ομάδα.