MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP 2024, Indonesia GP, P1 - Ο Enea συνεχίζει τις καλές επιδόσεις με ρεκόρ και πρώτη θέση

Πέντε Ducati στις πρώτες πέντε θέσεις των πρώτων χρονομετρημένων δοκιμαστικών, κανένα Honda στη δεκάδα
Enea Bastianini
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/9/2024

Στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά του GP της Ινδονησίας, πρωταγωνιστές ήταν ο Enea Bastianini που συνεχίζει φορμαρισμένος από την επική νίκη του στο GP της Emilia Romagna, η Ducati με 5 στα 5 στις πρώτες θέσεις, και οι κακές συνθήκες της πίστας που έχει αρκετή σκόνη, ενώ η υψηλή θερμοκρασία και η αντίστοιχη ινδονησιακή υγρασία κάνουν σχεδόν αφόρητη τη ζωή μέσα στις δερμάτινες φόρμες των αναβατών, και δυσκολεύουν τη δουλειά των ελαστικών.

Τα P1 ξεκινούν με ήλιο και υψηλές θερμοκρασίες που ταλαιπωρούν αναβάτες και ελαστικά. Ο καιρός αναφέρει 33 βαθμούς για σήμερα το μεσημέρι, που θα δίνουν αίσθηση... 39 βαθμών λόγω της υγρασίας. Η πίστα είναι αρκετά βρώμικη, όπως ήταν και στα FP1 και οι συνθήκες πρόσφυσης παραμένουν χαμηλές.

Pedro Acosta

Οκτώ λεπτά μετά την έναρξη των P1, ο Pedro Acosta σημειώνει τον ταχύτερο γύρο των P1, και αμέσως μετά... πέφτει από μπροστινό στην πρώτη στροφή της πίστας (με τα πιο πολλά φρένα, με τους αναβάτες να φρενάρουν από τα 309 στα 99 χλμ/ώρα!), ευτυχώς χωρίς να χτυπήσει.

Η πίστα συνεχίζει να έχει θέμα πρόσφυσης, κάτι που απασχόλησε τους αναβάτες και στα FP1 όπου ο Miguel Oliveira είχε ένα high-side που δυστυχώς τον φιλοδώρησε με σπασμένο δεξιό καρπό που ίσως χρειαστεί εγχείρηση, με τον Πορτογάλο να χάνει το GP της Ινδονησίας και της Ιαπωνία, και βλέπουμε. Πιθανώς στην Ιαπωνία θα τον αντικαταστήσει ο Lorenzo Salvadori.

Marc saves

Ο Marc Marquez φροντίζει για το θέαμά μας, καθώς δέκα λεπτά μετά την έναρξη των P1 χάνει το μπροστινό, γλιστράει για αρκετή ώρα, και όμως... καταφέρνει να σηκώσει τη μοτοσυκλέτα και να γλιτώσει την πτώση!

Ο Morbidelli γράφει τον ένα ταχύτερο γύρο μετά τον άλλο, Morbidelli που είχε εντυπωσιάσει και στα FP1 όπου είχε σημειώστε τον πρώτο χρόνο.

Morbidelli

Δεκαπέντε λεπτά μετά την έναρξη των P1, ταχύτερος όλων είναι ο Morbidelli με 1:30.673, ενώ την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν οι Jorge Martin, Marco Bezzecchi, Enea Bastianini και Marc Marquez. Το ρεκόρ γύρου στη Mandalika ανήκει στον Luca Marini, από το 2023 με 1:29.978. Φέτος φυσικά τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά για τον Marini με τη Honda, και για την ώρα είναι μόλις 17ος στους χρόνους.

Σημειώστε πως ο Alex Rins της Yamaha έχει επιστρέψει στην Ινδονησία, μετά από την απουσία του από το GP της Emilia-Romagana όπου ήταν άρρωστος, και για την ώρα είναι ταχύτερος (12ος) από τον Fabio Quartararo (19ος).

Marc Marquez

Τριάντα επτά λεπτά πριν το τέλος, ο Marc Marquez -με γνωστή την ικανότητά του να αποδίδει εξαιρετικά σε συνθήκες χαμηλής πρόσφυσης- γράφει ταχύτερο γύρο με 1:30.590, ενώ στην πίστα έχει μπει ξανά ο Acosta μετά την πτώση του και στο καπάκι περνάει 3ος, με τον Morbidelli σάντουιτς ανάμεσα στον αναβάτη της Gresini και σε εκείνον της GASGAS.

Στη μέση των P1, ο Acosta έχει περάσει πρώτος με 1:30.411, όπως συνήθως ο ταχύτερος αναβάτης του Pierer Group για φέτος, με τον Miller να είναι 8ος και τον Binder στην 9η θέση.

Είκοσι πέντε λεπτά πριν το τέλος έχουμε πτώση για τον Aleix Espargaro, ο οποίος βρίσκεται αρκετά πίσω στους χρόνους, στην 14η θέση.

Στις θέσεις 2 και 4 έχουν αναρριχηθεί εντωμεταξύ οι δυο μοτοσυκλέτες της VR46, με Bezzecchi και di Giannantonio, ενώ πρώτος παραμένει ο Acosta και τρίτος ο Marc Marquez.

Fabio Quartararo

Το παράδειγμα του Marc ακολουθεί ο Fabio Quartararo που γράφει ταχύτερο χρόνο στους δυο πρώτους τομείς της πίστας, για να χάσει μετά το μπροστινό, σώζοντας μεν την πτώση αλλά εγκαταλείποντας την προσπάθεια -έχει τον 6ο ταχύτερο χρόνο αυτή τη στιγμή με τον Rins να έχει υποχωρήσει στην μακρινή 16η θέση.

Ο πάντα slow starter Bagnaia είναι 17ος είκοσι λεπτά πριν το τέλος, με φθαρμένα ελαστικά όμως, πριν βάλει τις φρέσκιες γόμες. Ο ομόσταυλός του, Enea Bastianini είναι 8ος.

Αξίζει να πούμε πως ο Marini έχει ανέβει από 17ος στην 11η θέση, Marini που είχε δηλώσει στο προηγούμενο GP πως η διαρκώς εξελισσόμενη RC213V βρίσκεται στην καλύτερη μορφή της από όταν ξεκίνησε η σεζόν.

Aleix Espargaro

Ένα τέταρτο πριν το τέλος και ο Aleix πέφτει για δεύτερη φορά στον πρώτο γύρο του με φρέσκα ελαστικά, ενώ είναι μόλις 19ος!

Φρέσκες γόμες στους τροχούς, οι περισσότεροι αναβάτες με σκληρό ελαστικά μπροστά και μαλακό πίσω, και ήρθε ώρα για τους καλούς χρόνους.

Πρώτος που κάνει τη διαφορά είναι ο Jorge Martin που ανεβαίνει από πέμπτος στην πρώτη θέση με 1:30.317, αφήνοντας 2ο τον Acosta και τρίτο τον Bezzecchi.

Martin

Οι πάντες σχεδόν βελτιώνουν τους χρόνους τους, και ο Martin σημειώνει νέο ρεκόρ πίστας με 1:29.670!

Και δεύτερος; Ο Johann Zarco αν μπορείτε να το πιστέψετε -για πόσο όμως ακόμα! Σειρά έχει ο Bastianini να περάσει 2ος, για να τον αντικαταστήσει ο Acosta. Μόλις 10ος ο Bagnaia που κινδυνεύει να πρέπει να περάσει από τα Q1.

Πρώτη πτώση με τα φρέσκα ελαστικά για τον Binder στη δύσκολη στροφή 10, εκεί που έσπασε τον καρπό του ο Oliveira.

Κι αν νομίζατε πως το ρεκόρ του Martin είναι αρκετό για τα P1, ο Enea δεν έχει την ίδια άποψη, σημειώνοντας ταχύτερους χρόνους στα πρώτα δυο κομμάτια της πίστας, χάνοντας έδαφος στο τρίτο... για να γράψει τελικά ιστορία με 1:29.640, 0.040 δευτερόλεπτα ταχύτερος από τον χρόνο του Martin!

Bastianini

Λίγο πριν την τελευταία προσπάθεια των αναβατών, η πρώτη πεντάδα έχει ως εξηής: Bastianini, Martin, Acosta, Vinales και Marc Marquez. Έκτος είναι ο Quartararo, ταχύτερος αναβάτης με Yamaha και 8ος ο Zarco, ταχύτερος αναβάτης με Honda.

Στην έξοδο των pits, ο Pecco φρενάρει απότομα, σταματώντας, για να μην τον ακολουθήσουν οι αδερφοί Marquez. Ίσως πάλι να θέλει εκείνος να ακολουθήσει κάποιον πιο γρήγορο αναβάτη, καθώς είναι μόλις 10ος και κινδυνεύει να μην περάσει απευθείας στα Q2. Η πίεση αυξάνεται για τον Πρωταθλητή 2022 και 2023 που έχει αρκετές πτώσεις λόγω αυτής φέτος...

Bagnaia

Ο Bagnaia ξεκινά την προπάθειά του,  ακολουθούμενος από τον Alex Marquez που τελικά δεν κατάφερε να αποφύγει. Alex Marquez που δεν καταφέρνει να κρατήσει τον ρυθμό του Pecco και πέφτει.

Και κάπου εδώ ο Pecco βρίσκει ρυθμό, και από 9ος ανεβαίνει τρίτος, μόλις 0.082 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο Bastianini.

Η καρό σημαία πέφτει, και μαζί της πέφτει και ο di Giannantonio στην 16, ευτυχώς χωρίς να χειροτερέψει τον τραυματισμένο ώμο του.

Marc taxi

Αμέσως μετά το τέλος των P1, ο Pecco προλαβαίνει να κάνει μία δοκιμαστική εκκίνηση και μένει από καύσιμο. Ποιος τον βοηθά να φτάσει στα pits; Μα ο μελλοντικός ομόσταυλός του, Marc Marquez.

Για να καταλάβουμε το πόσο ταχύτερα έχουν γυρίσει φέτος οι αναβάτες του MotoGP στα δοκιμαστικά, για την ώρα ΟΚΤΩ αναβάτες έχουν σημειώσει ταχύτερο χρόνο από την pole του 2023 του Luca Marini!

Δύσκολα τα πράγματα για τα ελαστικά

Τα P1 τελειώνουν και η πρώτη δεκάδα έχει 5 Ducati στις 5 πρώτες θέσεις:

1. Enea Bastianini, Ducati

2. Jorge Martin, Ducati

3. Franco Morbidelli, Ducati

4. Franceso Bagnaia, Ducati

5. Marco Bezzecchi, Ducati

6. Fabio Quartararo, Yamaha

7. Marc Marquez, Ducati

8. Pedro Acosta, GASGAS

9. Fabio di Giannantonio, Ducati

10. Maverick Vinales, Aprilia

Ταχύτερος αναβάτης με Honda είναι ο Zarco στην 11η θέση.

Ετικέτες