MotoGP Aragon, FP1-FP2: Κυριαρχία των Yamaha

Χαμηλές θερμοκρασίες και πτώσεις
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/10/2020

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές στιγματίστηκαν από τις πολλές πτώσεις εξαιτίας των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών που επικρατούσαν στην πίστα της Aragon. Γι' αυτό το λόγο μάλιστα, οι FP1 καθυστέρησαν να ξεκινήσουν κατά μισή ώρα, αν και όταν μπήκαν τελικά οι μοτοσυκλέτες στην πίστα, επικρατούσαν πολύ χαμηλές θερμοκρασίες στην άσφαλτο και στο περιβάλλον, με αποτέλεσμα να σημειωθούν και πολλές πτώσεις.

Ένα επίσης σημαντικό γεγονός, ήταν η απουσία του Rossi λόγω του ότι βρέθηκε θετικός στον κορωνοϊό, δημιουργώντας έτσι ένα ενδιαφέρον στατιστικό στοιχείο: Εν τη απουσία των Rossi και Marc Marquez, οι υπόλοιποι αναβάτες του grid έχουν μόλις 39 νίκες αθροιστικά στα MotoGP, την στιγμή που Rossi και Marquez έχουν 145!

Στο αγωνιστικό κομμάτι όμως, ο Maverick Vinales ήταν αυτός με την μεγαλύτερη αυτοσυγκέντρωση και κατάφερε να επικρατήσει στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά, με το θερμόμετρο να μένει κάτω από τους 10 βαθμούς. Χαρακτηριστικό των συνθηκών που επικρατούσαν, είναι η δήλωση του Danilo Petrucci όταν επέστρεψε στα πιτς, λέγοντας πως "η πρόσφυση είναι μηδενική", στους μηχανικούς της ομάδας της Ducati.

Δυστυχώς αυτό επαληθεύτηκε με τον χειρότερο τρόπο, καθώς πέντε αναβάτες ήρθαν σε βίαιη επαφή με την άσφαλτο, μεταξύ αυτών και ο Fabio Quartararo. Ο Γάλλος έπεσε από μπλοκαρισμένο μπροστινό στην Κ8 και παρά το ότι σύρθηκε μακριά από την μοτοσυκλέτα του, έφυγε από την πίστα κουτσαίνοντας.

Οι υπόλοιποι αναβάτες που μπήκαν στην λίστα των… οικοπεδούχων της Aragon ήταν οι  Johann Zarco και Franco Morbidelli (οι οποίοι είχαν παρόμοιες πτώσεις στην Κ14), μαζί με τους Alex Marquez και Iker Lecuona που έπεσαν στην δεύτερη στροφή της πίστας, την δεξιά στροφή μετά από πολλές αριστερές και ευθείες.

Ο χρόνος του Vinales μπορεί να ήταν ο καλύτερος, αλλά ήταν σχεδόν τρία δευτερόλεπτα πιο αργός από τον απόλυτο χρόνο του Marc Marquez στην Aragon τον περασμένο Σεπτέμβριο. Παρά τις πτώσεις του, οι άλλοι δύο αναβάτες της Yamaha, Morbidelli και Quartararo, ήταν δεύτερος και τρίτος αντίστοιχα, με τέταρτο άλλον έναν αναβάτη που είχε πτώση, τον Alex Marquez.

Ο Takaaki Nakagami ήταν το δεύτερο Honda στην πρώτη πεντάδα των FP1, ακολουθούμενος από τον joan Mir ο οποίος έβγαλε όλο το πρωινό session με ένα ζευγάρι ελαστικά.

Στα FP2 οι συνθήκες ήταν ελαφρώς πιο ζεστές, με την θερμοκρασία της ασφάλτου να έχει ανέβει από τους 12 °C στους 21. Οι δοκιμές ξεκίνησαν από εκεί που είχαν μείνει το πρωί, με τα τρία Yamaha δηλαδή στην κορυφή και τον Quartararo να δείχνει ανεπηρέαστος από την πτώση που είχε στα FP1. Ο Vinales όμως δεν παρέδιδε εύκολα τα όπλα, γράφοντας ξανά ταχύτερο χρόνο.

Όπως και στο Le Mans, έτσι και στις κρύες συνθήκες της Aragon τα Yamaha M1 έδειχναν ότι μπορούσαν να φέρουν τα ελαστικά τους πιο γρήγορα σε θερμοκρασία λειτουργίας σε σχέση με τους υπόλοιπους, παραμένοντας όμως το μεγάλο ερωτηματικό για την φθορά τους σε ρυθμό αγώνα.

Όσο περνούσε η ώρα, το μόνο που άλλαζε ήταν το ποιος αναβάτης της Yamaha θα έμπαινε επικεφαλής στην λίστα με τους χρόνους, με τον Morbidelli να γεύεται κι αυτό για λίγο την "μοναξιά" του πρώτου, ενώ ο Alex Marquez συνέχισε το καλό σερί από τα FP1, ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση.

Η πρώτη πτώση στην διαδικασία των FP2 ανήκε στον Brad Binder, ο οποίος στην Κ14 έστειλε το ΚΤΜ του στην αμμοπαγίδα, από γλίστρημα του μπροστινού. Λίγα λεπτά αργότερα ο Joan Mir έσπαγε την κυριαρχία των Yamaha γράφοντας τον ταχύτερο χρόνο μέχρι εκείνη την στιγμή. Ο Mir είχε μαλακά ελαστικά, σε αντίθεση με τον Quartararo που μπόρεσε να γράψει αντίστοιχο χρόνο με του Ισπανού, έχοντας όμως τοποθετημένα τα ελαστικά με την μεσαία γόμα.

Ο Stefan Bradl ήταν η δεύτερη πτώση των FP2, στην δωδέκατη στροφή της πίστας, ενώ ο Quartararo αλλάζοντας από τα medium σε soft ελαστικά, πέρασε επικεφαλής στους χρόνους και μάλιστα με σημαντική διαφορά. Όσο όμως πλησιάζαμε προς το τέλος της διαδικασίας, άρχισαν να εμφανίζονται στις πρώτες θέσεις αναβάτες που μέχρι εκείνη την ώρα δεν έδειχναν ότι μπορούσαν να ανταγωνιστούν αυτούς τους χρόνους, όπως ο Nakagami με την Honda RC213V που ήταν για λίγο τρίτος, πριν τον εκθρονίσει ο Aleix Espargaro με την Aprilia.

Η πρόβλεψη για κρύο καιρό και την αυριανή ημέρα, σήμαινε πως η σημερινή κατάταξη θα μπορούσε να καθορίσει την σειρά των αναβατών για τα Q1 και Q2, με τους Dovizioso, Miller και Pol Espargaro να μένουν εκτός της πρώτης δεκάδας. Μια πτώση όμως του Zarco (η δεύτερη της ημέρας για τον Γάλλο) τον έστειλε στο τέλος της δεκάδας, ρισκάροντας την παρουσία του απευθείας στα αυριανά Q2.

Τελικά, στο τέλος της ημέρας, ήταν ξανά τα τρία Yamaha στις τρεις πρώτες θέσεις, με τους Vinales, Quartararo και Morbidelli να κατατάσσονται αντίστοιχα. Αυτή τη φορά όμως, σε αντίθεση με τα FP1, πίσω τους ήταν μια μοτοσυκλέτα της Suzuki με αναβάτη τον Mir και πέμπτο το Honda της LCR με τον Crutchlow. Εξαιρετική ήταν η επίδοση του Aleix Espargaro με την Aprilia στην έκτη θέση, ενώ η δεκάδα έκλεισε με τους Pol Espargaro, Alex Marquez, Takaaki Nakagami και Alex Rins.

 

Αποτελέσματα FP2
1
Maverick Viñales
Monster Yamaha (YZR-M1)
1'47.771s
2
Fabio Quartararo
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.249s
3
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.447s
4
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.730s
5
Cal Crutchlow
LCR Honda (RC213V)
+0.827s
6
Aleix Espargaro
Aprilia Gresini (RS-GP)
+0.899s
7
Pol Espargaro
Red Bull KTM (RC16)
+0.975s
8
Alex Marquez
Repsol Honda (RC213V)*
+1.052s
9
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
+1.053s
10
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+1.068s
11
Johann Zarco
Reale Avintia (GP19)
+1.135s
12
Tito Rabat
Reale Avintia (GP19)
+1.232s
13
Andrea Dovizioso
Ducati Team (GP20)
+1.244s
14
Jack Miller
Pramac Ducati (GP20)
+1.255s
15
Danilo Petrucci
Ducati Team (GP20)
+1.336s
16
Iker Lecuona
Red Bull KTM Tech3 (RC16)*
+1.394s
17
Miguel Oliveira
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
+1.437s
18
Bradley Smith
Aprilia Gresini (RS-GP)
+1.487s
19
Francesco Bagnaia
Pramac Ducati (GP20)
+1.717s
20
Stefan Bradl
Repsol Honda (RC213V)
+2.320s
21
Brad Binder
Red Bull KTM (RC16)*
+2.473s

 

Ετικέτες

David Alonso: Ο rookie-αστέρι των MotoGP

Ο Κολομβιανός David Alonso ετοιμάζεται για το μεγάλο βήμα στο MotoGP με τη Honda, έχοντας ήδη γράψει ιστορία στις μικρότερες κατηγορίες
David Alonso
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

18/8/2026

Από πρωταθλητής του Red Bull Rookies Cup και της Moto3 μέχρι διεκδικητής του τίτλου στη Moto2, ο 20χρονος αναβάτης έχει ήδη εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της νέας γενιάς αναβατών.

Ο David Alonso είναι ένα από τα ονόματα που αναμένεται να πρωταγωνιστήσουν στη νέα εποχή των MotoGP. Ο Κολομβιανός έχει υπογράψει πολυετές συμβόλαιο με τη Honda και το 2027 θα κάνει το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία, οδηγώντας για πρώτη φορά μοτοσυκλέτα 850cc.

Ο Alonso θα γίνει ο δεύτερος Κολομβιανός στο grid του MotoGP μετά τον Yonny Hernandez, ο οποίος αγωνίστηκε για τελευταία φορά στην κορυφαία κατηγορία το 2016.

Η πορεία προς τα Grand Prix

Η πορεία του Alonso προς την κορυφή ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία. Το 2019 ανέβηκε τέσσερις φορές στο βάθρο του European Talent Cup, ενώ το 2020 κατέκτησε τον τίτλο, κερδίζοντας τους πρώτους τέσσερις αγώνες και ακόμη έναν στη Valencia.

Την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο του στο Red Bull Rookies Cup και ολοκλήρωσε τη σεζόν στην τέταρτη θέση, έχοντας ήδη πανηγυρίσει την πρώτη του νίκη.

Το 2021 πέρασε στο Moto3 Junior World Championship, ενώ παράλληλα πρωταγωνίστησε στο Red Bull Rookies Cup. Εκεί κατέκτησε το πρωτάθλημα με έξι νίκες, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για ένα ιδιαίτερο ταλέντο.

Το 2022 ήρθε η πρώτη του νίκη στο Moto3 Junior World Championship στη Valencia και αμέσως μετά έγινε γνωστό ότι θα ανέβαινε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 με την Aspar για τη σεζόν του 2023.

Ρεκόρ και τίτλος σε δύο σεζόν στην Moto3

Η πρώτη του πλήρης σεζόν στην Moto3 ήταν εντυπωσιακή. Ο Alonso πήρε το πρώτο του βάθρο στη Jerez και στη συνέχεια πανηγύρισε την πρώτη του νίκη στο Silverstone. Στους τελευταίους δέκα αγώνες της σεζόν ανέβηκε έξι φορές στο βάθρο, με τέσσερις νίκες.

Το 2024, όμως, ήταν η χρονιά που πέρασε σε άλλο επίπεδο.

Ο Alonso κατέκτησε 14 νίκες, ανέβηκε στο βάθρο στο 75% των αγώνων και συγκέντρωσε 421 βαθμούς, καταρρίπτοντας το ρεκόρ για τις περισσότερες νίκες σε μία σεζόν σε οποιαδήποτε κατηγορία των Grand Prix.

Παράλληλα, ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ των 11 νικών σε μία σεζόν στις μικρές κατηγορίες, που ανήκε στον Valentino Rossi και έγινε ο πρώτος Κολομβιανός παγκόσμιος πρωταθλητής στα Grand Prix.

Από εκεί προέκυψε και το παρατσούκλι "BabyGΟΑΤ" (Greatest Of All Time).

Η μετάβαση στη Moto2

Η μετάβαση στη Moto2 το 2025 ήταν φυσικά πιο απαιτητική. Ο Alonso χρειάστηκε χρόνο για να προσαρμοστεί στη μεγαλύτερη και ισχυρότερη μοτοσυκλέτα, παίρνοντας βαθμούς σε τρεις από τους έξι πρώτους αγώνες.

Στο Silverstone ήρθε το πρώτο του βάθρο στη Moto2, ενώ στην Ουγγαρία πανηγύρισε την πρώτη του νίκη στην κατηγορία. Ακολούθησαν ακόμη βάθρα στην Αυστραλία, στη Μαλαισία και στην Πορτογαλία.

Το 2026 έχει εμφανιστεί ακόμη πιο σταθερός. Στους πρώτους πέντε γύρους βρέθηκε τέσσερις φορές μέσα στην πρώτη πεντάδα, ενώ πήρε το πρώτο του βάθρο στη Brno και την πρώτη του νίκη της σεζόν στο Assen. Με τα αποτελέσματα αυτά βρέθηκε στην τέταρτη θέση της βαθμολογίας της Moto2.

Επόμενος σταθμός MotoGP

Το επόμενο βήμα είναι πλέον δεδομένο. Ο Alonso έχει υπογράψει πολυετές συμβόλαιο με τη HRC και θα κάνει την πρώτη του δοκιμή με MotoGP μοτοσυκλέτα στο μεταβατικό τεστ της Valencia μετά το τέλος της σεζόν.

Το 2027 θα βρεθεί στο grid μαζί με ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον γκρουπ αναβατών της Honda. Ο Diogo Moreira θα συνεχίσει επίσης με τη HRC, ενώ ο Fabio Quartararo θα ενταχθεί στην εργοστασιακή ομάδα, έχοντας τον ρόλο του έμπειρου σημείου αναφοράς για το project. Ο Johann Zarco συμπληρώνει το έμπειρο κομμάτι της σύνθεσης.

Για τον Alonso, η πρόκληση είναι πλέον η μεγαλύτερη της καριέρας του. Από πρωταθλητής Moto3 και διεκδικητής του τίτλου στη Moto2, θα βρεθεί απέναντι στους κορυφαίους αναβάτες του κόσμου, στην πρώτη σεζόν των νέων MotoGP των 850 κυβικών εκατοστών.