MotoGP Αργεντινή: Τους έκλεισε την πόρτα στα μούτρα αλλά χορτάσαμε θέαμα

Εκπληκτική μάχη Yamaha-Ducati
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/3/2019

Μία από τις καλύτερες μάχες εταιριών μας έδωσε ο αγώνας της Αργεντινή, μιλώντας βέβαια για τις θέσεις από την δεύτερη και πίσω, και για τις τρεις Yamaha που εναντιώθηκαν εδώ στις τρεις Ducati. Γιατί μπροστά ο Marquez γύρισε τον διακόπτη και τους έκανε να φαίνονται πως οδηγούν στην Moto2, δίχως καμία υπερβολή. Θα ήταν πικρόγλυκα τα πράγματα για όλους στο τέλος και για την Yamaha περισσότερο, όμως η συντριπτική πλειοψηφία του αγώνα ήταν ένας πόλεμος της Yamaha και της Ducati.

Η αδυναμία των Ducati να κρατήσουν ταχύτητα μέσα στην στροφή και να πιέσουν στα απαιτητικά εσάκια, ισοσταθμιζόταν από την καταφανώς μικρότερη δύναμη των Yamaha στις ευθείες και τις εξόδους κρατώντας τον Dovizioso και τον Rossi σε μία διαρκή μάχη για όλο τον αγώνα! Μαζί με τον Rossi ο καλύτερος συμπολεμιστής για σήμερα, ήρωας της πάσας και δυνατή άμυνα, το πνευματικό του παιδί, ο Morbidelli! Ο αγώνας και αυτή η ξεκάθαρη μάχη της Yamaha με την Ducati θα ήταν πολύ διαφορετική και δεν θα ήταν καθόλου καθαρή, αν ο Crutchlow δεν δεχόταν μία ποινή που θα τον έστελνε να περάσει από την pit lane γιατί είχε μία άσχημη εκκίνηση. Το θέμα είναι πως αυτό το πρόβλημα το είδε μόνο η διοργάνωση στις κάμερες υψηλής ταχύτητας γιατί από έξω δεν υπάρχει περίπτωση να καταλάβεις πως υπήρχε ζήτημα εκκίνησης. Στο τέλος η καθαρότητα της μάχης θα δεχόταν νόθευση, αλλά πάμε από την αρχή.

Την χειρότερη εκκίνηση την έκανε ο Vinales που βρέθηκε από την πρώτη θέση να είναι τρεις θέσεις πίσω από τον Rossi ενώ ο Marquez θα άνοιγε μπροστά. Από εκείνη την στιγμή ο Marquez θα γύριζε σε έναν χρόνο που οι άλλοι ήταν ανίκανοι ακόμη και να πλησιάσουν. Περισσότεροι από τους μισούς γύρους ήταν χαμηλά μέσα στο 1.39 για τον Marquez με μόλις στον δεύτερο γύρο να εξαφανίζεται αν και η διαφορά ήταν από την δεύτερη στροφή του αγώνα. Δεν ασχολήθηκε ξανά κανείς μαζί του, πράγμα που είναι το πρόβλημα όσων γυρίζουν μισή πίστα μπροστά, ο κόσμος τους αφήνει και επικεντρώνεται στους πίσω. Περπατώντας θα τερμάτιζε ο Marquez με την διαφορά που θα έχτιζε, πίσω του όμως γινόταν ο κακός χαμός και το θέαμα δεν έλειπε καθόλου!

Έχοντας ο Rossi κρατηθεί στην εκκίνηση μπροστά ήταν βέβαιο πως δεν θα έμενε για πολύ εκεί, πιέζοντας από την πρώτη στιγμή τον Miller που μετά την περσινή επίδοση και τις προηγούμενες ημέρες φέτος, ήταν ένα από τα φαβορί για το βάθρο. Ο Vinales έμεινε πίσω αλλά γρήγορα ανέβηκε θέσεις, έφτασε και τον Rossi όμως δεν θα είχε εκείνη την σταθερότητα που χρειαζόταν.

Η αγωνία του αγώνα είχε κορυφωθεί για τις ομάδες πριν την εκκίνηση όταν βρέθηκαν να αλλάζουν ελαστικά την τελευταία στιγμή, βλέποντας την θερμοκρασία να ανεβαίνει. Τόσο η Ducati όσο και η Yamaha δεν ήταν σίγουρες για την καλύτερη επιλογή και ο Vinales ήταν ένας από εκείνους που άλλαξαν ελαστικά. Από εκείνη την στιγμή και μετά, οι πραγματικοί λόγοι που θα ήταν όλοι τόσο κοντά –και ο Marquez τόσο μακριά- δεν θα ήταν θέμα επιλογών της τελευταίας στιγμής αλλά των θεμελιωδών διαφορών και ζητημάτων που αντιμετωπίζει ο καθένας ξεχωριστά.

Είμαστε πλέον στον πέμπτο γύρο που ο Crutchlow εγκαταλείπει την διαμάχη και είναι η στιγμή που ο Rossi περνά τον Dovizioso αλλά ταυτόχρονα πίσω του ο Morbidelli προσπερνά τον Miller. Μία εκπληκτική σκηνή του δασκάλου με τον μαθητή, ο οποίος τον προσπέρασε στην αρχή του αγώνα σε ένα σημείο που δεν γινόταν αλλιώς, καθώς βρέθηκαν με διαφορά φάσης στην είσοδο της επόμενης στροφής. Δεν θα το επιχειρούσε ξανά μετά από άλλες δύο στροφές. Ο Rossi κάνει ένα λάθος προσπαθώντας να κρατήσει τα φρένα και να ακυρώσει το προβάδισμα της Ducati που ερχόταν με περισσότερο, αφήνοντας τον Dovizioso να περάσει μπροστά. Όμως αυτό σήμαινε πως απλά είχε διαβάσει την στροφή.

Από εκείνη την στιγμή και μετά θα έκλεινε την πόρτα ακόμη και μετά την 14η στροφή και θα κρατούσε την Ducati πίσω του. Ο Dovizioso κατάλαβε πως ο Rossi τον είχε διαβάσει –το είπε μόνος του μετά- και πως αν δεν έβρισκε τρόπο να εκμεταλλευτεί ακόμη περισσότερο το γκάζι της Ducati, δεν θα είχε την δυνατότητα για την δεύτερη θέση. Ετοιμαζόταν ολοένα και πιο νωρίς μέσα στην στροφή ώστε από την έξοδο να τα καταφέρει για την ευθεία και τελικά επικράτησε του Rossi εξαιτίας αυτής και μόνο της διαφοράς. Ο Rossi δεν είχε κανένα θέμα σε αυτό, ήξερε πως σε τρία σημεία της πίστας ήταν πολύ ταχύτερος από τον Dovizioso και πως απλά έπρεπε να μείνει εκεί μαζί του για τον τελευταίο γύρο. Δεν σταμάτησε λεπτό τις επιθέσεις από το τρίτο μέρος του αγώνα και μετά, καθώς σε όλο αυτό το διάστημα έπρεπε να φυλάσσει τα νώτα του από τους υπόλοιπους. Ο Miller δεν σταματούσε τις επιθέσεις με μόνο πλέον που κρατούσε άμυνα να είναι ο Mobideli. Η άλλη εργοστασιακή Yamaha δεν τα είχε καταφέρει να μείνει για πολύ μέρος αυτού του γρήγορου τρένου. Ο Vineles έχανε απόσταση, ο Petrucci βρέθηκε να είναι κι εκείνος ένα από τα βαγόνια και αργότερα μπήκε στο παιχνίδι για τον Vinales και ο Nakagami. Όχι όμως πριν από όλα αυτά να γίνει κάτι αναπάντεχο. Να εμφανιστεί ο Rins και η Suzuki που σε όλη την διάρκεια των δοκιμών αντιμετώπιζαν πρόβλημα ρυθμίσεων και δεν είχαν βρει τον τρόπο να είναι ανταγωνιστικοί, όταν πέρσι είχα ανέβει στο βάθρο. Όλα θα κούμπωναν για την Suzuki μετά την μέση του αγώνα, που ο Rins έκανε ένα σερί προσπεράσεων. Οι μάχες που έδωσε στις πίσω θέσεις απλά αναζωογόνησαν το φοβερό θέαμα που προσέφερε αυτός ο αγώνας. Ο Rins θα τους περνούσε όλους μέχρι και την τέταρτη θέση, κι αυτό γιατί στο τέλος, κι ενώ η Ducati ειδοποίησε τον Dovizioso πως έρχεται η Suzuki, οι χρόνοι του Dovi και του Rossi άρχισαν να κατεβαίνουν επιτέλους. Εκείνη την στιγμή της ειδοποίησης τέταρτος ήταν ο Petrucci και πέμπτος ο Rins με τον Vinales, τον Miller και τον Nakagami να παίζουν συγκρουόμενα. Ο Miller είχε ήδη κλαδέψει την κάμερα του Mobideli από νωρίς και ο Vinales ήταν σε θέση να το έχει δει γιατί ήταν πίσω… είχε δει επίσης πως η δορυφορική Ducati δεν αστειευόταν. Δεν είναι περίεργο που η ομάδα ενημέρωσε τον Dovizioso που ήξερε πως ο Rossi είναι κολλημένος πίσω του, να προσέχει την Suzuki. Βλέποντας τους χρόνους και από την στιγμή που εκείνους τους καθόριζε, ήξεραν πως αν έμπαινε ακόμη ένας στην μάχη οι πιθανότητες για εκείνου θα ήταν ακόμη πιο λίγες. Ο Dovizioso πήρε το μήνυμα και μαζί με τον Rossi άρχισαν να χτίζουν μία μικρή διαφορά όσο οι πίσω τρωγόντουσαν. Ο Morbidelli έδινε την μία μάχη μετά την άλλη σε έναν εξαντλητικό αγώνα, και για αυτό ο Vinales δεν του κράτησε κακία όταν τον κλάδεψε στον τελευταίο γύρο και έπεσαν και οι δύο μαζί. Ο Rossi μπροστά θα πανηγύριζε την δεύτερη θέση σαν να ήταν νίκη, ανεβαίνοντας ξανά εκεί για πρώτη φορά από τον Ιούλιο του 2018, όμως η Yamaha έχανε πολύτιμους πόντους ως ομάδα από ένα δικό της παιδί. Λίγα ήταν τα πράγματα που μπορούσε να κάνει βέβαια ο Morbidelli που για πολλούς γύρους έστριβε όχι με έναν, αλλά με άλλους δύο μαζί. Ήταν ένα λάθος εύκολο να γίνει στις συγκεκριμένες συνθήκες και με τον Vinales να χάνει κι εκείνος την γραμμή του, οπότε λίγα μπορείς να πεις για τον Morbidelli ιδιαίτερα από την στιγμή που κράτησε για ώρα τις επιθέσεις μακριά από τον Rossi.

Η δεύτερη θέση ήταν κάτι που χρειαζόταν η ομάδα της Yamaha με τον Rossi να μην μπορεί να κρύψει την χαρά και τον ενθουσιασμό του και ταυτόχρονα ο Dovizioso την απογοήτευσή του για τους χαμένους βαθμούς. Σε μία πίστα που παραδοσιακά η Ducati δεν περιμένει καλά αποτελέσματα, και θα έπρεπε να είναι χαρούμενος με την τρίτη θέση στο βάθρο…

Ένας εξαιρετικός αγώνας, ένας φανταστικός Marquez και μία γενικευμένη μάχη ανάμεσα σε Ducati και Yamaha με τελικό νικητή την Yamaha… Πολλοί απογοητευμένοι, με τον Crutchlow τον μεγαλύτερο από όλους που αυτή την στιγμή ακόμη μαλώνει με την διοργάνωση του αγώνα. Ο Lorenzo είχε άσχημη εκκίνηση και αντιμετώπιζε προβλήματα που τον άφησαν καθηλωμένο στο τέλος, ενώ αντίστοιχη απογοήτευση υπάρχει και για την KTM για το άσχημο συνολικό αποτέλεσμα, την στιγμή που ο Pol Espargaro είχε καταφέρει να προχωρήσει από την Q1 χωρίς όμως να δείξει μετά από αυτό άλλη πρόοδο. Ο αδερφός του όμως είχε μία εξαιρετική εμφάνιση με την Aprilia.

Μένουμε στην ήπειρο αυτή σε άλλη μία πίστα που κυριαρχεί ο Marquez, στο Τέξας, πριν περάσουμε σε Ευρωπαϊκό έδαφος…

ΘΕΣΗ
ΑΝΑΒΑΤΗΣ
ΜΟΤΟ
Km/h
ΧΡΟΝΟΣ/ΔΙΑΦ.
1
Honda
172.7
41'43.688
2
Yamaha
172.0
+9.816
3
Ducati
172.0
+10.530
4
Ducati
171.9
+12.140
5
Suzuki
171.8
+12.563
6
Ducati
171.8
+13.750
7
Honda
171.5
+18.160
8
Yamaha
171.3
+20.403
9
Aprilia
171.0
+25.292
10
KTM
171.0
+25.679
11
KTM
170.9
+25.855
12
Honda
170.8
+27.497
13
Honda
170.6
+31.398
14
Ducati
170.5
+32.893
15
KTM
170.4
+33.372
16
KTM
170.3
+35.545
17
Aprilia
170.1
+38.238
ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΑΝ
 
Yamaha
171.8
1 Lap
 
Yamaha
171.8
1 Lap
 
Suzuki
168.1
4 Laps
 
Ducati
170.7
10 Laps
 
Ducati
170.1
11 Laps
 
 
 
Ετικέτες

John McGuinness: “Δεν με στενοχωρεί το ότι δεν μπορώ πια να κερδίσω” – Συμπληρώνει 30 χρόνια από το ντεμπούτο του

Ο Βρετανός έχει πετύχει 23 συνολικά νίκες στο Isle of Man TT
McGuinness
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/4/2026

Το Isle of Man TT του 2026 σηματοδοτεί ένα σημαντικό ορόσημο στην καριέρα του θρύλου John McGuinness, καθώς φέτος γιορτάζει την 30ή επέτειο από το ντεμπούτο του. Ο Άγγλος μιλάει ανοιχτά για το τι συνεχίζει να του δίνει ώθηση, πώς βλέπει την επιτυχία σήμερα και πότε θα έρθει η ώρα να αποσυρθεί.

Είναι εξαιρετικά σπάνιο ένας αθλητής να αγωνίζεται 30 χρόνια μετά το ντεμπούτο του, πόσο μάλλον όταν βρίσκεται στην ηλικία των 54 ετών, όμως ο John McGuinness είναι η εξαίρεση του κανόνα. Τριάντα χρόνια μετά την έναρξη της καριέρας του, ο Βρετανός αναβάτης συμμετέχει ακόμα στο Isle of Man TT, με την υποστήριξη της Honda. Μάλιστα πέρυσι ήταν 7ος στον αγώνα Superbike και το 2024 τερμάτισε 5ος στον αγώνα Senior – που δεν πραγματοποιήθηκε πέρυσι λόγω καιρού.

McGuinness

Παρά τα χρόνια του, ο McGuinness κινείται ακόμη με μέση ωριαία ταχύτητα κοντά στα 130 μίλια/ώρα (209 χλμ./ώρα), ενώ πέτυχε προσωπικό ρεκόρ στο Donington κατά τη διάρκεια δοκιμής πριν από λίγες εβδομάδες.

Ο θρύλος του Isle of Man TT δήλωσε σε συνέντευξη που έδωσε:

Πρέπει απλώς να συγκεντρωθώ σε αυτό που κάνω, να μείνω προσηλωμένος και να προσπαθήσω να μην αφήσω αυτό το γεγονός (της επετείου) να με επηρεάσει υπερβολικά. Αλλά είναι ωραίο, είναι πραγματικά ωραίο. Ακόμα νιώθω καλά. Ακόμα νιώθω ότι οδηγώ καλά, ότι γυρνώ γρήγορα στις δοκιμές. Έχω τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας σε κάποιον βαθμό. Οπότε νομίζω ότι είναι σαν άλλη μια χρονιά, αλλά όχι ακριβώς· είναι σαν μια άλλη μια χρονιά, αλλά με ωραία ιστορία. Η ιστορία είναι πραγματικά ωραία. Νιώθω πολύ περήφανος που μπορώ ακόμα να δικαιολογώ την ύπαρξη μιας εργοστασιακής Honda, ξεκινώντας από την πρώτη θέση – όλη η πίεση βαραίνει τους ώμους σου όταν ξεκινάς από την πρώτη θέση! Στο TT συμβαίνουν μερικά ωραία πράγματα για τα οποία δεν μπορούμε να μιλήσουμε πολύ. Ωστόσο, εξακολουθώ να έχω αυτό το καυτό πάθος να έρθω και να οδηγήσω στο Isle of Man TT.

Σε κάποιο σημείο πέρυσι το Senior δεν έγινε και σκέφτηκα, 'Χριστέ μου, δεν μπορώ να αποσυρθώ, αυτό δεν είναι καλό, θα πρέπει να δοκιμάσω ξανά του χρόνου.' Πάντα υπάρχουν μικροί λόγοι για τους οποίους συνεχίζεις. Αλλά ακόμα θέλω σιωπηλά να είμαι γρήγορος, ακόμα θέλω να βελτιώνομαι συνεχώς. Πέρυσι, έκανα τους γρηγορότερους έξι γύρους που έκανα ποτέ. Οπότε, όλα καλά! Είκοσι χρόνια με τη Honda, κανονικά θα έδιωχναν κάποιον σαν εμένα και θα έπαιρναν κάποιον άλλο, αλλά ακόμα με αγαπούν. Οπότε, καλά!

Θα δούμε. Είμαι σίγουρος ότι θα καταλάβω πότε θα είναι η κατάλληλη στιγμή να σταματήσω. Είναι απλά μικρά πράγματα που απολαμβάνω. Όπως, το χρώμα της μοτοσυκλέτας, τη νέα δερμάτινη φόρμα, τις δοκιμές στην Ισπανία, μου αρέσει να δουλεύω με τον Dean [Harrison], όλη την ομάδα.

McGuinness

Είναι όλα αυτά τα άλλα πράγματα εκτός από το TT. Η δουλειά μου αλλάζει λίγο στη Honda, κάνω περισσότερα πράγματα ως πρεσβευτής. Δουλεύουμε καλά μαζί. Θέλεις να νικήσεις τον teammate σου, αλλά θέλω ο Dean να κερδίσει. Προς το παρόν, είμαι ακόμα σε εκείνο το στάδιο όπου μπορώ να τα βγάζω πέρα. Κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και σκέφτομαι 'ηλίθιε γέρο-βλάκα'. Δεν πρόκειται να το σκέφτομαι πια. Είμαι απλώς ο John McGuinness ο αναβάτης και θα φορέσω τα δερμάτινά μου και θα πάω να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα μου. Δεν στενοχωριέμαι που δεν μπορώ να κερδίσω πια. Πριν από δέκα χρόνια, θα ήμουν κατσούφης που δεν κέρδιζα. Αλλά τώρα είμαι εντάξει. Μου αρέσει απλά να είμαι στην πίστα.

Δεν στενοχωριέμαι πολύ για το πού τερματίζω. Μου αρέσει να δουλεύω με τον γιο μου. Ο γιος μου είναι εκεί μαζί μας, είναι άνθρωπος των αριθμών, των στατιστικών, είναι πάντα θετικός μαζί μου.

Τα έσοδα συνεχίζουν να εισρέουν και οι λογαριασμοί συνεχίζουν να έρχονται, όλοι οι χορηγοί μου είναι πραγματικά περήφανοι για μένα και είναι πολύ θετικοί και δεν μου ασκούν καμία πίεση. Είτε κερδίζω, είτε χάνω, ήταν μαζί μου όταν τραυματίστηκα, ήταν μαζί μου όταν κέρδισα, ήταν μαζί μου όταν δυσκολευόμουν. Οπότε, απλά βρίσκομαι σε μια ευτυχισμένη, μικρή ιδανική κατάσταση. Μια θέση στο βάθρο θα ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Νομίζω ότι μια ακόμη θέση στο βάθρο του TT θα ήταν φανταστική.

Νομίζω ότι είναι θέμα μυϊκής μνήμης, κάτι πολύ επαναλαμβανόμενο, είναι θέμα συγχρονισμού. Νομίζω ότι είναι η εμπειρία. Δεν θα έλεγα ότι είμαι ο πιο γυμνασμένος άνθρωπος στον κόσμο, αλλά είμαι άνθρωπος της ρουτίνας: το ίδιο φαγητό, μισώ να βγαίνω από τη βολή μου. Είμαι λίγο ιδιότροπος, πραγματικά – λίγο περίεργος.

Αλλά μπορώ να βγω στην πίστα και να πάω γρήγορα. Στο Oulton Park, ήμουν πρώτος στην πρώτη περίοδο επειδή έχω κάνει δισεκατομμύρια γύρους. Μετά, οι άλλοι που έχουν την μισή ηλικία τους με προλαβαίνουν και με προσπερνάνε. Γι' αυτό στο TT, μπορώ ακόμα να τα καταφέρω, επειδή μπορώ να κατεβάσω τον καρδιακό μου ρυθμό, μπορώ να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα, ξέρω πώς να ρυθμίσω τη μοτοσυκλέτα. Οπότε, ακόμα λειτουργεί.

Η Honda θα μπορούσε να με είχε βγάλει εκτός ομάδας ή να είχε βάλει τρεις μοτοσυκλέτες. Είχαν σκοπό να βάλουν τρεις μοτοσυκλέτες με τον Nathan Harrison. Απλώς μου είπαν: Αν θέλεις να οδηγήσεις, υπάρχει μια μοτοσυκλέτα για σένα. Και, κάτι πολύ ξεχωριστό, που επίσης μου είπαν: Αν θέλεις να σταματήσεις, σταμάτα.

Με όλο τον προϋπολογισμό και την προσπάθεια που απαιτείται, είναι πολύ ασυνήθιστο για μια ομάδα να πει το αφεντικό ότι αν ήθελα να σταματήσω στη μέση ενός αγώνα, να σταματήσω στη μέση του αγώνα. 'Απλά σταμάτα έξω από μια παμπ στην πίστα του TT και θα έρθουμε να πιούμε μια μπύρα μαζί σου.'

Η ζωή μου είναι όμορφα ισορροπημένη. Είναι υπέροχη. Δεν θέλω να αλλάξει. Δεν θέλω καμία παρέμβαση, δεν θέλω καμία ταλαιπωρία. Είναι απλά όλα καλά και τόσο όμορφα ισορροπημένα. Απλά το λατρεύω.

Για το 2026 ιδανικά θα ήθελα τέσσερις θέσεις στην πρώτη εξάδα. Να γυρίσω σπίτι σώος και αβλαβής. Και μετά, το κερασάκι στην τούρτα θα ήταν μια θέση στο βάθρο. Και μετά θα κάνω μια βόλτα στην παραλία – αυτό θα είναι ενδιαφέρον. Απλώς ελπίζω να περάσω καλά πάντως. Να είμαι καλά. Να έχει καλό καιρό. Και τότε εγώ θα είμαι πλήρης.

McGuinness

Ο McGuinness ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο στο TT το 1997, στον αγώνα Lightweight. Το 1999, κατέκτησε την πρώτη του νίκη στην ίδια κατηγορία. Αυτή σηματοδότησε την πρώτη από τις 23 συνολικά νίκες του. Μόνο δύο άλλοι αναβάτες, ο Michael Dunlop και ο Joey Dunlop, έχουν περισσότερες νίκες από τον McGuinness. Μάλιστα, πρόσφατα λανσαρίστηκε από το Isle of Man TT μία σειρά ρουχισμού προς τιμή της συμπλήρωσης 30 χρόνων αγώνων του Βρετανού θρύλου.