MotoGP Αργεντινή: Μονοπώλειο Marquez η Λ.Αμερική! 4η σερί νίκη – Χωρίς αντίπαλο στην Termas de Río Hondo

Εκτός βάθρου ο Bagnaia για άλλη μία φορά μέσα στην Αργεντινή
MotoGP Αργεντινή: Μονοπώλειο Marquez η Λ.Αμερική! 4η σερί νίκη – Χωρίς αντίπαλο στην Termas de Río Hondo
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/3/2025

Μονοπώλησαν τις δύο πρώτες θέσεις τα αδέρφια Marc και Alex Marquez σε μία εξέλιξη στην αρχή της σεζόν που προσπερνά τις προσδοκίες και των πιο θερμών υποστηρικτών του.

Πήρε την pole position με ρεκόρ πίστας που ουσιαστικά το έσπασε τρεις φορές αυτές τις δύο ημέρες και έγινε ο πρώτος αναβάτης που κατεβαίνει στο 1:36 σε αυτή την πίστα.

Η εκκίνηση δεν ήταν τόσο τέλεια όσο στο Sprint και ο Alex βρέθηκε πολύ κοντά του, τελικά έστριψε πρώτος ο Marc και ο Bagnaia εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση για να χωθεί για λίγο στον Alex Marquez κάτι που κράτησε ελάχιστα. Από εκείνη την στιγμή και για το σύνολο του πρώτου μισού αγώνα είχε τον Zarco κολλημένο πίσω του.

Ο Γάλλος πάλι δεν έκανε την καλύτερη εκκίνηση αλλά αυτή τη φορά δεν έχασε τόσες θέσεις όσο στον Sprint και έτσι κυνήγησε τον Bagnaia από την πρώτη στιγμή δοκιμάζοντας μάλιστα και επιθέσεις εναντίον του, προσπαθώντας να περάσει.

Καταστροφική ήταν η εκκίνηση για τον Bezzecchi που για να μην εμβολίσει τους αναβάτες εμπρός καθώς είχε κρατήσει το γκάζι περισσότερο από αυτό που θα έπρεπε, μπλόκαρε τον εμπρός τροχό και έπεσε πάνω στον Quartararo χωρίς όμως να τον ρίξει. Κατέληξε ο ίδιος εκτός πίστας.

Από την πρώτη στιγμή που ο Alez έμεινε πίσω από τον Marc όλα έδειχναν πως θα έχουμε επανάληψη του Sprint αλλά με μεγαλύτερη διάρκεια.

Τελικά ήταν λίγο καλύτερα τα πράγματα γιατί οι δύο τους αλλάξαν θέσεις και μοίρασαν και στιγμές αγωνίας.

Διαφορετικά θα ήταν πολύ βαρετά τα πράγματα στις πρώτες θέσεις και το θέαμα θα το έδιναν μόνο οι μάχες πιο πίσω.

MotoGP Αργεντινή: Μονοπώλειο Marquez η Λ.Αμερική! 4η σερί νίκη – Χωρίς αντίπαλο στην Termas de Río Hondo
πολλές στιγμές που ο Marc έδειξε ότι πίεζε πραγματικά

Ο Marc έκανε το πρώτο λάθος ανοίγοντας γραμμή στην πρώτη στροφή και ο Alex, ο μόνος που ήταν αρκετά κοντά για να εκμεταλλευτεί το μικρό αυτό λάθος, πέρασε εμπρός.

Μέχρι και επτά γύρους πριν το τέλος ο Marc θα ήταν πίσω του δίνοντας αρκετά στιγμιότυπα όπου έχανε πρόσφυση και πάλευε με το λάθος.

Από την πρώτη στιγμή δεν είχε την καλύτερη αίσθηση από τον πίσω τροχό όπως είπε και έπειτα πίεσε αρκετά για να μείνει κοντά του, όσο άνοιγαν πολύ την διαφορά με τον Mordelli που ακολουθούσε.

Ο αναβάτης της VR46 που ανεβαίνει στο βάθρο μετά από μία τετραετία πέρασε σχετικά εύκολα τον Zarco και τον Bagnaia χωρίς να περιμένει με καθαρές προσπεράσεις έχοντας ταχύτερο ρυθμό.

Παρά την διαφορά στα ελαστικά κατάφερε να κρατήσει το κενό που έχτισε από τον 4o Bagnaia μέχρι το τέλος και την μόνη φορά που πλησίασε λίγο τους δύο Marquez ήταν όταν ο Marc έκανε την πρώτη αποτυχημένη επίθεση να περάσει εμπρός.

Έπειτα προετοιμάστηκε καλύτερα και όταν πέρασε έχτισε διαφορά ενός δευτερολέπτου από τον αδερφό του, ενώ ταυτόχρονα οι δύο τους αύξησαν την διαφορά με τον Morbidelli.

Στην κόψη του ξυραφιού για την σφραγίδα στη βαθμολογία ο Di Giannanantonio κατάφερε να περάσει και αυτός τον Zarco και να μπει πίσω από τον Bagnaia σε μία πολύ καλή ημέρα για την ομάδα της VR46.

Ο Ai Ogura χάρισε θέαμα και πάλεψε με Mir και Acosta, δείχνοντας πως είναι ένας φανταστικός αναβάτης που θα μας απασχολεί ολοένα και περισσότερο.

Ο νεότερος αναβάτης δεν κατάφερε να περάσει και την επόμενη KTM του Binder, είχε όμως τον ρυθμό να το κάνει αν είχε βρεθεί σε αυτή τη θέση νωρίτερα μέσα στον αγώνα με τον Mir να παίρνει την τελευταία θέση της δεκάδας σε μία πολύ καλή ημέρα και για την Honda που δεν έχει συνηθίσει να βλέπει τις μοτοσυκλέτες της εντός πεντάδας τις τελευταίες σεζόν. Ιδιαίτερα όταν ο Marini ήταν και αυτός στην 11η θέση και εμπρός από την Yamaha του Rins.

Ο Bastianini βγήκε εκτός πίστας σε ελαφριά πτώση αλλά κατάφερε να συνεχίσει και μάλιστα να περάσει τον τελευταίο των τελευταίων, τον Chantra.

Η Ducati μπορεί να είναι βέβαιη πως θα κερδίσει φέτος για άλλη μία φορά το πρωτάθλημα των κατασκευαστών και απλά δεν θέλει κανείς να προεξοφλήσει από τόσο νωρίς πως ο Marc Marquez θα είναι ο φετινός πρωταθλητής, ωστόσο είναι στο στόμα όλων μέσα στα paddock πως έχει επιστρέψει και πως θα δώσει στιγμές που έχουν λείψει, όταν ένας αναβάτης είχε τεράστια διαφορά από τους υπόλοιπους μονοπωλώντας τις πρώτες θέσεις. Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό πως η σεζόν έχει ξεκινήσει με απόλυτη επικράτηση, 4 στις 4 νίκες και 2 στις 2 pole position, δεν γινόταν καλύτερα από αυτό.

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

25

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

41:11.100

2

20

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+1.362

3

16

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+4.695

4

13

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+5.536

5

11

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+7.138

6

10

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+7.487

7

9

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+14.294

8

8

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+14.447

9

7

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+15.646

10

6

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+15.787

11

5

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+16.025

12

4

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+21.663

13

3

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+22.319

14

2

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+23.486

15

1

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+25.148

16

 

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+26.914

17

 

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+27.661

18

 

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+40.179

19

 

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+41.693

Not finished 1st lap

   

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

 

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.