MotoGP Aragon, FP1-FP2: Κυριαρχία των Yamaha

Χαμηλές θερμοκρασίες και πτώσεις
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/10/2020

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές στιγματίστηκαν από τις πολλές πτώσεις εξαιτίας των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών που επικρατούσαν στην πίστα της Aragon. Γι' αυτό το λόγο μάλιστα, οι FP1 καθυστέρησαν να ξεκινήσουν κατά μισή ώρα, αν και όταν μπήκαν τελικά οι μοτοσυκλέτες στην πίστα, επικρατούσαν πολύ χαμηλές θερμοκρασίες στην άσφαλτο και στο περιβάλλον, με αποτέλεσμα να σημειωθούν και πολλές πτώσεις.

Ένα επίσης σημαντικό γεγονός, ήταν η απουσία του Rossi λόγω του ότι βρέθηκε θετικός στον κορωνοϊό, δημιουργώντας έτσι ένα ενδιαφέρον στατιστικό στοιχείο: Εν τη απουσία των Rossi και Marc Marquez, οι υπόλοιποι αναβάτες του grid έχουν μόλις 39 νίκες αθροιστικά στα MotoGP, την στιγμή που Rossi και Marquez έχουν 145!

Στο αγωνιστικό κομμάτι όμως, ο Maverick Vinales ήταν αυτός με την μεγαλύτερη αυτοσυγκέντρωση και κατάφερε να επικρατήσει στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά, με το θερμόμετρο να μένει κάτω από τους 10 βαθμούς. Χαρακτηριστικό των συνθηκών που επικρατούσαν, είναι η δήλωση του Danilo Petrucci όταν επέστρεψε στα πιτς, λέγοντας πως "η πρόσφυση είναι μηδενική", στους μηχανικούς της ομάδας της Ducati.

Δυστυχώς αυτό επαληθεύτηκε με τον χειρότερο τρόπο, καθώς πέντε αναβάτες ήρθαν σε βίαιη επαφή με την άσφαλτο, μεταξύ αυτών και ο Fabio Quartararo. Ο Γάλλος έπεσε από μπλοκαρισμένο μπροστινό στην Κ8 και παρά το ότι σύρθηκε μακριά από την μοτοσυκλέτα του, έφυγε από την πίστα κουτσαίνοντας.

Οι υπόλοιποι αναβάτες που μπήκαν στην λίστα των… οικοπεδούχων της Aragon ήταν οι  Johann Zarco και Franco Morbidelli (οι οποίοι είχαν παρόμοιες πτώσεις στην Κ14), μαζί με τους Alex Marquez και Iker Lecuona που έπεσαν στην δεύτερη στροφή της πίστας, την δεξιά στροφή μετά από πολλές αριστερές και ευθείες.

Ο χρόνος του Vinales μπορεί να ήταν ο καλύτερος, αλλά ήταν σχεδόν τρία δευτερόλεπτα πιο αργός από τον απόλυτο χρόνο του Marc Marquez στην Aragon τον περασμένο Σεπτέμβριο. Παρά τις πτώσεις του, οι άλλοι δύο αναβάτες της Yamaha, Morbidelli και Quartararo, ήταν δεύτερος και τρίτος αντίστοιχα, με τέταρτο άλλον έναν αναβάτη που είχε πτώση, τον Alex Marquez.

Ο Takaaki Nakagami ήταν το δεύτερο Honda στην πρώτη πεντάδα των FP1, ακολουθούμενος από τον joan Mir ο οποίος έβγαλε όλο το πρωινό session με ένα ζευγάρι ελαστικά.

Στα FP2 οι συνθήκες ήταν ελαφρώς πιο ζεστές, με την θερμοκρασία της ασφάλτου να έχει ανέβει από τους 12 °C στους 21. Οι δοκιμές ξεκίνησαν από εκεί που είχαν μείνει το πρωί, με τα τρία Yamaha δηλαδή στην κορυφή και τον Quartararo να δείχνει ανεπηρέαστος από την πτώση που είχε στα FP1. Ο Vinales όμως δεν παρέδιδε εύκολα τα όπλα, γράφοντας ξανά ταχύτερο χρόνο.

Όπως και στο Le Mans, έτσι και στις κρύες συνθήκες της Aragon τα Yamaha M1 έδειχναν ότι μπορούσαν να φέρουν τα ελαστικά τους πιο γρήγορα σε θερμοκρασία λειτουργίας σε σχέση με τους υπόλοιπους, παραμένοντας όμως το μεγάλο ερωτηματικό για την φθορά τους σε ρυθμό αγώνα.

Όσο περνούσε η ώρα, το μόνο που άλλαζε ήταν το ποιος αναβάτης της Yamaha θα έμπαινε επικεφαλής στην λίστα με τους χρόνους, με τον Morbidelli να γεύεται κι αυτό για λίγο την "μοναξιά" του πρώτου, ενώ ο Alex Marquez συνέχισε το καλό σερί από τα FP1, ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση.

Η πρώτη πτώση στην διαδικασία των FP2 ανήκε στον Brad Binder, ο οποίος στην Κ14 έστειλε το ΚΤΜ του στην αμμοπαγίδα, από γλίστρημα του μπροστινού. Λίγα λεπτά αργότερα ο Joan Mir έσπαγε την κυριαρχία των Yamaha γράφοντας τον ταχύτερο χρόνο μέχρι εκείνη την στιγμή. Ο Mir είχε μαλακά ελαστικά, σε αντίθεση με τον Quartararo που μπόρεσε να γράψει αντίστοιχο χρόνο με του Ισπανού, έχοντας όμως τοποθετημένα τα ελαστικά με την μεσαία γόμα.

Ο Stefan Bradl ήταν η δεύτερη πτώση των FP2, στην δωδέκατη στροφή της πίστας, ενώ ο Quartararo αλλάζοντας από τα medium σε soft ελαστικά, πέρασε επικεφαλής στους χρόνους και μάλιστα με σημαντική διαφορά. Όσο όμως πλησιάζαμε προς το τέλος της διαδικασίας, άρχισαν να εμφανίζονται στις πρώτες θέσεις αναβάτες που μέχρι εκείνη την ώρα δεν έδειχναν ότι μπορούσαν να ανταγωνιστούν αυτούς τους χρόνους, όπως ο Nakagami με την Honda RC213V που ήταν για λίγο τρίτος, πριν τον εκθρονίσει ο Aleix Espargaro με την Aprilia.

Η πρόβλεψη για κρύο καιρό και την αυριανή ημέρα, σήμαινε πως η σημερινή κατάταξη θα μπορούσε να καθορίσει την σειρά των αναβατών για τα Q1 και Q2, με τους Dovizioso, Miller και Pol Espargaro να μένουν εκτός της πρώτης δεκάδας. Μια πτώση όμως του Zarco (η δεύτερη της ημέρας για τον Γάλλο) τον έστειλε στο τέλος της δεκάδας, ρισκάροντας την παρουσία του απευθείας στα αυριανά Q2.

Τελικά, στο τέλος της ημέρας, ήταν ξανά τα τρία Yamaha στις τρεις πρώτες θέσεις, με τους Vinales, Quartararo και Morbidelli να κατατάσσονται αντίστοιχα. Αυτή τη φορά όμως, σε αντίθεση με τα FP1, πίσω τους ήταν μια μοτοσυκλέτα της Suzuki με αναβάτη τον Mir και πέμπτο το Honda της LCR με τον Crutchlow. Εξαιρετική ήταν η επίδοση του Aleix Espargaro με την Aprilia στην έκτη θέση, ενώ η δεκάδα έκλεισε με τους Pol Espargaro, Alex Marquez, Takaaki Nakagami και Alex Rins.

 

Αποτελέσματα FP2
1
Maverick Viñales
Monster Yamaha (YZR-M1)
1'47.771s
2
Fabio Quartararo
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.249s
3
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.447s
4
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.730s
5
Cal Crutchlow
LCR Honda (RC213V)
+0.827s
6
Aleix Espargaro
Aprilia Gresini (RS-GP)
+0.899s
7
Pol Espargaro
Red Bull KTM (RC16)
+0.975s
8
Alex Marquez
Repsol Honda (RC213V)*
+1.052s
9
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
+1.053s
10
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+1.068s
11
Johann Zarco
Reale Avintia (GP19)
+1.135s
12
Tito Rabat
Reale Avintia (GP19)
+1.232s
13
Andrea Dovizioso
Ducati Team (GP20)
+1.244s
14
Jack Miller
Pramac Ducati (GP20)
+1.255s
15
Danilo Petrucci
Ducati Team (GP20)
+1.336s
16
Iker Lecuona
Red Bull KTM Tech3 (RC16)*
+1.394s
17
Miguel Oliveira
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
+1.437s
18
Bradley Smith
Aprilia Gresini (RS-GP)
+1.487s
19
Francesco Bagnaia
Pramac Ducati (GP20)
+1.717s
20
Stefan Bradl
Repsol Honda (RC213V)
+2.320s
21
Brad Binder
Red Bull KTM (RC16)*
+2.473s

 

Ετικέτες

MotoGP-Honda: Ο επικεφαλής κινητήρων της ΚΤΜ "μετακομίζει" στην HRC!

Κίνηση ματ από τους Ιάπωνες με την μεταγραφή του Kurt Trieb να θεωρείται σίγουρη
trieb
Από τον

Παύλο Καρατζά

2/7/2025

Σίγουρη θεωρείται η μεταγραφή βόμβα του Γερμανού Kurt Trieb, που βρίσκεται πίσω από την εξέλιξη όλων των αγωνιστικών κινητήρων της ΚΤΜ -και αυτών στο MotoGP-, στο στρατόπεδο της HRC.

Ο Kurt Trieb, επικεφαλής εξέλιξης όλων των αγωνιστικών κινητήρων της KTM, θα μετακομίσει στη Honda και αυτό είναι κάτι που πρέπει να θεωρείται δεδομένο σύμφωνα με το γερμανικό Speedweek, το οποίο επικαλείται δικές του αξιόπιστες πηγές, τη στιγμή που επίσημα δεν έχει ακουστεί ακόμη τίποτα.

Ο Trieb αναμένεται να εργαστεί ως μέλος μιας νέας τεχνικής ομάδας της HRC που θα δημιουργηθεί και θα έχει έδρα την Ιταλία, η οποία θα στελεχωθεί επίσης με μηχανικούς από την Ιαπωνία. Η ιαπωνική εταιρεία, κατέκτησε τον τελευταίο τίτλο της το 2019 και θέλει να επιστρέψει στην κορυφή του MotoGP με τη δουλειά του Trieb και του τεχνικού του επιτελείου να αναγνωρίζεται από όλους τους αντιπάλους του αφού η δύναμη του κινητήρα της RC16 δεν κρύβεται, ούτε και η συνολική πρόοδος που έχει γίνει φέτος στην εξέλιξή της MotoGP μοτοσυκλέτας.

Η ισχύς του κινητήρα από την άλλη είναι ένα από τα αδύναμα σημεία της Honda RC213V, μαζί με την αεροδυναμική της απόδοση αλλά και το chattering που παρουσιάζει όταν οδηγείται στο όριο και η Honda θέλει να λύσει και αυτό το πρόβλημα το συντομότερο δυνατό Οι Ιάπωνες έχουν το βλέμμα τους και στη νέα εποχή του MotoGP από το 2027, με τους κινητήρες των 850 κ.εκ. Η κίνηση της Honda να αποκτήσει τον Trieb, έχει πολύ ενδιαφέρον αφού ο Γερμανός βασίστηκε αρχικά στο μοτέρ της RC213V για να εξελίξει εκείνο για την πρωτότυπη αγωνιστική μοτοσυκλέτα των Αυστριακών! Από ό,τι φαίνεται ο Trieb έχει καταλάβει καλύτερα τα μυστικά του κινητήρα της HRC από τους ίδιους τους Ιάπωνες και βρίσκεται σε πιο σωστό μονοπάτι εξέλιξης.

Ερχόμενος στην KTM το 2002 από τον κόσμο της Formula 1 και το τμήμα κινητήρων της BMW ο 63χρονος Trieb είναι σήμερα επικεφαλής εξέλιξης και επιβλέπει όλους τους αγωνιστικούς κινητήρες της Αυστριακής εταιρείας σε Motocross, Enduro, Rally, Moto3 και MotoGP με τις δημιουργίες του να μετρούν νίκες και πρωταθλήματα σε όλα τα τερέν. Μάλιστα φημίζεται για το γεγονός ότι μπορεί να εξελίξει έναν κινητήρα μόνος του από την αρχή μέχρι και το τέλος χωρίς να χρειάζεται μεγάλη ομάδα που να επιβλέπει τα επί μέρους μηχανικά μέρη. Στα κατορθώματα του Kurt Trieb και της ομάδας του στην κορυφαία κατηγορία είναι και η μεγαλύτερη τελική ταχύτητα που έχει σημειωθεί ποτέ στο MotoGP. Το συγκεκριμένο ρεκόρ κατέχει ο Brad Binder που κατάφερε να “πιάσει” 366,1 χιλιόμετρα την ώρα στην πίστα του Mugello το 2023 με την RC16.

Αν αυτή η κίνηση ολοκληρωθεί θα είναι η δεύτερη ηχηρή μεταγραφή που πραγματοποιεί η HRC σε σύντομο σχετικά διάστημα έπειτα από εκείνη του Romano Albesiano πριν από την αρχή της φετινής σεζόν, από την Aprilia, με τους Ιάπωνες να θέλουν να έχουν ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στο MotoGP. Θα είναι επίσης ένα σοβαρό πλήγμα για την KTM που δεν αναμένεται να αφήσει τον Trieb να φύγει έτσι εύκολα.