MotoGP: Αποτελέσματα χρονομετρημένων δοκιμών Αυστρίας

Στο 0,002 κρίθηκε η pole Position!!

Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/8/2018

Η αυστριακή πίστα είναι ιδιαίτερα φιλόξενη για τις μοτοσυκλέτες της Ducati, όμως τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει τον Marc Marquez. Όχι μόνο συνεχίζει να οδηγάει λυσσασμένα από το πρώτο μέτρο που θα κάνει μέσα στην πίστα, αλλά πλέον δεν πέφτει!

Έκανε τα πάντα για να σημειώσει χρόνο 0,002’’ ταχύτερο από του Dovizioso.

Είχε φυσικά κάνα-δύο γλιστρήματα, αλλά κανένα δεν ήταν από εκείνα που μας έχει συνηθίσει. Από την Παρασκευή έως και το τέλος των χρονομετρημένων δεν άφησε σε κανέναν την αμφιβολία για ποιο είναι το σχέδιό του για τον αγώνα της Κυριακής. Γιατί μας εντυπωσίασε τόσο πολύ ο Marquez; Μα γιατί με την βαθμολογική διαφορά που έχει, θα μπορούσε ήδη να γράφει τον λόγο του για την κατάκτηση του φετινού πρωταθλήματος.

Ο Ισπανός δεν έχει κανέναν λόγο να ρισκάρει μια πτώση ή να ζορίζει τόσο πολύ τον κινητήρα της Honda διακινδυνεύοντας μια μηχανική βλάβη. Ειδικά σε αυτή την πίστα της Αυστρίας που είναι κομμένη και ραμμένη για τις Ducati. Μια πίστα κανονικό δυναμόμετρο, με ελάχιστες στροφές για να εκμεταλλευτείς την ευελιξία του πλαισίου της Honda. Όμως εδώ να πούμε ότι η τηλεμετρία έδειξε 313km/h τελική ταχύτητα για την Honda του Marquez και 310km/h για τις τρεις πρώτες Ducati.

Οπότε δεν ήταν έκπληξη που οι δύο εργοστασιακές Ducati, αλλά και όλες οι δορυφορικές Ducati έκαναν χρόνους (τόσο στα χρονομετρημένα, όσο και στα ελεύθερα δοκιμαστικά) που οι ανταγωνιστές τους πλησίαζαν μόνο για έναν-δύο γύρους και με τα πιο μαλακά ελαστικά.

Η αλήθεια είναι ότι ο Marquez με τον Dovizioso και τον Lorenzo είναι ένα σκαλί πάνω από τους υπόλοιπους σε ρυθμό αγώνα και σε ταχύτερους χρόνους. Με ακριβώς αυτή την σειρά θα ξεκινήσουν τον αγώνα αύριο. Πίσω τους ο Danilo Petrucci, Cal Crutchlow και Johann Jarco. Η εμφάνιση του Jarco αρκετές θέσεις πάνω από τις εργοστασιακές Yamaha δεν είναι κάτι ασυνήθιστο πλέον, όμως σε αυτή την πίστα που ο κινητήρας έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, φέρνει σε ακόμα πιο δύσκολη ψυχολογική θέση τον Rossi (14^ος) και τον Vinales 9 (11^ος). Ο Rossi δοκίμασε τα πάντα, μέχρι και την βοήθεια του ‘’υπάλληλού” του Franco Morbidelli ζήτησε στον τελευταία γύρο του FQ1 για να πάρει το slip-streaming στην ευθεία, αλλά τα δύο δέκατα που κέρδισε από αυτό δεν ήταν αρκετά για να περάσει στα FQ2.

Όπως και ο ίδιος είπε στη συνέντευξη τύπου της Παρασκευής, σχετικά με τα νέα εξαρτήματα που δοκίμασαν την Δευτέρα στο Brno μετά τον αγώνα: Ξέρω ακριβώς ποιο είναι το πρόβλημα (εννοούσε την συνολκή απόδοση του κινητήρα) αλλά αυτό δεν μπορεί να διορθωθεί φέτος. Κοιτάμε να πάρουμε όσα περισσότερα γίνεται από αυτό που έχουμε.

Απόδειξη ότι το πρόβλημα της M1 είναι η απόδοση του κινητήρα, είναι το γεγονός ότι όποτε χρειάζονται δυνατές επιταχύνσεις στις εξόδους των στροφών, οι μηχανικοί έχουν ως μοναδικές λύσεις την “άγρια” ρύθμιση του ψεκασμού και την χρήση πιο κοντών σχέσεων στο κιβώτιο σε σχέση με τους υπόλοιπους, κάτι που προκαλεί απότομα γλιστρήματα του πίσω τροχού (το βασικό πρόβλημα του Rossi σε αυτά τα δοκιμαστικά) αλλά και πρόωρη φθορά των ελαστικών μέσα στον αγώνα, που είναι το μόνιμο πρόβλημα του Rossi φέτος.

Βέβαια από την άλλη μεριά, έχεις την M1 του Zarco στην 6^η θέση με χρόνο μόλις 0,646’ από την κορυφή…

Όπως κι αν έχει, αύριο προβλέπεται να δούμε άλλον ένα αγώνα που θα κριθεί στην τελευταία στροφή. Ίσως να μην δούμε για πολύ ώρα εκείνο το μεγάλο μπουλούκι μοτοσυκλετών που είχαμε στο Brno, αλλά σίγουρα 5-6 αναβάτες θα παλέψουν για το podium ως το τέλος.

Αποτελέσματα χρονομετρημένων δοκιμών:

1.Marc Marquez ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 23.241s [Lap 7/10] 313km/h (Top Speed)

2.Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (GP18) 1m 23.243s +0.002s [Lap 8/9] 310k

3.Jorge Lorenzo ESP Ducati Team (GP18) 1m 23.376s +0.135s [Lap 8/9] 309k

4.Danilo Petrucci ITA Pramac Ducati (GP18) 1m 23.503s +0.262s [Lap 8/9] 310k

5.Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 1m 23.812s +0.571s [Lap 8/9] 310k

6.Johann Zarco FRA Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1) 1m 23.887s +0.646s [Lap 9/9] 307k

7.Tito Rabat ESP Reale Avintia (GP17) 1m 23.922s +0.681s [Lap 8/9] 312k

8.Andrea Iannone ITA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 24.091s +0.850s [Lap 6/9] 304k

9.Dani Pedrosa ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 24.124s +0.883s [Lap 9/10] 308k

10.Alex Rins ESP Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 24.227s +0.986s [Lap 3/8] 306k

11.Maverick Viñales ESP Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 24.284s +1.043s [Lap 8/9] 307k

12.Alvaro Bautista ESP Angel Nieto Team (GP17) 1m 24.342s +1.101s [Lap 6/9] 308k

13.Bradley Smith GBR Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 24.245s 304k

14.Valentino Rossi ITA Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 24.309s 307k

15.Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 24.762s 305k

16.Franco Morbidelli ITA EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 24.767s 306k

17.Jack Miller AUS Pramac Ducati (GP17) 1m 24.805s 308k

18.Hafizh Syahrin MAL Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1)* 1m 24.834s 303k

19.Xavier Simeon ESP Reale Avintia (GP16)* 1m 24.868s 300k

20.Scott Redding GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 25.067s 306k

21.Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V)* 1m 25.178s 301k

22.Thomas Luthi SWI EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 25.310s 303k

23.Karel Abraham CZE Angel Nieto Team (GP16) 1m 25.339s 306k

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.